"Niegrzeczny manager" Kristen Callihan

 

Drugi tom serii VIP

Ostatnio trudno w literaturze kobiecej jest mi znaleźć coś na prawdę przykuwającego uwagę. Jeśli nie książki przesiąknięte bezsensownym erotyzmem i wulgarnością, to znów książki bardziej obyczajowe niż romansowe, w których przez większość fabuły ktoś jest nieszczęśliwy. Na tym tle najnowsza powieść Callihan to skarb warty każdej ceny.

Już pierwszy tom serii pod tytułem "Niegrzeczny idol" był całkiem fajny, ale to właśnie "Niegrzeczny manager" skradł moje serce od pierwszego wejrzenia. Gabriel, czyli tytułowy manager kapeli rockowej, to facet który nie nadaje się zbytnio na romantycznego bohatera. Owszem jest przystojny i bogaty, ale poza tym to pracoholik, sztywniak i mistrz opryskliwości. Czyżbym miała słabość do takiego typu mężczyzn?

Sophie natomiast to lekko nadpobudliwa, wesoła dziewczyna, która postanowiła nie zrażać się postawą Gabriela. Dostrzegła ona w nim słabość, ukrytą za murem cynizmu i nieustępliwości. 

Największą zaletą tej książki jest chemia między bohaterami. Narasta ona przez ponad połowę powieści, ciągle podgrzewając atmosferę, ale nie spalając jej przedwcześnie. Bo to wcale nie skonsumowanie związku jest najfajniejsze. To spojrzenia, wspólne spędzanie czasu, to pożądanie, które choć kontrolowane ciągle pali się żywym ogniem, przykuwając naszą uwagę. 

Niestety na fali mody na niegrzeczne erotyki. Całkiem neutralny tytuł oryginału czyli "Manager" został w polskim wydaniu przemianowany na "Niegrzecznego managera", co może zmylić fanki książek, w których nie fabuła jest najważniejsza a relacje między bohaterami są czysto fizyczne. Za to czytelniczki, takie jak ja, mogą odrzucić tę historię, co byłoby niepowetowana szkodą.

Cieszę się bardzo, że udało mi się trafić na tę powieść. I myślę, że może nawet ją kiedyś powtórzę, choć co do zasady tego nie robię. Zazwyczaj szkoda mi czasu na czytanie znanej już historii ponownie. Ale z Gabrielem i Sophie na prawdę żal się rozstawać.

"Witaj, nieznajomy" Lisa Kleypas

Czwarta część cyklu Ravenels.

Historia, na początku może trochę dziwić. Wszak żaden z głównych bohaterów nie nosi nazwiska Ravenel. Jednak dość szybko domyślimy się, że jednak pozostajemy w kręgu rodzinnym i to nie tylko za sprawą znajomych nam już bohaterów.

Doktor Garrett Gibson to kobieta pełna pasji. Znamy ją już z poprzednich części. Jako pierwsza i jedyna lekarka w Anglii, musi stawać przeciwko niechęci społecznej, oraz lekceważeniu ze strony kolegów po fachu. Gdy odkryje, że Ethan Random, człowiek o powiązaniach z tajnymi służbami, śledzi ją i chroni przed niebezpieczeństwami czyhającymi w ciemnych, londyńskich uliczkach, jej świat przewróci się do góry nogami.

Jak zwykle u Lisy Kleypas możemy liczyć na solidną dawkę dobrze napisanego romansu historycznego. Mamy więc wyrazistych bohaterów, wydarzenia zapierające dech w piersiach, oraz dobrze zarysowane tło historyczne. W posłowiu autorka przybliża nam postać angielskiej lekarki, która stała się dla niej inspiracją do stworzenia doktor Gibson. Opisy przeprowadzania operacji i dylematy związane z transfuzją krwi są ciekawostką, która zainteresuje czytelników szukających w książce nie tylko gorących porywów serca.

Wisienką na torcie jest postać Westa Ravenela, który z otyłego hulaki stał się szalenie przystojnym farmerem, o znakomitym poczuciu humoru. Już nie mogę doczekać się powieści, która będzie opisywać jego przygody. 

"Nowa Ewa. Początek" Giovanna i Tom Fletcher

Wyobraźcie sobie świat, w którym kobieta jest wymierającym gatunkiem. Jak zachowywać będzie się cywilizacja, która nieuchronnie zmierza ku swojemu upadkowi?  Czy jedna osoba może być nadzieją na ratunek dla całego świata?

Pewnego dnia na świat przestały przychodzić dziewczynki. Przez lata, czym więcej rodziło się chłopców, tym podejmowano coraz bardziej rozpaczliwe próby poczęcia żeńskiego potomka. Po pięćdziesięciu latach takiej sytuacji, na świat przychodzi Ewa. Szybko staje się ona symbolem, nadzieją dla całej ludzkości. Otoczona opieką i ochroną przez Organizację Zwalczania Zagłady, żyje ona w wieży, w świecie sztucznie wykreowanym przez jej opiekunów, nie mając pojęcia o realiach panujących na Ziemi. A jakie są te realia? Autorzy, których targetem czytelniczym jest młodzież dość delikatnie opisali świat tej dystopii. Ja osobiście dużo bardziej drastycznie wyobrażam sobie życie w świecie, który w zasadzie nie ma przyszłości. Ale rozumiem zabieg nie wdawania się w niektóre szczegóły.

Ewa ma jedną przyjaciółkę. Jest nią jej rówieśnica Holly. Skąd się ona wzięła? Holly to cud nauki. To coś jakby hologram. Do jej istnienia jednak potrzebny jest pilot, który kieruje gestami, słowami i zachowaniem wirtualnej dziewczyny. Jednym z takich pilotów jest Bram. Spotkanie Ewy i Brama w świecie rzeczywistym, które wynikło z dramatycznych wydarzeń rozgrywających się w wieży doprowadzi do początku zmian jakie zajdą w życiu dziewczyny.

