Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kanada. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kanada. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 23 marca 2017

"Intuicja" Amy A. Bartol


Drugi tom cyklu "Przeczucia"

Dalsze losy pół anielicy Evie, jej bratniej duszy Russela, ukochanego Reeda i reszty przyjaciół. Niebezpieczeństwo grożące Evie wzrasta, gdy o jej istnieniu dowiadują się Boskie Anioły Mocy. Dziewczyna świadoma jest tego, że stanowi również zagrożenie dla swoich najbliższych. Namawia więc Russela do ucieczki od anielskich kompanów. Niestety Anioły to nie jedyne nadnaturalne istoty, których przyciągać będzie osobliwa moc Evie.

Pierwszy tom pomimo kilku niedociągnięć czytało mi się bardzo szybko i z przyjemnością. Dlatego też ochoczo sięgnęłam po kontynuację. Niestety pierwsze rozdziały nudziły mnie ogromnie. Obawiałam się nawet czy dam radę doczytać do końca. Aż do chwili gdy pałeczkę narratora przejmuje mój ulubieniec, czyli Russel. Kończy się wtedy nieprzerwany potok zachwytów nad Reedem i ciągłego powtórzenia zapewnień miłości i oddania drugiej osobie. Ciekawie zaczyna się robić gdy nasza dwójka Serafinów rozpoczyna treningi, a ich ucieczka jest już na prawdę trzymająca w napięciu. I co najważniejsze, akcja nie zwalnia nawet wtedy, gdy narracja ponownie wraca do Evie. Dużo będzie się działo w tej części. Będą ucieczki, będzie walka, będą nowi wrogowi, będą też mrożące krew w żyłach konfrontacje. 

Kolejne części cyklu stworzonego przez Amy A. Bartol przeczytam na pewno. Jeśli nie po to, aby dowiedzieć się, jak skończy się ta historia, to po to aby jeszcze trochę pobyć z moim ulubieńcem, którym jest Russel. Polubiłam go od pierwszego wejrzenia, gdy jeszcze był zwyczajnym chłopakiem nie wiedzącym nic o świecie Aniołów. Teraz gdy stał się jednym z nich, lubię go jeszcze bardziej. I zupełnie nie rozumiem tej fascynacji Evie Reed'em. Motyle w brzuchu to przecież żaden argument do tego aby kogoś pokochać. 

Niestety mam pewne obawy co do wspólnej przyszłości Evie i Russela. Czekam teraz na polskie wydanie "Indebted", a to jeszcze nie będzie koniec. Cykl ma pięć części więc jak na razie nie jesteśmy nawet w połowie.


czwartek, 11 lutego 2016

"Skazani na siebie" Sandra Brown


Wymyśliłam sobie ostatnio, że mam ochotę na książkę, której miejsce akcji rozgrywać się będzie  w głębokim lesie. Tam gdzie bohaterowie będą odcięci od świata, a żeby przeżyć będą zmuszeni zbierać jagódki i polować na leśne zwierzątka. Koleżanki Romansoholiczki zarzuciły mnie szybko tytułami, które powinny spełnić moje oczekiwania. Tak właśnie trafiłam na "Skazani na siebie" Sandry Brown.

Książka wydana została także pod tytułem "Mieli tylko siebie".

Nad dzikimi lesistymi terenami Kanady dochodzi do katastrofy. Piloci w trakcie gwałtownej burzy tracą kontrolę nad niewielkim samolotem i maszyna rozbija się, wcześniej zbaczając z kursu. Wypadek udaje się przetrwać tylko dwójce pasażerów, którzy siedzieli w ostatnim rzędzie  - pięknej, zadbanej i zupełnie nie przystosowanej do życia w naturze Rusty, oraz Cooperowi mrukliwemu, surowemu weteranowi wojny w Wietnamie. Gdy okazuje się, że dziewczyna jest ranna w nogę i nie jest w stanie podjąć wędrówki w poszukiwaniu cywilizacji, Cooper musi zorganizować im obóz, zapewnić wodę i pożywienie, a także zadbać o nie najlepiej wyglądającą ranę Rusty. 

Książka powstała w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku i jest bardzo charakterystyczna dla literatury tego okresu. Brak jej bezpośredniości tak typowej we współczesnych romansach. Bohaterowie przeklinają, ale nie dowiemy się dokładnie jakimi słowy, przeżywają chwile rozkoszy, ale opisane bardzo delikatnymi słowami (chyba najbardziej wyuzdane jakie spotkałam w książce to "sutek"). Kłócą się, obrażają, ale nie przekraczają granic dobrego wychowania. 

Romans ten należny do tego rodzaju książek, których nie można odłożyć na półkę, zanim nie skończy się ostatniego rozdziału. Druga w nocy i wciąż przy lekturze? W tym przypadku tak właśnie było. I choć nie mogę powiedzieć, że jest to literatura z przesłaniem, skłaniająca do przemyśleń, zostawiająca ślad po sobie, to jednak takie książki lubię najbardziej. Dają mi najwięcej rozrywki. Sprawiają że w trakcie lektury na prawdę się relaksuję.

