"Witaj, nieznajomy" Lisa Kleypas

Czwarta część cyklu Ravenels.

Historia, na początku może trochę dziwić. Wszak żaden z głównych bohaterów nie nosi nazwiska Ravenel. Jednak dość szybko domyślimy się, że jednak pozostajemy w kręgu rodzinnym i to nie tylko za sprawą znajomych nam już bohaterów.

Doktor Garrett Gibson to kobieta pełna pasji. Znamy ją już z poprzednich części. Jako pierwsza i jedyna lekarka w Anglii, musi stawać przeciwko niechęci społecznej, oraz lekceważeniu ze strony kolegów po fachu. Gdy odkryje, że Ethan Random, człowiek o powiązaniach z tajnymi służbami, śledzi ją i chroni przed niebezpieczeństwami czyhającymi w ciemnych, londyńskich uliczkach, jej świat przewróci się do góry nogami.

Jak zwykle u Lisy Kleypas możemy liczyć na solidną dawkę dobrze napisanego romansu historycznego. Mamy więc wyrazistych bohaterów, wydarzenia zapierające dech w piersiach, oraz dobrze zarysowane tło historyczne. W posłowiu autorka przybliża nam postać angielskiej lekarki, która stała się dla niej inspiracją do stworzenia doktor Gibson. Opisy przeprowadzania operacji i dylematy związane z transfuzją krwi są ciekawostką, która zainteresuje czytelników szukających w książce nie tylko gorących porywów serca.

Wisienką na torcie jest postać Westa Ravenela, który z otyłego hulaki stał się szalenie przystojnym farmerem, o znakomitym poczuciu humoru. Już nie mogę doczekać się powieści, która będzie opisywać jego przygody. 

"Nieczuły rozpustnik" Lisa Kleypas

Lisa Kleypas to dla mnie pewnik. Jej książki gwarantują dobrą zabawę. Są humorystyczne, romantyczne, z ciekawymi postaciami, namiętnymi scenami. Wręcz idealne na poprawę humoru. "Nieczuły rozpustnik", który rozpoczyna nową serię The Raveneles, posiada wszystkie te cechy i ani trochę nie zawodzi wiernych czytelniczek.

Devon dziedziczy tytuł hrabiowski po tragicznie zmarłym kuzynie. W spadku dostaje zrujnowany dwór, zaniedbany majątek i dzierżawców, którzy ledwo wiążą koniec z końcem. A wisienką na torcie jest buńczuczna wdowa po kuzynie i jego trzy ekscentryczne siostry.

Początkowe plany sprzedaży wszystkiego i umycia rąk od problemów, nowy hrabia zmienia pod wpływem Kathleeen - pogrążonej w żałobie żony zmarłego kuzyna. Chociaż małżeństwem tych dwoje było raptem trzy dni, kobieta z uporem maniaka przestrzega wszystkich najsurowszych przykazań swojego wdowiego stanu.

Romans w tej powieści jest pełen pasji. Devon i Kathleen kłócą się zawzięcie, żadne z nich nie chce ustąpić na krok od swoich przekonań, ale również pałają do siebie gorąca namiętnością. Dzięki temu jesteśmy świadkami przerzucania się złośliwymi uwagami, kilku burzliwych kłótni, ale również bardzo namiętnych pocałunków i upojnych nocy.

Ważną rolę w tej książce odgrywają postacie drugoplanowe. Brat Devona West jest wprost do pokochania, on będzie bohaterem piątej części cyklu. Bliźniaczki - Pandora i Kasandra już teraz zapewniają nam sporo zabawy swoimi charakterami porównywalnymi do tornada. Natomiast Helen, która będzie bohaterką drugiej części, choć spokojna i nieśmiała zapowiada się na fantastyczną kobietę. Już nie mogę doczekać się polskiego wydania "Marrying Winterborne". Zwłaszcza, że duży wstęp do tej historii autorka zaserwowała nam w "Nieczułym rozpustniku".

Tyle zachwytów ode mnie, że aż zęby bolą. Czy jednak książka miała wady? Może, nie wiem, nie zauwazyłam. Lubię autorkę, jej styl, jej humor. Może trochę za dużo erotyki momentami wkrada się do jej książek, ale wybaczam jej. Dla mnie przy lekturze najważniejsza jest dobra zabawa a "Nieczuły rozpustnik" w stu procentach mi ją zagwarantował.

"Magia powrotu" Lisa Kleypas

"Magia powrotu" to prequel serii o Paprotkach, czyli "Wallflowers".

Książka opowiada historie dwóch sióstr Marcusa hrabiego Westcliff, o którym mówi cześć cyklu pod tytułem "Jesienne zauroczenie". Rodzeństwo poznajemy, gdy są jeszcze nastolatkami. To wtedy ma początek wielka miłość pomiędzy Aline i McKenną  - stajennym w Stony Cross. Uczucie z gruntu skazane jest na niepowodzenie. Wszak taki mezalians jest nie do pomyślenia w świecie dziewiętnastowiecznej angielskiej arystokracji. Ojciec dziewczyny, gdy dowiaduje się o sekretnym romansie córki, wypędza McKennę, a dziewczyna aby ratować mu przyszłość, kategorycznie go odtrąca. Aby historia ta mogła dobiec końca będzie musiało upłynąć dwanaście długich i smutnych lat zarówno dla Aline jak i jej młodszej siostry Livii.

Jest rok 1844 Marcus po śmierci ojca z powodzeniem wypełnia obowiązki hrabiego Westcliff. Jako człowiek światły i postępowy otwiera się na kontakty z biznesmenami pochodzącymi z Ameryki. Pewnego razu zaprasza do Stony Cross słynnego Gideona Showa wraz z rodziną. Jednym z towarzyszy tego niezwykle zamożnego człowieka okazuje się Mckenna, który wraca do Anglii niesiany żądzą zemsty.  Po śmierci starego hrabiego wydaje się, że nie powinno być już przeszkód aby Aline wreszcie mogła wyznać ukochanemu swoje prawdziwe uczucie, jednak pewna tajemnica ciągle pozostaje ukryta.