Książkę czytało mi się bardzo szybko i miło, ale miała swoje wady. Wiem, że przeznaczona jest ona dla trochę młodszego czytelnika niż ja. Ale nie oszukujmy się, młodzi ludzie wcale nie są tak naiwni, jak nam oldboyom się wydaje. Oni też zauważą jak wiele uproszczeń przemycili autorzy w fabułę swojej powieści. Jak bardzo zbagatelizowali problem, który tak na prawdę jest jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Jak bardzo pogubili się w niuansach, które sami stworzyli.

Na temat drobiazgów, które mi się w tej książce nie podobały mogłabym pisać wiele. Ale nie będę, gdyż ogólne jej wrażenie nie było wcale aż tak złe. Ta historia po prostu mnie zaciekawiła i na pewno przeczytam o dalszych losach Ewy i Brama. Po prostu chcę wiedzieć co dalej się wydarzy. Pomimo tego, że spodziewam się więcej takich niedorzeczności jakie były w tomie pierwszym.

"Nieczuły rozpustnik" Lisa Kleypas

Lisa Kleypas to dla mnie pewnik. Jej książki gwarantują dobrą zabawę. Są humorystyczne, romantyczne, z ciekawymi postaciami, namiętnymi scenami. Wręcz idealne na poprawę humoru. "Nieczuły rozpustnik", który rozpoczyna nową serię The Raveneles, posiada wszystkie te cechy i ani trochę nie zawodzi wiernych czytelniczek.

Devon dziedziczy tytuł hrabiowski po tragicznie zmarłym kuzynie. W spadku dostaje zrujnowany dwór, zaniedbany majątek i dzierżawców, którzy ledwo wiążą koniec z końcem. A wisienką na torcie jest buńczuczna wdowa po kuzynie i jego trzy ekscentryczne siostry.

Początkowe plany sprzedaży wszystkiego i umycia rąk od problemów, nowy hrabia zmienia pod wpływem Kathleeen - pogrążonej w żałobie żony zmarłego kuzyna. Chociaż małżeństwem tych dwoje było raptem trzy dni, kobieta z uporem maniaka przestrzega wszystkich najsurowszych przykazań swojego wdowiego stanu.

Romans w tej powieści jest pełen pasji. Devon i Kathleen kłócą się zawzięcie, żadne z nich nie chce ustąpić na krok od swoich przekonań, ale również pałają do siebie gorąca namiętnością. Dzięki temu jesteśmy świadkami przerzucania się złośliwymi uwagami, kilku burzliwych kłótni, ale również bardzo namiętnych pocałunków i upojnych nocy.

Ważną rolę w tej książce odgrywają postacie drugoplanowe. Brat Devona West jest wprost do pokochania, on będzie bohaterem piątej części cyklu. Bliźniaczki - Pandora i Kasandra już teraz zapewniają nam sporo zabawy swoimi charakterami porównywalnymi do tornada. Natomiast Helen, która będzie bohaterką drugiej części, choć spokojna i nieśmiała zapowiada się na fantastyczną kobietę. Już nie mogę doczekać się polskiego wydania "Marrying Winterborne". Zwłaszcza, że duży wstęp do tej historii autorka zaserwowała nam w "Nieczułym rozpustniku".

Tyle zachwytów ode mnie, że aż zęby bolą. Czy jednak książka miała wady? Może, nie wiem, nie zauwazyłam. Lubię autorkę, jej styl, jej humor. Może trochę za dużo erotyki momentami wkrada się do jej książek, ale wybaczam jej. Dla mnie przy lekturze najważniejsza jest dobra zabawa a "Nieczuły rozpustnik" w stu procentach mi ją zagwarantował.

"Magia powrotu" Lisa Kleypas

"Magia powrotu" to prequel serii o Paprotkach, czyli "Wallflowers".

Książka opowiada historie dwóch sióstr Marcusa hrabiego Westcliff, o którym mówi cześć cyklu pod tytułem "Jesienne zauroczenie". Rodzeństwo poznajemy, gdy są jeszcze nastolatkami. To wtedy ma początek wielka miłość pomiędzy Aline i McKenną  - stajennym w Stony Cross. Uczucie z gruntu skazane jest na niepowodzenie. Wszak taki mezalians jest nie do pomyślenia w świecie dziewiętnastowiecznej angielskiej arystokracji. Ojciec dziewczyny, gdy dowiaduje się o sekretnym romansie córki, wypędza McKennę, a dziewczyna aby ratować mu przyszłość, kategorycznie go odtrąca. Aby historia ta mogła dobiec końca będzie musiało upłynąć dwanaście długich i smutnych lat zarówno dla Aline jak i jej młodszej siostry Livii.

Jest rok 1844 Marcus po śmierci ojca z powodzeniem wypełnia obowiązki hrabiego Westcliff. Jako człowiek światły i postępowy otwiera się na kontakty z biznesmenami pochodzącymi z Ameryki. Pewnego razu zaprasza do Stony Cross słynnego Gideona Showa wraz z rodziną. Jednym z towarzyszy tego niezwykle zamożnego człowieka okazuje się Mckenna, który wraca do Anglii niesiany żądzą zemsty.  Po śmierci starego hrabiego wydaje się, że nie powinno być już przeszkód aby Aline wreszcie mogła wyznać ukochanemu swoje prawdziwe uczucie, jednak pewna tajemnica ciągle pozostaje ukryta.

Druga z sióstr natomiast, po stracie narzeczonego i skandalu jaki wywołała, zaszywa się w posiadłości, nie uczestnicząc w żadnych wydarzeniach towarzyskich. Wszystko ulega zmianie, gdy w trakcie jednego z przyjęć wydanych przez Marcusa, w ogrodzie spotyka Amerykanina o złej sławie, który mocno nadużywa alkoholu - czyli Gideona Showa.