Sandra Brown to dla mnie, jak dotąd nie znana autorka, ale szybko będę musiała to zmienić.

wtorek, 15 grudnia 2015

"Jak polubić Boże Narodzenie" Alyssa Dean

Dziś recenzuję kolejny Harlequin, ale nieporównywalnie lepszy od poprzedniego. Chociaż niezaprzeczalnie romans w pełni tego słowa znaczeniu.

Amanda jest współwłaścicielką firmy organizującej imprezy. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, ale ciągle ruch w interesie nie może jakoś nabrać tępa. Do czasu, aż zostaje wynajęta przez Josha. Mężczyzna jest specjalistą od nowoczesnej elektroniki (nowoczesnej jak na lata dziewięćdziesiąte). Konstruuje urządzenia sterowane głosem. Jego praca jest dla niego wszystkim, przez co znacznie oddalił się od swojej licznej i kochającej rodziny. W te święta ma za zadanie jednak dać każdemu prezent, który będzie coś znaczył dla osoby obdarowanej. Zleca więc Amandzie kupienie odpowiednich podarunków. Dziewczyna przyjmuje na siebie rolę Elfa- bożonarodzeniowego pomocnika. Sytuacja nieco się skomplikuje, gdy cała rodzina uzna ją za narzeczoną Josha, a ten temu wcale nie zaprzeczy.

Mało skomplikowana fabuła, ale bardzo świąteczna i przyjemna. Akcja wypełniona jest rodzinnymi spotkaniami, przedświątecznymi przyjęciami, prezentami, choinkami i wszystkim tym co najbardziej lubimy w tym okresie.

Nasi bohaterowie są Kanadyjczykami, co (polecę stereotypem) z łatwością można twierdzić po samym ich zachowaniu - są życzliwi do bólu, zawsze uśmiechnięci, przyjacielscy i zdejmują buty wchodząc do czyjegoś domu.

Jak na dobry romans przystało będzie powolna fascynacja bohaterów sobą nawzajem, będą pierwsze pocałunki, strach przed zaangażowaniem, uczuciowe komplikacje, aż do samego szczęśliwego, radosnego "happy endu". Czego można chcieć więcej na święta.

Książka jest króciutka, nie wymagająca, ale bardzo przyjemna. Dla miłośniczek romansów idealna.

środa, 9 grudnia 2015

"Błękitny Zamek" Lucy Maud Montgomery


"Błękitny Zamek" to był pierwszy romans, który przeczytałam w swoim życiu. Jego wspomnienie towarzyszy mi po dzień dzisiejszy i z wielką przyjemnością odświeżyłam moją pamięć, zapuszczając się w cudowny świat powieści Lucy Maud Montgomery.

Valency jest stara panną, żyjącą pod uporczywym wpływem swojej natarczywej rodziny. Spętana jest konwenansami i zwyczajami, które kultywuje jedynie z przymusu i strachu przed swoimi krewnymi. Gdy dowiaduje się, że cierpi na śmiertelną chorobę serca i pozostał jej jedynie rok życia porzuca swój dom. Postanawia zaopiekować się chorą na suchoty dziewczyną, która z powodu nieślubnego dziecka została napiętnowana przez całe małomiasteczkowe społeczeństwo. Zaprzyjaźnia się też z Barneneyem Snaithem  - mężczyzną o wątpliwej reputacji, którego wkrótce zaskoczy propozycją małżeństwa.

Jest wiele powodów dla których uwielbiam "Błękitny Zamek". Jednym z nich wszechobecny w prozie Montgomery zachwyt nad światem, a zwłaszcza nad pięknem natury. To dzięki jej książkom nauczyłam się odczuwać szczęście z pozornie małych rzeczy - z zapachu nocy, odgłosów lasu, piękna gwiazd. Dzięki jej prozie można ulec złudzeniu że czas się na chwilę zatrzymał. Porzucić ciągły bieg za sprawami istotnymi i pełną piersią wziąć głęboki wdech. Valency, tak jak pozostałe bohaterki powieści Montgomery, to prawdziwa marzycielka - ona jest kolejnym powodem mojej miłości do tej książki. Romantyczki takie jakie ona wszak drzemią ukryte w każdej z nas. Dlatego też łatwo się z nią utożsamić. A sympatię pogłębia odwaga, dzięki której podejmuje bunt przeciwko więzom dobrego wychowania, ruszając na poszukiwanie własnego szczęścia.

"Błękitny Zamek" to miała być w zamyśle autorki powieść dla dorosłych czytelniczek. Po dzień dzisiejszy czytana jednak jest przed dziewczęta w wieku raczej nastoletnim. Ja jednak uważam, że jest ona idealna dla każdej kobiety, która w duchu pozostała marzycielką i potrafi z dziecięcym zaangażowaniem dać się porwać do magicznego świata wyobraźni. To nie miłość zmysłowa do mężczyzny gra tutaj pierwsze skrzypce, ale wzajemne zrozumienie, szacunek dla siebie i  drugiego człowieka, oraz uwielbienie dla świata. 

Polecam wszystkim tym którzy jeszcze nie czytali, a tym którzy znają aby przeczytali jeszcze raz. Ta lektura to wspaniały sposób na oderwanie się od codziennych problemów.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...