Druga z sióstr natomiast, po stracie narzeczonego i skandalu jaki wywołała, zaszywa się w posiadłości, nie uczestnicząc w żadnych wydarzeniach towarzyskich. Wszystko ulega zmianie, gdy w trakcie jednego z przyjęć wydanych przez Marcusa, w ogrodzie spotyka Amerykanina o złej sławie, który mocno nadużywa alkoholu - czyli Gideona Showa.

"Magia powrotu" to trochę inna książka niż te, do których przyzwyczaiła nas autorka. Nie ma w niej zbyt dużo humoru. Choć napisana jest lekkim stylem, jednak niesie ze sobą olbrzymi ładunek emocjonalny. Wiele tam miłości, wiele też cierpienia, rozgoryczenia, jest też poświęcenie i niepewność. Wszystko to podane nam zostaje w tak doskonałym stylu, że nawet tak sceptycznie nastawiona do dramatów ludzkich czytelniczka jak ja, daje się porwać w stu procentach.

Nie dość tego że dałam się porwać najnowszej książce Kleypas - zakochałam się w niej bez pamięci. To zdecydowanie moja ulubiona powieść autorki. Podobało mi się w niej w zasadzie wszystko - fabuła, bohaterowie, emocje. Uważam, że ta książka to pozycja obowiązkowa dla każdej romansoholiczki.

"Pocałunek pod jemiołą" Lisa Kleypas

Wszystkie Paprotki są już mężatkami. W oku łezka z rozrzewnieniem się kręci. Trochę szkoda się rozstawać z tak uroczymi bohaterkami. Na szczęście Lisa Kleypas na Gwiazdkę podarowała nam jeszcze jedną historią ze świata szalonych przyjaciółek - uzupełnienie cyklu Wallflowers.

Tym razem do Anglii przybywa starszy brat Lillian i Daisy   - Rafe. Pan Bowman, jak zwykle ma już plany względem jego przyszłości. Młody mężczyzna przyjeżdża, aby starać się o piękną arystokratkę - Natalie. Jednak wszystko ulegnie zmianie, gdy pozna on damę do towarzystwa swojej potencjalnej narzeczonej. Hannah zawładnie jego sercem dzięki swojemu pogodnemu nastrojowi, swojej odwadze i szczerości. Będzie między nimi trochę iskrzyć i to nie tylko namiętnością.

Historia ta rozgrywa się w okresie bożonarodzeniowym. Mamy więc ubieranie choinki, śpiewanie kolęd i czytanie "Opowieści wigilijnej" Dickensa przy kominku. Dużo w niej też akcentów humorystycznych takich jak wprowadzanie nowej mody na dziurawe sukienki, czy podejrzenia Lilian, że Marcus ją zdradza. Zresztą nasza szalona Amerykanka jak zwykle jest w formie i wprowadza wiele dynamiki do akcji.

Kleypas i tym razem nie zawodzi swoich wiernych fanek. Daje nam opowieść, która jest idealną lekturą w ten zbliżający się świąteczny czas. A jedyną jej wadą jest to, że jest taka krótka. 

"Bez tchu" Anne Stuart

Trzeci tom serii House of Rohan

Z romansami Anne Stuart miałam już wcześniej do czynienia i wyobrażałam sobie jakiego typu bohatera mogę się spodziewać w książce. Mroczny, zraniony w dzieciństwie, obecnie zdegenerowany i zepsuty. Ale powiem wam, że na to co prezentował sobą Lucien de Malheur, nie byłam przygotowana i wątpię, aby jakakolwiek czytelniczka mogła obojętnie przejść obok jego wyczynów w tej książce.

Miranda Rohan przeżyła tragiczne w skutkach zadurzenie w przystojnym dandysie. Tańce w ogrodach Vauxhall skończyły się uprowadzeniem, gwałtem i próbą przymuszenia jej do małżeństwa. Dziewczyna jednak nie poddała się presji opinii publicznej i wyklęta przez arystokrację, rozpoczęła samotne stosunkowo znośne życie. Dwa lata później ciągle nie narzeka na brak małżonka, ale gdy rodzina wyjeżdża z Londynu ogarnia ją odrobina nudy. Wtedy poznaje tajemniczego, okrytego niesławą Luciena de Malheur zwanego Skorpionem. 

Ich przyjaźń ewoluuje w coraz większą fascynację, aż do momentu, gdy na jaw wychodzą prawdziwe intencję arystokraty. Pała on żądzą zemsty w stosunku do całej rodziny Rohan, gdyż obwinia brata Mirandy o samobójstwo swojej niezrównoważonej siostry. W ramach vendetty postanawia ożenić się z dziewczyną, wywieźć ją do swojej ponurej, bardzo zaniedbanej posiadłości i całkowicie odciąć jej kontakt z rodziną.

Nieprzyjemny typek? To dopiero czubek góry lodowej jego występków. Szybko dowiadujemy się, że to on stał za fatalną przygodą Mirandy z jej pierwszym pseudo narzeczonym. A dalsze jego poczynania z dziewczyną naprawdę wołają o pomstę do nieba. 

Na szczęście Miranda nie jest potulną owieczką i z wypiekami na twarzy czytamy o jej pomysłach na utrudnienie życia Lucienowi. 

Bardzo polubiłam postać kobiecą tej powieści i z przyjemnością przeczytałam całą książkę tylko dzięki niej. W ogóle dużo rozrywki dała mi ta pozycja, pomimo tego, że scyzoryk mi się w kieszeni otwierał na za każdym razem gdy Lucien pojawiał się na stronach powieści.

Książka jest łatwa, ciekawa, może nie do końca przyjemna, ale na pewno wywołująca wiele emocji, a przecież tego szukamy w lekturze. Szkoda tylko, że kara jaka spotkała na koniec bohatera nie była bardziej dotkliwa, ale za to bardzo zabawna i wręcz kultowa dla miłośniczek romansów.

Cykl "Wallflowers" Lisa Kleypas

Wallflowers w języku angielskim to potocznie osoba podpierająca ściany w trakcie przyjęć i balów. W tłumaczeniu na język polski trafnie został ten termin określony jako "paprotki".