"Magia powrotu" to trochę inna książka niż te, do których przyzwyczaiła nas autorka. Nie ma w niej zbyt dużo humoru. Choć napisana jest lekkim stylem, jednak niesie ze sobą olbrzymi ładunek emocjonalny. Wiele tam miłości, wiele też cierpienia, rozgoryczenia, jest też poświęcenie i niepewność. Wszystko to podane nam zostaje w tak doskonałym stylu, że nawet tak sceptycznie nastawiona do dramatów ludzkich czytelniczka jak ja, daje się porwać w stu procentach.

Nie dość tego że dałam się porwać najnowszej książce Kleypas - zakochałam się w niej bez pamięci. To zdecydowanie moja ulubiona powieść autorki. Podobało mi się w niej w zasadzie wszystko - fabuła, bohaterowie, emocje. Uważam, że ta książka to pozycja obowiązkowa dla każdej romansoholiczki.

"Pocałunek pod jemiołą" Lisa Kleypas

Wszystkie Paprotki są już mężatkami. W oku łezka z rozrzewnieniem się kręci. Trochę szkoda się rozstawać z tak uroczymi bohaterkami. Na szczęście Lisa Kleypas na Gwiazdkę podarowała nam jeszcze jedną historią ze świata szalonych przyjaciółek - uzupełnienie cyklu Wallflowers.

Tym razem do Anglii przybywa starszy brat Lillian i Daisy   - Rafe. Pan Bowman, jak zwykle ma już plany względem jego przyszłości. Młody mężczyzna przyjeżdża, aby starać się o piękną arystokratkę - Natalie. Jednak wszystko ulegnie zmianie, gdy pozna on damę do towarzystwa swojej potencjalnej narzeczonej. Hannah zawładnie jego sercem dzięki swojemu pogodnemu nastrojowi, swojej odwadze i szczerości. Będzie między nimi trochę iskrzyć i to nie tylko namiętnością.

Historia ta rozgrywa się w okresie bożonarodzeniowym. Mamy więc ubieranie choinki, śpiewanie kolęd i czytanie "Opowieści wigilijnej" Dickensa przy kominku. Dużo w niej też akcentów humorystycznych takich jak wprowadzanie nowej mody na dziurawe sukienki, czy podejrzenia Lilian, że Marcus ją zdradza. Zresztą nasza szalona Amerykanka jak zwykle jest w formie i wprowadza wiele dynamiki do akcji.

Kleypas i tym razem nie zawodzi swoich wiernych fanek. Daje nam opowieść, która jest idealną lekturą w ten zbliżający się świąteczny czas. A jedyną jej wadą jest to, że jest taka krótka. 

"Bez tchu" Anne Stuart

Trzeci tom serii House of Rohan

Z romansami Anne Stuart miałam już wcześniej do czynienia i wyobrażałam sobie jakiego typu bohatera mogę się spodziewać w książce. Mroczny, zraniony w dzieciństwie, obecnie zdegenerowany i zepsuty. Ale powiem wam, że na to co prezentował sobą Lucien de Malheur, nie byłam przygotowana i wątpię, aby jakakolwiek czytelniczka mogła obojętnie przejść obok jego wyczynów w tej książce.

Miranda Rohan przeżyła tragiczne w skutkach zadurzenie w przystojnym dandysie. Tańce w ogrodach Vauxhall skończyły się uprowadzeniem, gwałtem i próbą przymuszenia jej do małżeństwa. Dziewczyna jednak nie poddała się presji opinii publicznej i wyklęta przez arystokrację, rozpoczęła samotne stosunkowo znośne życie. Dwa lata później ciągle nie narzeka na brak małżonka, ale gdy rodzina wyjeżdża z Londynu ogarnia ją odrobina nudy. Wtedy poznaje tajemniczego, okrytego niesławą Luciena de Malheur zwanego Skorpionem. 

Ich przyjaźń ewoluuje w coraz większą fascynację, aż do momentu, gdy na jaw wychodzą prawdziwe intencję arystokraty. Pała on żądzą zemsty w stosunku do całej rodziny Rohan, gdyż obwinia brata Mirandy o samobójstwo swojej niezrównoważonej siostry. W ramach vendetty postanawia ożenić się z dziewczyną, wywieźć ją do swojej ponurej, bardzo zaniedbanej posiadłości i całkowicie odciąć jej kontakt z rodziną.

Nieprzyjemny typek? To dopiero czubek góry lodowej jego występków. Szybko dowiadujemy się, że to on stał za fatalną przygodą Mirandy z jej pierwszym pseudo narzeczonym. A dalsze jego poczynania z dziewczyną naprawdę wołają o pomstę do nieba. 

Na szczęście Miranda nie jest potulną owieczką i z wypiekami na twarzy czytamy o jej pomysłach na utrudnienie życia Lucienowi. 

Bardzo polubiłam postać kobiecą tej powieści i z przyjemnością przeczytałam całą książkę tylko dzięki niej. W ogóle dużo rozrywki dała mi ta pozycja, pomimo tego, że scyzoryk mi się w kieszeni otwierał na za każdym razem gdy Lucien pojawiał się na stronach powieści.

Książka jest łatwa, ciekawa, może nie do końca przyjemna, ale na pewno wywołująca wiele emocji, a przecież tego szukamy w lekturze. Szkoda tylko, że kara jaka spotkała na koniec bohatera nie była bardziej dotkliwa, ale za to bardzo zabawna i wręcz kultowa dla miłośniczek romansów.

Cykl "Wallflowers" Lisa Kleypas

Wallflowers w języku angielskim to potocznie osoba podpierająca ściany w trakcie przyjęć i balów. W tłumaczeniu na język polski trafnie został ten termin określony jako "paprotki".

