"Rywalka królowej" Carolly Erickson

Po pierwsze, nie mamy tu do czynienia z prawdziwym romansem. Książka "Rywalka królowej" jest w zasadzie powieścią historyczną, opisującą w fabularny sposób opowieść, którą znamy z kart historii. Ponieważ jednak mamy do czynienia z wydarzeniami rozgrywającymi się w Anglii XVI wieku,  i nie każdy Polak orientuje się o niuansach panujących na dworze angielskiej królowej, autora opisu zawartego na okładce książki powinno się obedrzeć ze skóry. Streszczając najważniejsze wydarzenia, opisuje on dokładnie, co wydarzy się na kartach powieści, do ostatniej jej strony - prawdziwe barbarzyństwo.

Skoro nie jest to romans, dlaczego piszę więc o tej książce? Gdyż opisuje ona jedną z najbardziej znanych historii miłosnych w historii Anglii. My mamy Zygmunta Augusta i Barbarę Radziwiłłównę, Jana III Sobieskiego i Marysieńkę, a Anglicy mają Roberta Dudleya i Letycję Knollys.

On przez lata był faworytem słynnej królowej dziewicy Elżbiety I. Mówi się, że była ona dziewicą tylko z nazwy właśnie za sprawą swojego ukochanego Robina. Ona natomiast to kuzynka królowej, która spełniała rolę jej dwórki. Gdy wreszcie po latach przeżytych w innych związkach postanawiają się pobrać, muszą uczynić to w tajemnicy, narażając się na gniew porywczej władczyni.

Autorka jednak nie pozostawia nam wątpliwości co do szczerości uczuć łączących naszych bohaterów. Między wierszami pierwszoosobowej narracji odczytujemy fałsz słów Letycji, a także jak na dłoni widzimy dwulicowość postępowania Roberta. Zdrada wszak dla nich to nic takiego. A miłością prawdziwą jest jedynie ich miłość własna.

Plusem książki jest ciekawa narracja. Łatwy styl, lecz jak najbardziej poprawny. Szybko się ją czyta. A dla tych, którzy nie znają tej historii "Rywalka królowej" może okazać się źródłem wielu cennych nowych informacji z zakresu historii Anglii (na przykład opis zwycięstwa nad Wielką Hiszpańską Armadą).

Dla mnie było to jedynie odświeżenie sobie niektórych faktów, ale czytało się całkiem przyjemnie. Jednak każdego, kto zdecyduje się sięgnąć po ten tytuł, przestrzegam przed czytaniem okładki. Po co sobie psuć przyjemność.

Wyzwanie Przeczytam tyle ile mam wzrostu: 7,1cm+2,1=9,2cm/172cm

"Córa płomieni" Iny Lorentz

Długo męczyłam się z tą książką. Wreszcie, w wigilijne południe, odpoczywając po ostatnich przygotowaniach do Świąt, znalazłam chwilę czasu, a także dużo determinacji i skończyłam lekturę "Córy płomieni". I moje świąteczne postanowienie brzmi - nigdy więcej książek Iny Lorentz.

Rzecz dzieje się w Irlandii pod koniec XVI wieku. Tamtejszy lud wznieca powstanie przeciwko angielskiej królowej Elżbiecie I. Wydarzenia te obserwujemy towarzysząc przedstawicielom klanu Ui'Corra. Osin i Ciara to rodzeństwo stojące na czele klanu, aktywnie walczącego o niepodległość. Ich szeregi poszerzone zostają o kilkudziesięciu żołnierzy niemieckich,którzy przypływają do Irlandii pod dowództwem kuzynów Szymona i Ferdynanda von Kirchberg. Piękna Ciara, która w latach młodzieńczych podkochiwała się w Szymonie, w miarę rozwoju akcji, coraz bardziej zaczyna skłaniać się jednak ku młodszemu z kuzynów. Głownie z powodu tego, że w kryzysowych sytuacjach wychodzą na jaw niechlubne cechy charakteru starszego z Niemców.