Cykl Lisy Kleypas to powieści o czterech przyjaciółkach, które z różnych względów nie mają powodzenia u kawalerów i w trakcie balów londyńskiego sezonu podpierają ściany. Annabell powszechnie znana jest jako biedna panna, szukająca bogatego męża, siostry Lilian i Daisy to nieokiełznane Amerykanki o niewyparzonych językach, natomiast Evie to piękna lecz nieśmiała, lekko jąkająca się, córka dżentelmena o nie najlepsze reputacji.

Cykl rozgrywa się w Anglii w połowie XIX wieku i luźno poprzez niektórych bohaterów wiąże się z zarówno z poprzedzającym go cyklem "Bow Street" jak i następnym w kolejności "Rodzina Hathaway".

Jak zwykle u Kleypas możemy liczyć na dużo humoru, nieco erotyki i porządną dawkę miłości. Według mnie to znacznie lepszy cykl niż "Bow Street", więc radzę nie zrażać się wszystkim czytelniczkom, które poczuły się rozczarowane wcześniejszą lekturą.

Całość prezentuje się następująco:

0,5 -"Magia powrotu" Aline i Johna (2004 rok)

1- "Sekret letnie nocy" ang. Secrets of a Summer Night- Annabell i Simon (2004 rok)

2- "Jesienne zauroczenie" ang. It Happened One Autumn- Lillian i Marcus (2005)

3- "Zimowy ślub" ang. Devil in Winter - Evie i Sebastian (2006 rok)

4- "Wiosna pełna tajemnic" ang Scandal in Spring - Daisy i Matthew (2006 rok)

4,5- "A Wallflower Christmas" Przez fanki uznawana za najlepszą część cyklu. Natalie i Rafe (2008 rok)

"Kochanek lady Angeli" Candace Camp

To nie pierwsze moje spotkanie z autorką, i na pewno nie szczególnie udane. Spodziewałam się znacznie przyjemniejszej lektury, zwłaszcza, że Camp potrafi napisać bardzo lekkiego i przyjemnego historyka. A co dostałam? Przyciężką opowieść, z motywem spotkania po latach, rozwodem, szantażem i mnóstwem problemów.

Angela jako szesnastolatka pałała namiętnym uczuciem do Camerona, który był stajennym w posiadłości jej dziadka. Gdy ich związek wyszedł na jaw, chłopak został pobity i odprawiony z pracy, a dziewczyna zmuszona do małżeństwa z nieprzyjemnym lordem Dunstanem. Mija trzynaście lat. Angela jest już po rozwodzie, a jej wspomnienia z małżeństwa nawiedzają ją w nocnych koszmarach. Autorka bardzo postarała się, abyśmy zapałali niechęcią do Dunstana. Opisy jego wyczynów budzą niesmak i są aż nazbyt nieprzyjemne, jak na romans historyczny. Cameron natomiast wraca po latach spędzonych w Ameryce jako bardzo bogaty mężczyzna i szantażem nakłania Angelę do zawarcia z nim małżeństwa.

Akcja książki dzieje się w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku i jest tam umieszczona chyba jedynie ze względu na rozwód Angeli, który w latach wcześniejszych byłby nie do pomyślenia. Po za tym, oraz poza podrożą koleją, nic nie wskazuje na czas akcji. Równie dobrze mógłby to być okres regencji. Autorka nie pokusiła się o to, aby popracować nad otoczką rozgrywanych wydarzeń.

I choć fabuła nie jest tak w stu procentach powieleniem setek innych książek, to wcale nie zachwyca. Za dużo chciała Camp zmieścić pomysłów w jednej powieści. Przez co wszystko wydaje się być napisane bardzo niewiarygodnie. Skorzystała też z kilku standardowych zabiegów, takich jak nocne koszmary, szantaż, przypadkowe postrzelenie, nieznany ojciec Camerona. Wrzuciła to do jednego worka zamieszała a potem wylała na karty książki nie siląc się zbytnio na dopieszczenie szczegółów.

Zdecydowanie nie jest to mój ulubiony historyk. Na jego obronę przyznam, że czyta się go szybko i łatwo. Jedno popołudnie i wieczór w zupełności wystarczyły mi na całą książkę. Była to taka mała rozrywka i odskocznia od codzienności, ale niestety nie zapadnie mi głębiej w pamięć.

"Wiosna pełna tajemnic" Lisa Kleypas

Czwarty tom serii Wallflowers.

To już ostatnie moje spotkanie z Paprotkami podpierającymi ściany w trakcie wystawnych balów. Po udanym zamążpójściu Anabell, Lillian i Evie nadszedł czas na Daisy - młodszą z sióstr Bowman. Z nieoczekiwaną pomocą w tej kwestii przyjdzie jej ojciec, który kandydata na męża dla córki sprowadzi wprost z Ameryki.

Matthew Swift to prawa ręka Bowmana, niezastąpiony pracownik fabryki mydeł, pochodzący z dobrej rodziny, choć nie arystokrata, sumienny i oddany swojemu szefowi. Dlaczego więc jego kandydatura wzbudza sprzeciw wszystkich kobiet w rodzinie Bowmanów? Brak urody, brak wyobraźni, sztywność charakteru, no i przede wszystkim poparcie ze strony ojca - to jak za dość, aby powiedzieć nie.

Daisy otrzymuje ultimatum - ma znaleźć męża w przeciągu dwóch miesięcy, albo jej przyszłość zależeć będzie od decyzji ojca. Jak jednak to zrobić przebywając w wiejskiej posiadłości Westcliffów? Szwagier rusza na ratunek spraszając do siebie, pod pretekstem polowania, dwunastu kawalerów, z których każdy jest idealnym kandydatem na męża. Tymczasem do Anglii przyjeżdża również Pan Swift, który w trakcie dwóch lat przebywania sióstr Bowman w Europie bardzo się zmienił.