Cykl Lisy Kleypas to powieści o czterech przyjaciółkach, które z różnych względów nie mają powodzenia u kawalerów i w trakcie balów londyńskiego sezonu podpierają ściany. Annabell powszechnie znana jest jako biedna panna, szukająca bogatego męża, siostry Lilian i Daisy to nieokiełznane Amerykanki o niewyparzonych językach, natomiast Evie to piękna lecz nieśmiała, lekko jąkająca się, córka dżentelmena o nie najlepsze reputacji.

Cykl rozgrywa się w Anglii w połowie XIX wieku i luźno poprzez niektórych bohaterów wiąże się z zarówno z poprzedzającym go cyklem "Bow Street" jak i następnym w kolejności "Rodzina Hathaway".

Jak zwykle u Kleypas możemy liczyć na dużo humoru, nieco erotyki i porządną dawkę miłości. Według mnie to znacznie lepszy cykl niż "Bow Street", więc radzę nie zrażać się wszystkim czytelniczkom, które poczuły się rozczarowane wcześniejszą lekturą.

Całość prezentuje się następująco:

0,5 -"Magia powrotu" Aline i Johna (2004 rok)

1- "Sekret letnie nocy" ang. Secrets of a Summer Night- Annabell i Simon (2004 rok)

2- "Jesienne zauroczenie" ang. It Happened One Autumn- Lillian i Marcus (2005)

3- "Zimowy ślub" ang. Devil in Winter - Evie i Sebastian (2006 rok)

4- "Wiosna pełna tajemnic" ang Scandal in Spring - Daisy i Matthew (2006 rok)

4,5- "A Wallflower Christmas" Przez fanki uznawana za najlepszą część cyklu. Natalie i Rafe (2008 rok)

"Kochanek lady Angeli" Candace Camp

To nie pierwsze moje spotkanie z autorką, i na pewno nie szczególnie udane. Spodziewałam się znacznie przyjemniejszej lektury, zwłaszcza, że Camp potrafi napisać bardzo lekkiego i przyjemnego historyka. A co dostałam? Przyciężką opowieść, z motywem spotkania po latach, rozwodem, szantażem i mnóstwem problemów.

Angela jako szesnastolatka pałała namiętnym uczuciem do Camerona, który był stajennym w posiadłości jej dziadka. Gdy ich związek wyszedł na jaw, chłopak został pobity i odprawiony z pracy, a dziewczyna zmuszona do małżeństwa z nieprzyjemnym lordem Dunstanem. Mija trzynaście lat. Angela jest już po rozwodzie, a jej wspomnienia z małżeństwa nawiedzają ją w nocnych koszmarach. Autorka bardzo postarała się, abyśmy zapałali niechęcią do Dunstana. Opisy jego wyczynów budzą niesmak i są aż nazbyt nieprzyjemne, jak na romans historyczny. Cameron natomiast wraca po latach spędzonych w Ameryce jako bardzo bogaty mężczyzna i szantażem nakłania Angelę do zawarcia z nim małżeństwa.

Akcja książki dzieje się w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku i jest tam umieszczona chyba jedynie ze względu na rozwód Angeli, który w latach wcześniejszych byłby nie do pomyślenia. Po za tym, oraz poza podrożą koleją, nic nie wskazuje na czas akcji. Równie dobrze mógłby to być okres regencji. Autorka nie pokusiła się o to, aby popracować nad otoczką rozgrywanych wydarzeń.

I choć fabuła nie jest tak w stu procentach powieleniem setek innych książek, to wcale nie zachwyca. Za dużo chciała Camp zmieścić pomysłów w jednej powieści. Przez co wszystko wydaje się być napisane bardzo niewiarygodnie. Skorzystała też z kilku standardowych zabiegów, takich jak nocne koszmary, szantaż, przypadkowe postrzelenie, nieznany ojciec Camerona. Wrzuciła to do jednego worka zamieszała a potem wylała na karty książki nie siląc się zbytnio na dopieszczenie szczegółów.

Zdecydowanie nie jest to mój ulubiony historyk. Na jego obronę przyznam, że czyta się go szybko i łatwo. Jedno popołudnie i wieczór w zupełności wystarczyły mi na całą książkę. Była to taka mała rozrywka i odskocznia od codzienności, ale niestety nie zapadnie mi głębiej w pamięć.

"Wiosna pełna tajemnic" Lisa Kleypas

Czwarty tom serii Wallflowers.

To już ostatnie moje spotkanie z Paprotkami podpierającymi ściany w trakcie wystawnych balów. Po udanym zamążpójściu Anabell, Lillian i Evie nadszedł czas na Daisy - młodszą z sióstr Bowman. Z nieoczekiwaną pomocą w tej kwestii przyjdzie jej ojciec, który kandydata na męża dla córki sprowadzi wprost z Ameryki.

Matthew Swift to prawa ręka Bowmana, niezastąpiony pracownik fabryki mydeł, pochodzący z dobrej rodziny, choć nie arystokrata, sumienny i oddany swojemu szefowi. Dlaczego więc jego kandydatura wzbudza sprzeciw wszystkich kobiet w rodzinie Bowmanów? Brak urody, brak wyobraźni, sztywność charakteru, no i przede wszystkim poparcie ze strony ojca - to jak za dość, aby powiedzieć nie.

Daisy otrzymuje ultimatum - ma znaleźć męża w przeciągu dwóch miesięcy, albo jej przyszłość zależeć będzie od decyzji ojca. Jak jednak to zrobić przebywając w wiejskiej posiadłości Westcliffów? Szwagier rusza na ratunek spraszając do siebie, pod pretekstem polowania, dwunastu kawalerów, z których każdy jest idealnym kandydatem na męża. Tymczasem do Anglii przyjeżdża również Pan Swift, który w trakcie dwóch lat przebywania sióstr Bowman w Europie bardzo się zmienił.

