"Rywalka królowej" Carolly Erickson

Po pierwsze, nie mamy tu do czynienia z prawdziwym romansem. Książka "Rywalka królowej" jest w zasadzie powieścią historyczną, opisującą w fabularny sposób opowieść, którą znamy z kart historii. Ponieważ jednak mamy do czynienia z wydarzeniami rozgrywającymi się w Anglii XVI wieku,  i nie każdy Polak orientuje się o niuansach panujących na dworze angielskiej królowej, autora opisu zawartego na okładce książki powinno się obedrzeć ze skóry. Streszczając najważniejsze wydarzenia, opisuje on dokładnie, co wydarzy się na kartach powieści, do ostatniej jej strony - prawdziwe barbarzyństwo.

Skoro nie jest to romans, dlaczego piszę więc o tej książce? Gdyż opisuje ona jedną z najbardziej znanych historii miłosnych w historii Anglii. My mamy Zygmunta Augusta i Barbarę Radziwiłłównę, Jana III Sobieskiego i Marysieńkę, a Anglicy mają Roberta Dudleya i Letycję Knollys.

On przez lata był faworytem słynnej królowej dziewicy Elżbiety I. Mówi się, że była ona dziewicą tylko z nazwy właśnie za sprawą swojego ukochanego Robina. Ona natomiast to kuzynka królowej, która spełniała rolę jej dwórki. Gdy wreszcie po latach przeżytych w innych związkach postanawiają się pobrać, muszą uczynić to w tajemnicy, narażając się na gniew porywczej władczyni.

Autorka jednak nie pozostawia nam wątpliwości co do szczerości uczuć łączących naszych bohaterów. Między wierszami pierwszoosobowej narracji odczytujemy fałsz słów Letycji, a także jak na dłoni widzimy dwulicowość postępowania Roberta. Zdrada wszak dla nich to nic takiego. A miłością prawdziwą jest jedynie ich miłość własna.

Plusem książki jest ciekawa narracja. Łatwy styl, lecz jak najbardziej poprawny. Szybko się ją czyta. A dla tych, którzy nie znają tej historii "Rywalka królowej" może okazać się źródłem wielu cennych nowych informacji z zakresu historii Anglii (na przykład opis zwycięstwa nad Wielką Hiszpańską Armadą).

Dla mnie było to jedynie odświeżenie sobie niektórych faktów, ale czytało się całkiem przyjemnie. Jednak każdego, kto zdecyduje się sięgnąć po ten tytuł, przestrzegam przed czytaniem okładki. Po co sobie psuć przyjemność.

Wyzwanie Przeczytam tyle ile mam wzrostu: 7,1cm+2,1=9,2cm/172cm

"Dziewczyna, która kochała kamelie. Życie i legenda Marie Duplessis" Julie Kavanagh

W zasadzie, to książka ta nie jest romansem, ale jej tematyka utrzymuje się mocno w granicach interesujących kobiety. Opowiada o kobiecie, która wzbudzała wiele namiętności w sercach  mężczyzn, opisuje jej życie pełne romansów i wystawnego życia, więc idealnie pasuje do profilu bloga. Korzystając więc z instrumentu naginania terminów, otagowałam ją jako romans biograficzny. Mam nadzieję, że nie urażę nikogo tym niezbyt precyzyjnym oznaczeniem.

Marie Duplessis to słynna francuska kurtyzana, upamiętniona przez Aleksandra Dumasa (syna) w roli tytułowej bohaterki książki "Dama kameliowa". Urodziła się na prowincji w niezamożnej rodzinie, która w dzisiejszych czasach na pewno zyskała by miano patologicznej. Sytuacja szybko zmusiła ją do odkrycia alternatywnego źródła utrzymania. Stała się utrzymanką mężczyzn - najpierw raczej ubogich studentów, następnie średnio zamożnych arystokratów, po bajecznie bogatych baronów, hrabiów i książąt. Jej niezwykle barwne życie wypełniały bankiety, bale, przedstawienia w operze, urocze wycieczki za miasto. Nie dane jej jednak było, doczekać wieku dojrzałego. Zmarła mając zaledwie 23 lata wyniszczona przez bezlitosne suchoty.

Autorka książki bardzo wnikliwie przebadała życie swojej bohaterki. Dotarła do wielu źródeł pisanych, które powstawały w trakcie jej życia, lub tuż po jej śmierci. Nie poprzestała na oficjalnych biografiach - sprawdziła korespondencję osób jej współczesnych, odnalazła kwity kupieckie potwierdzające jej zakupy, a także księgi hotelowe rejestrujące gości w miejscowościach, które według naocznych światków odwiedzała Marie.

Nie zatraciła się jednak w zbiorze przytaczanych dat i faktów. Świetnie ukazała osobowość tej postaci. Przedstawiła nam Damę Kameliową jako dziewczynę, która przeżywszy ciężkie dzieciństwo, w latach swojej świetności czerpała z życia tyle radości, ile tylko była w stanie.

Dodatkową ciekawostką było dla mnie czytanie o romansie Marie z Lisztem, który był bohaterem zupełnie innej czytanej przeze mnie książki i związany był wtedy z zupełnie inną kobietą, o której Julie Kavanagh również wspomina - chodzi mi oczywiście o powieść "Pocałunek Liszta"

Książka ta to wspaniała pozycja dla miłośniczek romansów historycznych. Pozwala spojrzeć na ulubioną epokę oczami pisarki, który wnikliwie bada życie dziewiętnastowiecznych celebrytów.