Czy mogłabym narzekać na książkę Kleypas? Powoli przyzwyczajam się, że każda jej powieść do doskonała rozrywka i z utęsknieniem wyglądam wśród nowości kolejnych pozycji jej autorstwa. Jednak "Wiosna pełna tajemnic" nie będzie należała do moich ulubionych z tego cyklu. I to nie dlatego, że jest zła, tylko dlatego, że pozostałe są po prostu genialne.

Akurat w tej książce po prostu zabrakło mi innowacyjności, zabrakło mi też iskry którą miał by w sobie bohater. Wszystkie pozostałe cechy dobrego romansu zostały tutaj wypełnione w stu procentach. Było powoli rozwijające się uczucie, była namiętność, było trochę humoru (za który odpowiadała jak zwykle niezawodna Lillian), było trochę wzruszeń, a nawet momenty grozy.

Polecam tę książkę z czystym sercem. Tak samo jak cały cykl Wallflowers. 

"Zatańczymy?" Mary Balogh

I Mary Balogh po raz kolejny gości na blogu. Dlaczego tak bardzo upieram się przy tej autorce? Według mnie zasługuje ona na to, aby być czytaną i wydawaną. A z tym drugim ostatnio u nas w Polsce kiepsko.

Cykl Sullivan, został przez wydawców potraktowany w sposób karygodny. Dwadzieścia lat temu ukazała się książka "Zatańczymy?", która jest częścią drugą cyklu. W dodatku mocno związaną tematycznie z częścią pierwszą "Courting Julia", która nie została przetłumaczona na język polski. Do tej pory żadne z wydawnictw nie pokusiło się o to aby nadrobić zaległości.

Frederick przyjeżdża do Bath w poszukiwaniu bogatej żony. Zagrożony jest przez ścigających go dłużników i szybki ślub to jedyny sensowny ratunek jaki przychodzi mu do głowy. Spośród trzech kandydatek pada na Klarę - niezbyt urodziwą, kaleką kobietę, która odziedziczyła majątek po swoim zmarłym ojcu. A jak widzi to Klara? Ma już dwadzieścia sześć lat. Świadoma jest swoich wad i ułomności. Wie, że jedyną dla niej szansą na małżeństwo będzie łowca posagów. Wybiera Fredericka ze względu na jego przystojną aparycję i czarujące maniery. Czy uda im się stworzyć szczęśliwe małżeństwo pomimo tak niewłaściwych początków?

Właśnie za to cenię Mary Balogh. Za nie unikanie trudnych tematów w romansie. Ona nigdy nie idzie na łatwiznę. Stwarza fabułę, której nie można zakończyć w jednym akapicie. Emocje targające bohaterami są niezwykle prawdziwe, nie wydumane. Może trochę egzaltowane, ale jak najbardziej uzasadnione. 

Każda nowa książka jej autorstwa po którą sięgnę jest wyjątkowa. Choć zdarzył się Balogh powielić swoje pomysły (na przykład książki "Tajemnicza perła" i "Pojedynek"), ale są to sytuacje sporadyczne. Zazwyczaj każda historia wyróżnia się na tle pozostałych romansów historycznych swoją unikatowością. Dla mnie to jedna z najważniejszych cech, których szukam w książkach.

"Zimowy ślub" Lisa Kleypas

Trzecia część cyklu Wallflowers.

Już pod koniec "Jesiennego zauroczenia" mieliśmy mały spojler na temat tego co wydarzy się w kolejnej części cyklu. Ja dałam się w pełni złapać na ten haczyk i z olbrzymią niecierpliwością oczekiwałam kolejnej książki Lisy Kleypas.

"Zimowy ślub" to historia najbardziej nieśmiałej z Paprotek -  Evangeline Jenner, rudowłosej piękności, która swoim jąkaniem i wycofaniem odstrasza od siebie kawalerów. Przyparta do muru przez swoją rodzinę postanawia jednak przemóc swoje opory i udaje się do Sebastiana St. Vincenta (niechlubnego porywacza z "Jesiennego zauroczenia") prosząc go aby ten się z nią ożenił. Hrabia wszak dramatycznie potrzebuje zamożnej żona, a Evie potrzebuje wyrwać się spod kurateli czyhających na jej majątek wujów. 

Tak zaczyna się najwspanialszy fragment książki, kiedy to para wsiada do powozu i w szaleńczym tempie udaje się do Gretna Green, aby tam bez jakichkolwiek formalności zawrzeć sakrament małżeństwa. W trakcie ich podróży bez reszty zakochujemy się Sebastianie - niepoprawnym hulace i cyniku, który okazuje się być pełnym troski dżentelmenem. 

Tak jak zwykle u Kleypas, możemy liczyć na bardzo lekki, przyjemny w odbiorze historyk. Trochę erotyki, trochę dramatycznych wydarzeń; przystojni, charyzmatyczni mężczyźni - czego chcieć więcej od romansu historycznego?

Ja jak zwykle jestem zachwycona. W oczekiwaniu na, niestety już ostatni, tom tej serii, będę musiała nadrobić nieczytaną wcześniej przeze mnie serię "Rodzina Hathaway". Może w ten sposób czas szybciej upłynie.

"Dobrana para" Stephanie Laurens

Trzeci tom cyklu "Cynsters następna generacja"

Stephanie Laurens w swojej dobrej formie. W "Dobranej parze" spotkamy wszystko to, co charakterystyczne dla jej twórczości - dbałość o szczegóły, specyficzną atmosferę Szkocji dziewiętnastego wieku i nietuzinkowych bohaterów.

Niniver po tragicznych wydarzenia, o których trochę już mogliśmy się dowiedzieć w "Uwodzicielce" zostaje głową klanu Carricków. Bierze ona sobie mocno do serca, zadanie wyciągnięcia swoich ziem z kłopotów, w które popadły za rządów jej braci. Dlatego też uważa, że jej misja wymaga od niej stu procentowego poświęcenia. Jednym z przejawów tego poświęcenia, jest jej trwanie w stanie panieńskim, gdyż potencjalny małżonek mógłby doprowadzić do rozłamu wśród starszyzny klanu. Jak tu jednak pozostać przy swoim postanowieniu, gdy zalotnicy dobijają się do niej wszystkimi możliwymi sposobami? Zrozpaczona Niniver postanawia poprosić o pomoc w odstraszeniu konkurentów sąsiada - Marcusa Cynstersa.