Czy mogłabym narzekać na książkę Kleypas? Powoli przyzwyczajam się, że każda jej powieść do doskonała rozrywka i z utęsknieniem wyglądam wśród nowości kolejnych pozycji jej autorstwa. Jednak "Wiosna pełna tajemnic" nie będzie należała do moich ulubionych z tego cyklu. I to nie dlatego, że jest zła, tylko dlatego, że pozostałe są po prostu genialne.

Akurat w tej książce po prostu zabrakło mi innowacyjności, zabrakło mi też iskry którą miał by w sobie bohater. Wszystkie pozostałe cechy dobrego romansu zostały tutaj wypełnione w stu procentach. Było powoli rozwijające się uczucie, była namiętność, było trochę humoru (za który odpowiadała jak zwykle niezawodna Lillian), było trochę wzruszeń, a nawet momenty grozy.

Polecam tę książkę z czystym sercem. Tak samo jak cały cykl Wallflowers. 

"Zatańczymy?" Mary Balogh

I Mary Balogh po raz kolejny gości na blogu. Dlaczego tak bardzo upieram się przy tej autorce? Według mnie zasługuje ona na to, aby być czytaną i wydawaną. A z tym drugim ostatnio u nas w Polsce kiepsko.

Cykl Sullivan, został przez wydawców potraktowany w sposób karygodny. Dwadzieścia lat temu ukazała się książka "Zatańczymy?", która jest częścią drugą cyklu. W dodatku mocno związaną tematycznie z częścią pierwszą "Courting Julia", która nie została przetłumaczona na język polski. Do tej pory żadne z wydawnictw nie pokusiło się o to aby nadrobić zaległości.

Frederick przyjeżdża do Bath w poszukiwaniu bogatej żony. Zagrożony jest przez ścigających go dłużników i szybki ślub to jedyny sensowny ratunek jaki przychodzi mu do głowy. Spośród trzech kandydatek pada na Klarę - niezbyt urodziwą, kaleką kobietę, która odziedziczyła majątek po swoim zmarłym ojcu. A jak widzi to Klara? Ma już dwadzieścia sześć lat. Świadoma jest swoich wad i ułomności. Wie, że jedyną dla niej szansą na małżeństwo będzie łowca posagów. Wybiera Fredericka ze względu na jego przystojną aparycję i czarujące maniery. Czy uda im się stworzyć szczęśliwe małżeństwo pomimo tak niewłaściwych początków?

Właśnie za to cenię Mary Balogh. Za nie unikanie trudnych tematów w romansie. Ona nigdy nie idzie na łatwiznę. Stwarza fabułę, której nie można zakończyć w jednym akapicie. Emocje targające bohaterami są niezwykle prawdziwe, nie wydumane. Może trochę egzaltowane, ale jak najbardziej uzasadnione. 

Każda nowa książka jej autorstwa po którą sięgnę jest wyjątkowa. Choć zdarzył się Balogh powielić swoje pomysły (na przykład książki "Tajemnicza perła" i "Pojedynek"), ale są to sytuacje sporadyczne. Zazwyczaj każda historia wyróżnia się na tle pozostałych romansów historycznych swoją unikatowością. Dla mnie to jedna z najważniejszych cech, których szukam w książkach.

"Złodziej marzeń" Mary Balogh

Mary Balogh to chyba najlepsza autorka romansów historycznych. Dlatego też, gdy nachodzi mnie nastrój na dobrą książkę wypełnioną pięknymi sukniami, balami i subtelnościami dworskiej etykiety w ciemno sięgam po pozycję jej autorstwa.

"Złodziej marzeń" to stosunkowo nietypowy romans historyczny. O dziwo, nie rozgrywa się ani w okresie regencji, ani w średniowieczu. Czas akcji to osiemnasty wiek, a autorka zadbała o szczegóły temu potwierdzające.

Kasandra obchodzi swoje dwudzieste pierwsze urodziny. Teraz będzie już pełnoletnia i obejmie pieczę nad odziedziczonym po ojcu majątku. Przygotowywania do balu z tej okazji zakłóca niespodziewane przybycie Nigela Wetherby, który podaje się za przyjaciela, jej zmarłego przed rokiem ojca. Szybko zjednuje on sobie niewinne serce młodej kobiety. Czy jednak jego intencje okażą się tak czyste i niewinne, a on sam będzie godzien zaufania jakim obdarzyła go Kasandra?

Co w tym romansie jest takie niecodzienne? Jak już wspominałam, czas akcji to osiemnasty wiek. Wyobraźcie sobie damy ubrane w suknie z krynoliną, z głębokimi dekoltami, z muszkami umieszczonymi nad wargą. Mężczyzn z długimi upudrowanymi włosami, w rajstopach i butach na obcasie. Wyobraźcie sobie czasy, gdzie jeden ukłon jest bardziej wymowny niż setki słów, gdzie na balach nie ma walca, gdyż jeszcze go nie wymyślono, gdzie sygnały do płci przeciwnej wraża się swoim strojem lub dodatkami.

Autora o wszystkie te szczegół zadbała z niezwykłą dokładnością pisząc "Złodzieja marzeń". Na początku był to dla mnie pewien dyskomfort. Wszak ówczesnym mężczyzną daleko do kanonu piękna obecnie obowiązującego. Trochę mnie to niepokoiło momentami, ale gdy tylko się przyzwyczaiłam, a autorka zapoznawszy nas z epoką, swoją uwagę zwróciła bardziej na uczucia rozgrywające się między bohaterami, wszystko nabrało kolorów takich jak zazwyczaj. Była wielka miłość, było zaufanie, które nagle legło w gruzach, była niechęć, była namiętność. Dużo się działo w sferze uczuć. A Balogh po mistrzowsku poprowadziła nas przez tę huśtawkę. 

Fabuła również okazała się bardzo ciekawa. Tajemnica z przeszłości. Mroczna historia Nigela. Dużo musiało wyjść na światło dzienne zanim dotarliśmy do szczęśliwego zakończenia. 

Podsumowując, pozycja jak najbardziej do polecenia. 