Trudno mi znaleźć choć trochę pozytywów w tej książce. Jedyne co mogę pochwalić, to ogrom pracy historycznej, którą musieli włożyć autorzy, aby poznać i opisać tak szczegółowo historyczne fakty z dziejów Irlandii. Niestety cały ich wysiłek, jak dla mnie został zmarnowany wszystkimi innymi aspektami powieści. Potwornie sztuczne postacie, koszmarna narracja, wydarzenia jakby wymyślone zostały przez uczniów szkoły podstawowej. Na prawdę nie rozumiem fenomenu powieści napisanych przez ten duet pisarski.

Wątek romantyczny w powieści jest tak samo zły, jak cała reszta. Opisy miłosnych spotkań przypominają opisy na przykład jedzenia zupy. Kompletnie bez emocji, chociaż nie, wywołują emocje, ale raczej negatywne.

"Sami  nie wiedzieli, ile trwali w namiętności, ale w końcu Ferdynanda opuściły siły i legł obok niej, ciężko dysząc".

"Ciara już miała go poprosić, żeby robił to mocniej, poczuła jednak, że ten delikatny sposób jej odpowiada, i zamruczała jak kotka. Po chwili położył się obok niej spocony i zdyszany."

No sami powiedzcie czy to jakkolwiek może porwać czytelnika? Ja wystawiam bardzo niską ocenę tej książce. I na pewno nikomu jej nie polecę, ale to moje subiektywne zdanie.

"Zauroczenie" Margit Sandemo

To nie pierwsze moje spotkanie z tą książką. Do Sagi o Ludziach Lodu wracałam już nie raz. Zazwyczaj w chwilach zmęczenia, w trudnym okresie, gdy książka miała być dla mnie lekarstwem na rzeczywistość. Gdy miała mnie oderwać od natłoku myśli, poprawić mi zły humor, gdy miała przynieść mi przyjemność, nie wymagając ode mnie zbyt wiele. Książki Margit Sandemo są bardzo dobrym lekarstwem na chandrę.

"Zauroczenie" to dopiero początek, to pierwsza część Sagi, która swoimi rozmiarami wzbudza mój nieustanny podziw. Poznajemy w niej młodziutką Silije, która straciła całą rodzinę w wyniku panującej w Norwegii zarazy. Powodowana dobrocią serca przygarnia dwoje dzieci, które tak jak ona nie mają nikogo na świecie, chociaż sama nie jest w stanie o siebie należycie się zatroszczyć. Los jednak wynagradza jej dobre uczynki i zsyła na jej drodze tajemniczego mężczyznę, który swoim wyglądem budzi niepokój w sercu dziewczyny. Tym mężczyzną jest dotknięty przekleństwem członek tajemniczego rodu Ludzi Lodu. Znajomość ta okaże się dla dziewczyny znamienna w skutki i zaprowadzi ją do miejsca, które od najmłodszych lat budziło w niej lęk.

Gdy po raz pierwszy czytałam Sagę, trafiłam na nią przypadkiem i to c zupełnie nie po kolei. Teraz, gdy całkiem na chłodno podeszłam do pierwszej części tej opowieści, muszę przyznać, że nie zapowiada ona sobą tego, co będzie nas czekać w następnych tomach. Historia opisana w "Zauroczeniu" jest całkiem przyjemna, ale jej przebieg nie budzi tak wielkiego zaciekawienia, jak robić to będą późniejsze tomy. Początek opowieści wydaje się  być nieco naiwny i może zniechęcić wielu czytelników, ale na prawdę warto przymknąć oko na pewne niedociągnięcia autorki, przy konstruowaniu tej opowieści i podjąć dalej  lekturę Sagi.

Książka jest niezwykle krótka, tak jak i kolejne z serii. Czyta się ją błyskawicznie. Na połknięcie całej historii wystarczy jeden długi wieczór. Zwłaszcza, że napisana jest na tyle plastycznym językiem, że wciąga czytelnika bez reszty w swój świat. 

Erotyka w "Zauroczeniu" jest w stadium raczkującym. Widać, że autorka dopiero rozwijała swoją fantazję w tym aspekcie. Dalsze części będą znacznie bardziej odważne. Ale emocje bohaterki kierowane do tajemniczego mężczyzny opisane są na tyle wiarygodnie, że czytelniczka sama może zapałać silnym do niego zauroczeniem. A opisy jego budzącego niepokój wyglądu są bardzo pobudzające. Na pewno spodoba się kobietom lubiącym wyjątkowo męski typ urody. Mi się podobał.