W związkach międzyludzkich i tym razem będziemy mieli wiele powiedziane na temat przeznaczenia i woli sił wyższych. Miłość jednak w ostateczności odegra bardzo ważną rolę. Wszak małżeństwo bez miłości nie może dojść do skutku. Autorka zaserwuje nam też odrobinę thrillera - wprowadzając bardzo niebezpieczne dla życia bohaterów sceny w finale książki. 

Lecz tym o czym przede wszystkim chciałam napisać, jest bardzo charakterystyczny styl autorki. Buduje ona rozgrywane sytuacje w niezwykle barwny i opisowy sposób - za pomocą subtelnych niuansów, takich jak spojrzenie spod przymkniętych oczu, niewinne muśnięcie dłoni, czuły uśmiech - czujemy się wtedy tak, jakbyśmy czytali jeden z klasycznych romansów w stylu Jane Austen. Jednak w kwestii erotyki znacznie wykracza poza normy etyczne przyjęte w takiej literaturze. Pary oddają się zapamiętale burzliwej miłości, nie zważając na konsekwencje i nie poddając swoich czynów żadnej ocenie moralnej. Jest to bardzo ciekawe podejście do tematu, z którym nie spotkałam się u żadnej innej autorki.

Może choćby dla tego jej niezwykłego stylu, warto jest sięgnąć po którąś z pozycji Stephanie Laurens - aby przekonać się czy jej twórczość to jest to, co nam odpowiada.

"Marianna" Magdalena Wala

Pisałam ostatnio o książce "W służbie miłości" jako o polskim romansie historycznym. O, jakże się myliłam! Jak bardzo  z braku odpowiednich książek naciągałam to co czytałam do szablonu, którego pragnęłam. Mój błąd uzmysłowiłam sobie, gdy rozpoczęłam lekturę najnowszej powieści Magdaleny Wali.

Marianna, to niepokorna inteligentna, młoda dama, która w chwili próby dla polskiego narodu, postanawia ruszyć do walki w przebraniu mężczyzny. Ale nie o bitwach powstania listopadowego będzie traktować ta historia. Jej burzliwa przeszłość to tylko wstęp do dalszych losów dziewczyny. No bo jaka to przyszłość może czekać dziewczynę o zniszczonej reputacji, którą zaborca, gdy odkryje prawdę ześle na Sybir? Na szczęście w jej rodzinie nie brak zaradnych kobiet. Marianna staje przed wyborem: życie w klasztorze lub intratne małżeństwo z majętnym szlachcicem mieszkającym w zaborze austriackim. Dlaczego tylko, taka wspaniała partia chce pojąć za żonę córkę ubogiego rosyjskiego sprzedawczyka, której wychowanie wiele pozostawia do życzenia. Jak się wkrótce okaże Michał w  sprawie swojego małżeństwa nie będzie miał wiele do powiedzenia, a za wszystkim stać będzie jego genialna matka.

Dlaczego "Marianna" jest warta przeczytania?

Bo jest świetnie napisana - plastycznym, lecz łatwym w odbiorze stylem. Dlatego, że postacie są do pokochania od pierwszego wejrzenia, dlatego że jej humor - subtelny, lecz wyraźnie obecny poprawi nastrój każdemu czytelnikowi. Historia jest bardzo dobrze poprowadzona. Powoli podążamy za akcją dowiadując się wraz z Marianną kolejnych tajemnic z życia Michała. Trzyma nas to w ciągłym zainteresowaniu i nie pozwala odłożyć powieści ani na chwilę.

Czego "Mariannie" brakuje? Chyba tylko trochę namiętności. Autorka, która na co dzień pracuje jako nauczycielka nie może pozwolić sobie na zbyt pikantne opisy szczegółów pożycia małżeńskiego. Trochę żałuję. Zwłaszcza, że Michał, gdy dał się bliżej poznać, stał się idealnym kandydatem do moich westchnień i czułam niedosyt scen z jego udziałem. W ogóle scen ze wspólnego życia młodej pary mogło być znacznie więcej. Ich powolne przekonywanie się do siebie, rodzące się uczucia - wszystko zostało opisane, ale gdyby więcej tego było książka na pewno niczego by nie straciła.

Wątek poza romansowy okazał się bardzo ciekawy i szczerze mówiąc długo nie potrafiłam rozgryźć o co chodzi z tym duchem. Miałam podobne podejrzenia jak Marianna i tylko o kilka stron wcześniej zorientowałam się, kto straszy młodą mężatkę.

Wspomnę jeszcze o cudownie przedstawionej atmosferze dziewiętnastego wieku. I jeszcze o dbałości o szczegóły, i o braku jakichkolwiek potworków, które często spotykam w romansach historycznych, i o cichych planach napisania kolejnej części....no chyba nie muszę pisać więcej. Ja w tej książce jestem zakochana.

"Jesienne zauroczenie" Lisa Kleypas

Drugi tom cyklu "Wallflowers"

Moje kolejne już spotkanie z Lisą Kleypas. I muszę wam powiedzieć, że niezwykle udane. Tak jak miałam wiele wątpliwości co do jej cyklu "Bow Street", tak "Wallflowers" prezentuje na prawdę wysoki poziom.

Tym razem w miłosnych podchodach zmierzą się Lillian Bowman i hrabia Marcus Westcliff. Już w pierwszym tomie cyklu "Sekret letniej nocy" pojawiają się nasi bohaterowie. Marcus jest też drugoplanowa postacią w "Bezcennej miłości". Dlatego też, jego niezłomny charakter i surowe zasady postępowania nie powinny nikogo szczególnie dziwić. Lilian za to jest szaloną amerykanką, która nie daje się poskromić sztucznym konwenansom kultywowanym przez angielską arystokrację. Ta mieszanka będzie na prawdę wybuchowa. 

Książka zaczyna się bardzo aromatycznie - od tajemniczych perfum, których sekretny składnik działa jak afrodyzjak. Czy to one sprawią, że poważny i zawsze opanowany hrabia straci głowę dla Lillian? Na pewno będą one pewnym impulsem, który zapoczątkuje szereg namiętnych sytuacji między parą.