"Razem w Londnie" Carole Mortimer

Druga część mini cyklu "Bracia Sterne"

Jak dotąd to najlepsza książka Carole Mortimer jaką czytałam. Nie należy jednak od razu wnioskować że jest to książka dobra. Może nie mam szczęścia do utworów autorki, a może po prostu nie pisze ona dla mnie przystępnie. Nie wiem czy będę jeszcze próbować...

Xander uległ wypadkowi - złamał nogę i to w trzech miejscach. Najpierw był pod opieka swojego brata, jednak gdy ten wyjeżdża w podróż poślubną potrzebna jest im pomoc. Darius wynajmuje więc Samanthę, która wraz z kilkuletnią córką wprowadza się do luksusowego apartamentu Xandera, aby pomagać mu w codziennych czynnościach.

Dziewczyna będzie zmuszona znosić wisielczy humor unieruchomionego przystojniaka, a także jego wrogie nastawienie do jej córki. Ale wspólne spędzanie czasu sprawi że całkiem szybko dotrą się i na prawdę polubią swoje towarzystwo.

Nic odkrywczego, nic porywającego - bajecznie bogaty mężczyzna i skrzywdzona przez los kobieta - dość tradycyjny schemat dla książek z cyklu Harlequin Światowe Życie. Mnie nie porwało.

"Rycerz i panna" Helen Dickson

Niestety nie nauczyłam się jeszcze trzy razy sprawdzić autora, nim kupię książkę, zwłaszcza taką z wydawnictwa Harlequin. A niestety nie wszystkich pisarzy z czarnej listy jestem wstanie zapamiętać. Tak właśnie zdarzyło się z tą książką. 

Helen Dickson poznałam już blisko dwa lata temu przy okazji jej romansu "Kapitan i córka pirata" i bardzo źle odebrałam. Niestety o "Rycerzu i pannie" nie mogę się ani trochę lepiej wypowiedzieć.

Czas i miejsce akcji tej powieści to Anglia XV wieku. Guy po latach wojaczki, przyjeżdża do swojego zamku objąć spadek po ojcu i poszukać sobie żony. Przypadkiem spotyka Jane, córkę kupca, która oczarowuje go od pierwszego wejrzenia. Nie chce on jednak piękną dziewczynę pojąć za żonę, lecz uczynić swoją nałożnicą. Gdy jego plany ujrzą światło dzienne postąpi jednak honorowo i zaproponuje ślub zhańbionej dziewczynie.

Tym razem na prawdę trudno było mi dokończyć powieść Pani Dickson. Nie zainteresował mnie temat, nie było egzotycznych krajów, nie było ciekawej fabuły. A emocje tak jak w przypadku wcześniej wspominanej pozycji były tak samo bezsensowne. Styl wcale nie lepszy, choć przyznaję że tutaj nie przeszkadzał mi tak bardzo jak sama fabuła, która kompletnie do mnie nie przemówiła.

Postaram się, na przyszłość zapamiętać nazwisko tej Pani i więcej nie wracać do jej romansów historycznych.

"W szwajcarskim zamku" Maya Blake

Pisałam już kiedyś o lepszych i gorszych harlequinach, nie wspomniałam jeszcze o tych naprawdę złych, a takich niestety też jest sporo i mogą one kosztować czytelniczkę wiele nerwów i irytacji.

Ja na takiego potworka natknęłam się ostatnio w postaci książki autorstwa Mayi  Blake. Ana wzięta modelka zostaje oskarżona o posiadanie narkotyków w swoim inhalatorze. Ponieważ jest twarzą wziętej firmy jubilerskiej, Bastien jej właściciel udaje się na rozprawę, żeby przekonać się osobiście o przebiegu sprawy. Wpłaca za dziewczynę kaucję, ale musi wziąć za jej czyny pełną odpowiedzialność. Kilka najbliższych dni będzie więc skazany na jej towarzystwo. 

Na pierwszy rzut oka nic takiego nadzwyczajnego, ale w miarę czytania oczy otwierać się nam będą coraz szerzej z powodu kolejnych niedorzeczności. To że dziewczyna jest dziewicą nie zdziwiło mnie aż tak bardzo -  wszak to harlequin, ale jej analfabetyzm już mocno mną wstrząsnął. Wiem, że to ostatnio modny motyw, ale bez przesady. Ana nie umie czytać i pisać bo matka nie uważała że będzie jej to kiedykolwiek potrzebne. Dziewczyna więc nie może przeczytać swojego nowego kontraktu, nie może zapoznać się z artykułami w brukowcach, ale posiada laptop, na którym.... no właśnie nie wiem co ona na tym laptopie robi. Chyba gra w gry przeznaczone dla dzieci do lat 6.

Dodajmy do tego luksusowe prywatne samoloty, przejażdżki konne u podnóża szwajcarskiego zamku, chwile zapomnienia na jachcie i ojca naukowca przebywającego w amazońskiej dżungli.

Doczytałam do końca. Ale nikomu nie polecam.

"Kim jest ta dziewczyna?" Mhairi McFarlane

Ta książka jest zdecydowanie niebanalna. I choć cała opisana w niej historia nie jest ani mrożąca krew w żyłach, ani nie gwarantuje mocnych porywów namiętności, ani też nie jest wybitnie ponadczasowa, ja nie mogłam się od niej oderwać ani na chwilę.

Edie po Okropnej Ślubnej Katastrofie - kiedy to zostaje przyłapana przez Panią Młodą na całowaniu sią z Panem Młodym, nie może pokazać się w swojej pracy - wszak wszyscy głowni bohaterowie skandalu pracują w jednej firmie. Szef postanawia więc powierzyć jej zadanie specjalne. Ma udać się do Nottingham - swojego rodzinnego miasta i tam napisać biografię znanego aktora jako jego ghostwriter. 