Jako wielka fanka Sagi o Ludziach Lodu, mogę nie być obiektywna w ocenie poszczególnych jej części. Mimo to widzę pewne wady "Zauroczenia", które w żadnym jednak wypadku nie zniechęcają mnie do dalszych tomów. I wszystkich, tych, których zawiodła ta książka, szczerze zachęcam do kontynuacji przygody z literaturą Margit Sandemo. Będzie coraz lepiej.

"Obietnica" Jude Deveraux

Pierwsza cześć cyklu "Saga rodu Montgomerych"

Lubicie romanse rycerskie? Ja bardzo. Rycerz w lśniącej zbroi, na białym koniu to marzenie prawie każdej dorastającej dziewczynki. I chociaż w tych dobrych książkach rzeczywistość jest trochę bardziej zabrudzona, to jednak motywy podstawowe, czyli piękne stroje, surowe zamki, wojacy walczący na miecze, pozostają, wzbudzając wiele emocji w sercach romantycznych czytelniczek.

"Obietnica" rozgrywa się w pierwszych latach XVI wieku i nosi w sobie znamiona rasowego romansu historycznego. Judith zostaje zmuszona przez ojca do poślubienia Gavina Mongomerego, pomimo tego, że przez lata przygotowywana była do wstąpienia do zakonu. Pan młody również nie jest zachwycony ożenkiem. Tak na prawdę jest szaleńczo zakochany w Alice, która wkrótce ma pojąć za męża zamożnego hrabiego. I choć Judith i Gavin zapałają do siebie namiętnością od pierwszego wejrzenia, ich związek wcale nie będzie łatwy. Zazdrość, nieufność, zawiść, przeplatane szalonym pożądaniem - tak w kilku słowach opisać można ich małżeństwo. Czy uda im się wreszcie dojść do porozumienia? Wszystko okaże się w trakcie lektury książki liczącej blisko 500 stron, wypełnionej pasjonującymi wydarzeniami.

Mam pewien problem z oceną "Obietnicy". Sama koncepcja książki wraz z wszystkimi opisanymi w niej epizodami nawet mi się podobała. Jak już wspominałam przesiąknięta była wspaniałym urokiem romansu rycerskiego, dzięki czemu była dla mnie udaną rozrywką. Jednak autorce zabrakło kunsztu w wykończeniu szczegółów. Problemy, które rodziły się w trakcie rozwoju akcji rozwiązywała w sposób godny nastolatki, a nie poczytnej pisarki. Czyny i wypowiedzi bohaterów były mocno naiwne, co mnie niestety irytowało, a czasem nawet doprowadzało do załamywania rąk. Jednak nie mogę zaprzeczyć temu, że Jude Deveraux stworzyła postacie, których nie da się nie lubić. Szczególnie pokochałam wszystkich trzech braci Gavina, którzy jak się domyślam, będą bohaterami kolejnych tomów cyklu. 

Ciekawym zabiegiem było też wprowadzenie kilku wątków pobocznych, które utrzymane w konwencji romansu dawały nam chwilę odskoczni od osi powieści, nie zamęczając nas bez przerwy problemami głównych bohaterów.

Teraz mam duży dylemat czy kontynuować dalej swoją przygodę z tą sagą. Z jednej strony poziom literacki książki nie zachwycił mnie, jednak kilka aluzji rzuconych względem historii Stephana i jego szkockiej narzeczonej mocno mnie zaintrygowało. Biorąc pod uwagę to, że mimo wszystko bawiłam się bardzo dobrze czytając "Obietnicę", chyba jednak zdecyduję się na "Dziedziczkę". Na pewno dam wam znać czy warto było.

Cykl "Saga o Ludziach Lodu" Margit Sandemo

Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośniczek wielotomowych opowieści, z elementami magii i tajemnicy, przepełnionych namiętnością. Jest to chyba najsłynniejsza saga w historii współczesnej literatury. Niewątpliwie zasłużenie zdobyła na takie miano. Swoim rozmachem nie dorówna jej żaden inny cykl książek tego gatunku.