W "Jesiennym zauroczeniu" mamy wszystko to co kochamy u autorki. Lekki styl, wciągający czytelnika w świat przedstawiony i nie pozwalający go opuścić do ostatniego akapitu; trochę humoru; dużo namiętności i poszukiwanie prawdziwej miłości.

Idealna książka dla każdej romansoholiczki.

"W służbie miłości" Weronika Wierzchowska

Romans historyczny osadzony w  dziewiętnastowiecznej Polsce to wyjątkowa rzadkość. Dlatego też z zapałem sięgnęłam po książkę Weroniki Wierzchowskiej. Początek mnie zachwycił. Nawet w po cichu liczyłam na pozycję porównywalną do romansów Amandy Quick - pełną akcji i porywów serca, jednak książka nie do końca okazała się zgodna z moimi przewidywaniami.

Maja i Bibi to dwie stare panny  - tuż przed trzydziestką oczywiście. Pragnąc pomóc nieśmiałemu kuzynowi w zdobyciu poważania u ojca jego ukochanej, wyrabiają sobie w Warszawie reputację specjalistek od beznadziejnych spraw sercowych. Ponieważ w kasie u nich krucho, zgadzają się podjąć zlecenie od panien Małachowskich, na sprowadzenie za wcześnie odrzuconego kawalera, który z rozpaczy zaciągnął się do wojska. W tym celu będą musiały odbyć daleką podróż do Kostrzyna w trakcie srogiej polskiej zimy. Zbieg okoliczności sprawi, że ich towarzyszami, z którymi będą dzielić powóz, okażą się dwaj niezwykle interesujący dżentelmeni.

Prawda, że brzmi zachęcająco? Do tego dołóżmy lekki styl pisania, dużo humoru sytuacyjnego i mamy prawdziwy rarytas. Niestety bardzo szybko książka zaczyna się mijać z moimi oczekiwaniami. Nasze Panie porzucone zostają pośrodku zasp,a panowie odjeżdżaj biorąc na siebie zadanie walki z goniącymi ich Kozakami. Fabuła z romantycznej, przemienia się na pełną akcji przygodówkę. Do czynienia będziemy mieć z tajną szpiegowską misją, ukrywaniem się przed wymiarem sprawiedliwości, dworskimi intrygami i spiskiem na życie bardzo ważnych historycznych osobistości. Część romantyczna będzie objawiać się jedynie w wątkach drugoplanowych postaci, których namnoży się całkiem sporo.

W miarę rozwoju akcji autorka niestety dość umownie zaczęła traktować dziewiętnastowieczny czas akcji - wsadzając w usta bohaterek kwestie, które w żadnym wypadku nie przystoją damą. A co do ich zachowania, też można mieć wiele do życzenia. Przymknąć jednak można na to oko, gdyż konwencja humorystyczna, w jakiej utrzymana jest powieść, pozwala na odrobinę odstępstw od rzeczywistości.

Podsumowując "W służbie miłości" czytało mi się bardzo dobrze. Była to wspaniała rozrywka, z odrobiną historii w tle. Wszelkie moje "ale" tu przedstawione, to raczej wynik zderzenia moich oczekiwań z historią, która jest na prawdę pasjonująca, ale nie do końca romantyczna.

"Sekrety letniej nocy" Lisa Kleypas

Pierwszy tom cyklu Wallflowers.

Zmierzch epoki regencji w Anglii. Arystokraci ciągle miewają się całkiem nieźle, ale w ich  świat coraz śmielej wkraczają nowobogaccy wywodzący się spoza ich klasy. Ekstrawaganccy Amerykanie przynoszą powiew świeżości do wytwornych salonów, a stare rodziny, które przywykły do życia bez pracy zaczynają upadać finansowo.

Annabelle Peyton to wysoko urodzona dziewczyna, która po śmierci ojca, wraz z matką i nastoletnim bratem, musi ukrywać przed światem swoją trudną sytuację. Jej jedyna szansa na uratowanie siebie i rodziny to bogaty mąż, który spłaci narastające długi, opłaci szkołę jej brata i zapewni dostatnią przyszłość wytwornym panią. Niestety w towarzystwie rozeszły już się plotki, że Annabelle nie ma posagu, a jej niewątpliwe atrakcyjne wdzięki skłaniają panów do czynienia jej niezbyt pożądanych awansów.

Wraz z przyjaciółkami, które tak jak ona podpierają ściany w tracie balów, postanawia sporządzić listę najbardziej odpowiednich kandydatów na męża i  zapolować na jednego z nich w trakcie letniego przyjęcia w posiadłości hrabiego Westcliffa. Za cel Anabelle obierze sobie hrabiego Kendalla, który choć całkiem sympatyczny, nie grzeszy spontanicznością i wydaje się być raczej nudnym towarzyszem.

Niespodziewanie, w trakcie swojej wizyty na wsi, dziewczyna spotyka Simona Hunta, który postanawia popsuć jej szyki. Jest on zagorzałym wielbicielem Anabelle od lat, jednak jego szanse u pięknej arystokratki są dość nikłe, ze względu na jego niskie urodzenie.  Czym zdoła on ją do siebie przekonać? Swoim niebotycznym majątkiem? Inteligencją i sprytem? Czy może niepohamowaną namiętnością?

"Sekrety letniej nocy" podobał mi się bardzo. To, że Simon nie jest z pochodzenia arystokratą czyni z historii coś nowego. Bohaterka tym razem nie musi przekonać do siebie partnera, lecz musi przekonać siebie, że życie wyższych sfer to tylko zwykła ułuda. Sama Anabelle jest też dość wyjątkową bohaterką. Może wzbudzić mieszane uczucia swoim wyrafinowaniem, ale ja osobiście bardzo ją cenię właśnie za szczerość względem siebie i osób jej bliskich. Nie jest ona zakłamana przez obyczajowość w której się obraca - wie co musi zdobyć i potrafi się przyznać do tego, że jest bardzo zdeterminowana.