Jednak jej koszmar tak łatwo nie daje o sobie zapomnieć - prześladowanie na Facebooku, Instagramie i Twitterze zmusza ją do całkowitego odcięcia się od mediów społecznościowych. A najgorsze jeszcze ciągle przed nią.

Najbardziej podobało mi się w tej książce, że nie ma w niej utartych schematów. Przyjaciel gej nie jest jedyną osobą godną zaufania. Surowy szef nie jest bezdusznym chamem, a hollywoodzki gwiazdor nie jest pewnym siebie playboyem. Sprawia to, że historia jest bardziej wiarygodna. Postacie drugoplanowe to również mocna strona książki Mhairi McFarlane. Choć jest ich wiele, każda przykuwa uwagę czytelnika - ubogaca całą opisaną historię, wzbudza emocje (choć nie zawsze pozytywne).

Wątek romantyczny, który jest dla mnie zawsze najbardziej interesujący, nie jest tutaj najbardziej wyeksponowany, ale wszystkie poboczne problemy są bardzo ciekawie przedstawione. A na brak romansu też nie będziemy mogli narzekać.

Coś o wadach? Autorka trochę mieszała z wiekiem bohaterów. Albo ja nie wszystko zrozumiałam, albo nie mogła się zdecydować ile Edie ma mieć lat.

No i zakończenie. Czy było wadliwe? Chyba nie. Ale to "chyba" tak niepewnie mówię. Jest takie może otwarte, może nie. Każdy może zinterpretować je jak chce.

Podsumowując - polecam. Ja ponad 500 stron w papierku połknęłam w jeden dzień. I na prawdę dobrze się bawiłam przy lekturze.

"Zimowy ślub" Lisa Kleypas

Trzecia część cyklu Wallflowers.

Już pod koniec "Jesiennego zauroczenia" mieliśmy mały spojler na temat tego co wydarzy się w kolejnej części cyklu. Ja dałam się w pełni złapać na ten haczyk i z olbrzymią niecierpliwością oczekiwałam kolejnej książki Lisy Kleypas.

"Zimowy ślub" to historia najbardziej nieśmiałej z Paprotek -  Evangeline Jenner, rudowłosej piękności, która swoim jąkaniem i wycofaniem odstrasza od siebie kawalerów. Przyparta do muru przez swoją rodzinę postanawia jednak przemóc swoje opory i udaje się do Sebastiana St. Vincenta (niechlubnego porywacza z "Jesiennego zauroczenia") prosząc go aby ten się z nią ożenił. Hrabia wszak dramatycznie potrzebuje zamożnej żona, a Evie potrzebuje wyrwać się spod kurateli czyhających na jej majątek wujów. 

Tak zaczyna się najwspanialszy fragment książki, kiedy to para wsiada do powozu i w szaleńczym tempie udaje się do Gretna Green, aby tam bez jakichkolwiek formalności zawrzeć sakrament małżeństwa. W trakcie ich podróży bez reszty zakochujemy się Sebastianie - niepoprawnym hulace i cyniku, który okazuje się być pełnym troski dżentelmenem. 

Tak jak zwykle u Kleypas, możemy liczyć na bardzo lekki, przyjemny w odbiorze historyk. Trochę erotyki, trochę dramatycznych wydarzeń; przystojni, charyzmatyczni mężczyźni - czego chcieć więcej od romansu historycznego?

Ja jak zwykle jestem zachwycona. W oczekiwaniu na, niestety już ostatni, tom tej serii, będę musiała nadrobić nieczytaną wcześniej przeze mnie serię "Rodzina Hathaway". Może w ten sposób czas szybciej upłynie.

"Jesienne zauroczenie" Lisa Kleypas

Drugi tom cyklu "Wallflowers"

Moje kolejne już spotkanie z Lisą Kleypas. I muszę wam powiedzieć, że niezwykle udane. Tak jak miałam wiele wątpliwości co do jej cyklu "Bow Street", tak "Wallflowers" prezentuje na prawdę wysoki poziom.

Tym razem w miłosnych podchodach zmierzą się Lillian Bowman i hrabia Marcus Westcliff. Już w pierwszym tomie cyklu "Sekret letniej nocy" pojawiają się nasi bohaterowie. Marcus jest też drugoplanowa postacią w "Bezcennej miłości". Dlatego też, jego niezłomny charakter i surowe zasady postępowania nie powinny nikogo szczególnie dziwić. Lilian za to jest szaloną amerykanką, która nie daje się poskromić sztucznym konwenansom kultywowanym przez angielską arystokrację. Ta mieszanka będzie na prawdę wybuchowa. 

Książka zaczyna się bardzo aromatycznie - od tajemniczych perfum, których sekretny składnik działa jak afrodyzjak. Czy to one sprawią, że poważny i zawsze opanowany hrabia straci głowę dla Lillian? Na pewno będą one pewnym impulsem, który zapoczątkuje szereg namiętnych sytuacji między parą.

W "Jesiennym zauroczeniu" mamy wszystko to co kochamy u autorki. Lekki styl, wciągający czytelnika w świat przedstawiony i nie pozwalający go opuścić do ostatniego akapitu; trochę humoru; dużo namiętności i poszukiwanie prawdziwej miłości.

Idealna książka dla każdej romansoholiczki.

"Sekrety letniej nocy" Lisa Kleypas

Pierwszy tom cyklu Wallflowers.

Zmierzch epoki regencji w Anglii. Arystokraci ciągle miewają się całkiem nieźle, ale w ich  świat coraz śmielej wkraczają nowobogaccy wywodzący się spoza ich klasy. Ekstrawaganccy Amerykanie przynoszą powiew świeżości do wytwornych salonów, a stare rodziny, które przywykły do życia bez pracy zaczynają upadać finansowo.