Cała opowieść rozpoczyna się w roku 1581 w północnej Norwegii, w świecie przesądów i uprzedzeń w stosunku do wszystkiego, co wykracza poza granice normalności. W pierwszym tomie "Zauroczenie" poznajemy Tengela Dobrego, pierwszego, który pokonał w sobie dziedzictwo zła, zasiane w jego rodzie przez Tengela Złego, czarownika żyjącego w XIII wieku. Od tego momentu, w każdym pokoleniu rodzić się będzie przynajmniej jedna osoba dotknięta klątwą, ale nie zawsze będzie ona naznaczona także złą duszą.

Historię tej niezwykłej rodziny będziemy śledzić przez kolejne 47 tomów. A jaj zakończenie będzie mieć miejsce w latach pięćdziesiątych XX w. Akcja książek wędrować będzie wraz z bohaterami po Szwecji, Danii, Bałkanach, a także Syberii, ale kolebką rodu i miejscem najczęściej opisywanym będzie Norwegia. Z naszymi bohaterami przeżyjemy wiele przygód mrożących krew w żyłach, poznamy magię, siłę zjawisk nadprzyrodzonych, świat demonów i złych duchów. Klątwy, czarownice, śmiercionośne zioła, a także sam Lucyfer -dla racjonalistów to wszystko może być zniechęcające, ale romantyczne dusze o otwartych umysłach będą zachwycone.

Z reguły, każda z książek opowiada historię jednego z przedstawicieli rodu, walkę ze złem kryjącym się zarówno w zakamarkach jego własnej duszy, jak i  w najciemniejszych legendach naszego świata. Wszystko to okraszone zostaje namiętną i gorącą miłością, która czym trudniejsze przeszkody pokonuje, tym jest silniejsza.

Podążając z bohaterami w kierunku czasów współczesnych, stopniowo poznajemy też mroczną historię rodu, jaka wydarzyła się przed wiekami. 

Mocną stroną Sagi są bardzo wyraziste postacie, które wprost nie dają się nie lubić. Ci z nich, którzy są dotknięci klątwą, pozostają z nami również po śmierci i biorą udział w dalszych wydarzeniach jako duchy. A i później w kolejnych dwóch sagach tej autorki ("Saga o Czarnoksięzniku" oraz "Saga o Królestwie Światła"), także pojawiają się bohaterowie z rodu Ludzi Lodów.

Na początku każdego tomu umieszczone jest drzewo genealogiczne, pomagające połapać się czytelnikowi w powiązaniach rodzinnych bohaterów (których przez całą sagę przewija się ponad stu). Cykl do tej pory wydawany w Polsce był dwukrotnie: raz w latach dziewięćdziesiątych, drugi raz w 2007 roku jako kolekcja Faktu.

W skład cyklu wchodzą:
1. "Zauroczenie"
2. "Polowanie na czarownice"
3. "Otchłań"
4. "Tęsknota"
5. "Grzech śmiertelny"
6. "Dziedzictwo zła"
7. "Zamek duchów"
8. "Córka hycla"
9. "Samotny"
10. "Zimowa zawierucha"
11. "Zemsta"
12. "Gorączka"
13. "Ślady szatana"
14. "Ostatni rycerz"
15. "Wiatr od wschodu"
16. "Kwiat wisielców"
17. "Ogród śmierci"
18. "Dom upiorów"
19. "Zęby smoka"
20. "Skrzydła kruka"
21. "Diabelski jar"
22. "Demon i panna"
23. "Wiosenna ofiara"
24. "Martwe wrzosy"
25. "Anioł o czarnych skrzydłach"
26. "Dom w Eldafjord"
27. "Skandal"
28. "Lód i ogień"
29. "Miłość Lucyfera"
30. "Bestia i wilk"
31. "Przewoźnik"
32. "Głód"
33. "Demon nocy"
34. "Kobieta na brzegu"
35. "Droga w ciemności"
36. "Magiczny księżyc"
37. "Miasto strachu"
38. "Urwany ślad"
39. "Nieme głosy"
40. "Więźniowie czasu"
41. "Góra Demonów"
42. "Cisza przed burzą"
43. "Odrobina czułości"
44. "Fatalny dzień"
45. "Książę Czarnych Sal"
46. "Woda zła"
47. "Czy jesteśmy tutaj sami?"