No i Simon! Ach, ten Simon! Bohater marzenie. Kolana miękną, a oczy rosną do wielkości talerzyków deserowych. Przystojny, dobrze zbudowany, charyzmatyczny i lekko niebezpieczny. Mężczyzna, który zawsze zdobywa to czego zapragnie. Do tego troskliwy, opiekuńczy i namiętny. Czego można chcieć więcej od bohatera romansu? Tego, by był majętny oczywiście - nie martwcie się, Simon w tej kwestii też nie zawodzi.

Moje poprzednie spotkanie z Lisą Kleypas to był cykl Bow Street. Niezbyt udany według mnie - nazbyt erotyczny, trochę mało realistyczny, przekombinowany, przejaskrawiony. Natomiast Wallflowers zaczyna się na prawdę obiecująco. "Sekret letniej nocy" stał się jednym z moich ulubionych historyków. Teraz z niecierpliwością będę czekać na "Jesienne zauroczenie", a zapowiada się, że jego bohaterem będzie Westcliff, który już wcześniej pojawiał się na stronach romansów Kleypas, na przykład w "Bezcennej miłości". Zaczynam odliczać dni...

"Uwodzicielka" Stephanie Laurens

Druga część cyklu "Cynsters- następna generacja"

Dwudziesta trzecia część związana z rodem Cynsterów.

Do pełnego zrozumienie tej części pomocna jest wcześniejsza lektura tomu "Zimowa opowieść", w której to poznajemy bohaterów "Uwodzicielki" i jesteśmy świadkami zawiązania się znajomości pomiędzy Lucillą i Thomasem.

Znów wybieramy się w podróż do dziewiętnastowiecznej Szkocji. Tam gdzie swoje panowanie sprawuje lokalne bóstwo - Pani, która za pośrednictwem swoich wybrańców roztacza opiekę nad miejscową ludnością. Lucilla Cynster jest przez nią naznaczona. Jej zdolności odznaczają się niezwykłą znajomością leczniczych ziół i wywarów, oraz intuicją, graniczącą z jasnowidzeniem. W "Uwodzicielce" osiąga ona wiek dwudziestu ośmiu lat, cierpliwie czekając, na mężczyznę jej przeznaczonego. Thomas jednak nie spieszy się, aby wkroczyć w życie Lucilli. Wręcz przeciwnie, ostatnie czego pragnie, to dać się ponieść namiętności do pięknej sąsiadki swojego wuja. Jednak dziwne wydarzenia, jakie rozgrywają się w Carric Manor zmuszają go do przyjazdu z Glasgow, a także wezwania na pomoc uzdrowicielki z rodu Cynsterów. Dla dziewczyny to wyraźny znak, że nadszedł czas, jednak łatwo nie będzie przekonać mężczyznę do wspólnej przyszłości.

Stephanie Laurens stworzyła troszkę dziwny romans w tej części. Bardzo mało w książce mamy o miłości. Czym więc kierują się bohaterowie? Przeznaczeniem, namiętnością, tajemniczym przyciąganiem, pewnością że tak ma zostać napisana ich przyszłość. Jakoś tak mało romantycznie, zwłaszcza jak na romans historyczny. Większą rolę niż uczucia odgrywa tutaj przekonanie, że przed przeznaczeniem nie da się uciec. Jest to niewątpliwie trochę odmienne podejście do historii głównych bohaterów niż spotykamy w większości romansów, więc zasługuje na podkreślenie. Nie lubię, gdy w każdej czytanej przeze mnie książce rozgrywają się prawie takie same wydarzenia, z takimi samymi motywami i wszytko jest tylko kalką wcześniej stworzonych powieści. Więc romans bez miłości (przynajmniej początkowo) to coś innego, coś co mnie zaskoczyło.

Autorka w tym utworze daje nam popis swojego niezaprzeczalnie charakterystycznego stylu. Bardzo drobiazgowe i skrupulatne opisy wydarzeń sprawiają, że czujemy się naocznymi świadkami scen rozgrywających się. Rozbudowane sceny erotyczne to też niewątpliwe coś , z czego słynie Stephanie Laurens. A w tej kwestii nie skąpiła nam autorka.

Jeszcze tylko słówko o okładce, która mnie zachwyciła. Wspaniała, piękna kobieta, w cudownej sukni. Gdybym była mężczyzną, to bym chciała być przez nią uwodzona.

Zakończenie książki już zdradza nam kto będzie bohaterem kolejnego tomu. Możemy też ze stu procentową pewnością wytypować jego wybrankę. A ponieważ obydwoje bohaterowie wzbudzili dużo mojej sympatii już w "Uwodzicielce", z niecierpliwością czekam na kolejną książkę.

"Złoto" Maggie Osborne

Czytając "Złoto" trudno było mi uniknąć skojarzeń i porównań z inną książką którą ostatnio czytałam, a która rozgrywa się w podobnym klimacie, czyli "Uwiedzioną" Jude Deveraux. Zaraz wam wytłumaczę dlaczego, a także ocenię, która wypada lepiej w tej konfrontacji.

Low Don to prosta poszukiwaczka złota. Żyje w tymczasowym obozie, wraz z kilkudziesięcioma mężczyznami, których głównym celem w życiu jest wypatrywanie świecących grudek w rzecznym piasku. Gdy na osadę spada zaraza ospy, Louise, gdyż tak brzmi prawdziwe imię dziewczyny, podejmuje się opieki nad chorymi towarzyszami. Nie straszne są jej trudy tego nieprzyjemnego zajęcia. Gdy zaraz przemija, okazuje się że wielu z rekonwalescentów przeżyło tylko dzięki trosce i poświęceniu Louise. Dlatego też mężczyźni, w podzięce, postanawiają spełnić największe marzenie Low Down. Wszystko zaczyna się komplikować, gdy dziewczyna wyjawia, że najbardziej na świecie pragnie mieć dziecko. Następne wydarzenia spadają na bohaterów, przewracając ich życie do góry nogami: losowanie, ślub, zerwanie zaręczyn (gdyż "szczęśliwym" oblubieńcem zostaje Max, który za kilka dni ma wziąć ślub z piękną Philadelphią). A to wcale nie koniec kłopotów

Gdzie tu podobieństwa do "Uwiedzionej"? Po pierwsze obie książki rozgrywają się w dziewiętnastowiecznych Stanach Zjednoczonych - w czasach pionierów - czyli ludzi czynu, którzy swoją ciężką pracą budują przyszłość bardzo młodego jeszcze narodu. Skojarzenia też przywołują główne bohaterki, które z prostych dziewczyn przechodzą metamorfozę na żony właścicieli ziemskich. Obie za rywalki mają piękne panny z dobrego domu, które są nieco rozpuszczone i cenią sobie głownie zdobne suknie i wygodne życie. A panowie w obydwu książkach są zapatrzeni w powierzchowne piękno, nie dostrzegając tego, co głębiej drzemie w osobowości kobiet ich życia.