Annabelle Peyton to wysoko urodzona dziewczyna, która po śmierci ojca, wraz z matką i nastoletnim bratem, musi ukrywać przed światem swoją trudną sytuację. Jej jedyna szansa na uratowanie siebie i rodziny to bogaty mąż, który spłaci narastające długi, opłaci szkołę jej brata i zapewni dostatnią przyszłość wytwornym panią. Niestety w towarzystwie rozeszły już się plotki, że Annabelle nie ma posagu, a jej niewątpliwe atrakcyjne wdzięki skłaniają panów do czynienia jej niezbyt pożądanych awansów.

Wraz z przyjaciółkami, które tak jak ona podpierają ściany w tracie balów, postanawia sporządzić listę najbardziej odpowiednich kandydatów na męża i  zapolować na jednego z nich w trakcie letniego przyjęcia w posiadłości hrabiego Westcliffa. Za cel Anabelle obierze sobie hrabiego Kendalla, który choć całkiem sympatyczny, nie grzeszy spontanicznością i wydaje się być raczej nudnym towarzyszem.

Niespodziewanie, w trakcie swojej wizyty na wsi, dziewczyna spotyka Simona Hunta, który postanawia popsuć jej szyki. Jest on zagorzałym wielbicielem Anabelle od lat, jednak jego szanse u pięknej arystokratki są dość nikłe, ze względu na jego niskie urodzenie.  Czym zdoła on ją do siebie przekonać? Swoim niebotycznym majątkiem? Inteligencją i sprytem? Czy może niepohamowaną namiętnością?

"Sekrety letniej nocy" podobał mi się bardzo. To, że Simon nie jest z pochodzenia arystokratą czyni z historii coś nowego. Bohaterka tym razem nie musi przekonać do siebie partnera, lecz musi przekonać siebie, że życie wyższych sfer to tylko zwykła ułuda. Sama Anabelle jest też dość wyjątkową bohaterką. Może wzbudzić mieszane uczucia swoim wyrafinowaniem, ale ja osobiście bardzo ją cenię właśnie za szczerość względem siebie i osób jej bliskich. Nie jest ona zakłamana przez obyczajowość w której się obraca - wie co musi zdobyć i potrafi się przyznać do tego, że jest bardzo zdeterminowana.

No i Simon! Ach, ten Simon! Bohater marzenie. Kolana miękną, a oczy rosną do wielkości talerzyków deserowych. Przystojny, dobrze zbudowany, charyzmatyczny i lekko niebezpieczny. Mężczyzna, który zawsze zdobywa to czego zapragnie. Do tego troskliwy, opiekuńczy i namiętny. Czego można chcieć więcej od bohatera romansu? Tego, by był majętny oczywiście - nie martwcie się, Simon w tej kwestii też nie zawodzi.

Moje poprzednie spotkanie z Lisą Kleypas to był cykl Bow Street. Niezbyt udany według mnie - nazbyt erotyczny, trochę mało realistyczny, przekombinowany, przejaskrawiony. Natomiast Wallflowers zaczyna się na prawdę obiecująco. "Sekret letniej nocy" stał się jednym z moich ulubionych historyków. Teraz z niecierpliwością będę czekać na "Jesienne zauroczenie", a zapowiada się, że jego bohaterem będzie Westcliff, który już wcześniej pojawiał się na stronach romansów Kleypas, na przykład w "Bezcennej miłości". Zaczynam odliczać dni...

"Białe noce" Catherine Coulter

Pierwsza część cyklu "Wiking"

Nie wszystko co się dobrze rozpoczyna, dobrze się też kończy. "Białe noce" są tego doskonałym przykładem i nie chodzi mi tutaj o aspekty związane z fabułą tej książki, lecz z ogólną jej oceną. Mogłaby być to bardzo ciekawa historia, mogłaby to być wspaniała rozrywka, a wyszło jak wyszło.

Catherine Coulter opowiada nam historię Zarabeth i Magnusa. Ona jest rudowłosą angielką irlandzkiego pochodzenia, on dzikim wikingiem. Spotykają się na ulicach Yorku i od pierwszego wejrzenia pałają do siebie zauroczeniem. Wszystko byłoby cudownie, gdyby nie przebiegły ojczym dziewczyny, który szantażując Zarabeth, zmusza ją do odrzucenia Magnusa. A to dopiero początek jej problemów. Wkrótce dziewczyna traci wszystko. W wyniku okropnie niemądrych zdarzeń, staje się niewolnicą i wyrusza ze swoim panem do dalekiej Norwegii. Tak, dobrze się domyślacie, tym panem jest jej ukochany Magnus, który wcale nie zachowuje się jak jej wybawiciel, raczej jak obrażony dupek. Dalej będzie jeszcze wiele dobrego i złego w ich historii ... jak dla mnie więcej złego, ale na pewno na brak zdarzeń nie będziemy mogli narzekać.

Początek na prawdę mi się podobał. Magnus był taki nieokrzesany i dziki - wspaniały jako wiking. Jego kwestie były takie trochę surowe, jakby postać nie do końca biegle władała językiem którym się posługuje. Niestety okazało się, że to wcale nie była figura stylistyczna, lecz właściwy styl autorki. I musiałam się z tym męczyć kolejne kilkaset stron. 

Wydarzeń w książce było bardzo wiele i zazwyczaj uważam, że jest to plusem dla opowieści, gdyż zapewnia wartką akcję i nie pozwala na nudę. Niestety w "Białych nocach" większość wydarzeń była tak bezdennie głupia, że marzyłam wręcz żeby autorka już nic więcej nowego nie wymyślała. Sama chyba się zagubiła w zawiłościach swojej fabuły, gdyż końcówka historii jest potraktowana bardzo po łebkach i zamknięcie wielu trudnych sytuacji następuje w zasadzie w kilkunastu zdaniach.

Nie wiem czy zdecyduję się jeszcze kiedykolwiek sięgnąć po książkę tej autorki. Chyba że przez przypadek. Boję się że będzie to strata czasu, tak jak to było w przypadku "Białych nocy".