Która więc z książek podobała mi się bardziej? Zdecydowanie "Złoto". Powieść ta była bardziej spójna, wydarzenia choć może mniej prawdopodobne, jednak lepiej rozegrane, a niuanse decydujące o ostatecznym wykończeniu książki lepiej dopracowane. Choćby taki mały estetyczny szczegół, że Louise przed pójściem do łóżka z mężczyzną zmyła z siebie te pokłady brudu, z którymi żyła na co dzień, natomiast bohater "Uwiedzionej" miał tą wątpliwą przyjemność przespać się z kobietą śmierdzącą.

W ogóle bohaterowie Osborne wzbudzają znacznie lepsze wrażenie niż ci u Deveraux. Są wiarygodni, sympatyczni, ich postępowanie jest przemyślane. I choć ja osobiście nie lubię w książkach takich mężczyzn jak Max, którzy zawsze postępują tak jak powinno się postąpić, kładąc na szali swój honor, kosztem swojego szczęścia, to wzbudza on mój szacunek, a co za tym idzie aprobatę. Natomiast Wesley z "Uwiedzionej" to niedojrzały, popędliwy, rozchwiany emocjonalnie chłopczyk, który tylko udaje prawdziwego mężczyznę.

"Złoto", więc szczerze polecam. Tak w skrócie to: przyjemna lektura, wiele wydarzeń, wartości godne pochwały i przesłanie, że miłość nie zawsze musi zacząć się od pożądania. 

"Wdówka" Liz Carlyle

Drugi tom cyklu "Rodzina Lomierów & klan Cameronów"

W Polsce wydany jako pierwszy tom.

Regencja u mnie ciągle na tapecie. I o dziwo znów uwodzenie oddane jest w ręce kobiety. Tym razem jednak nie niewinnej panny, a doświadczonej wdowy.

Liz Carlyle rozpoczyna swoją powieść mocnym akcentem. Od oględzin zwłok lorda Mercera, który odszedł z tego świata spokojnie, lecz nad wyraz podejrzanie. Wszak nie cierpiał na żadne choroby, był w dobrej kondycji, wszystko wróżyło mu jeszcze długie lata w zdrowiu. Czyżby przyczyną jego śmierci była trucizna? A, czy za główną podejrzaną nie należałoby uważać młodej żony, którą zdradzał przy każdej okazji?

Po kilku miesiącach od tej tragedii do domu pogrążonej w żałobie Jonet, przybywa kapitan Cole Amherst. Na polecenie brata zmarłego lorda ma zająć się edukacją dwójki psotnych synów Mercera. Wdowa nie przyjmuje go z otwartymi ramionami, gdyż wierzy że szwagier może mieć coś wspólnego nie tylko ze śmiercią jej męża, ale także z dziwnymi, niewytłumaczalnymi wydarzeniami, które mają miejsce w jej domu. Jednak szybko zmienia zdanie co do Cola, który swoją szlachetną postawą, czułością i zrozumieniem dla dzieci przekonuje ją, że można mu zaufać.

Niechęć, akceptacja, sympatia, pożądanie - tak w skrócie można opisać uczucia wdówki, względem guwernera. Jak jednak on będzie się odnosił w stosunku do niej? Poczucie obowiązku, surowa natura i głębokie rany z przeszłości nie pozwolą mu porwać się w wir namiętności, w który Jonet będzie się starała go wciągnąć. Stanie przed nią trudne wyzwanie przełamania oporów Cola. 

Oprócz wątku ich burzliwego romansu, w książce pojawia się jeszcze tajemnica śmierci lorda Mercera, a także czyhających na jego synów niebezpieczeństw. I muszę przyznać, że w tej kwestii autorka na prawdę się postarała, gdyż zaskoczyła mnie w stu procentach. Do samego końca nie byłam pewna, kto jest mordercą i podejrzewałam zupełnie inną osobę. 

Czy "Wdówka" mi się podobała? Zadaję sobie to pytanie już któryś raz. I tak do końca nie jestem w stanie na nie odpowiedzieć. Czasem wydaje mi się, jakby tę historię pisały dwie różne osoby. Niektóre fragmenty są rewelacyjne - z dystansem, bez patosu, lekko ironiczne. Za chwilę znów rozgrywają się sceny pełne porywów uczuć, za którymi czasem nawet nie nadążałam. Generalnie uważam, że jest to dobry romans historyczny, ale nie porwał mnie. Myślę jednak że może on się bardzo podobać miłośniczkom tematu.

"Uwiedziona" Jude Deveraux

Czwarta część cyklu James River.

Zanim zorientowała się, że czytam książkę tej samej pani autorki, która napisała "Obietnicę", było już za późno aby podejmować drastyczne kroki. Zwłaszcza, że początek wcale nie był taki zły. Opowieść rozgrywała się na początku XIX wieku i  to wcale nie w Anglii tylko w Stanach Zjednoczonych. Opowiadała o wspaniałych czasach pionierów, którzy ciężką pracą kolonizowali dzikie obszary tego olbrzymiego kraju. Czyli temat dla mnie jeszcze stosunkowo nieznany i wzbudzający zainteresowanie.

No cóż. na dobrych początkach się skończyło.

Leah Simonns to córka biedaka i pijaka, mieszkająca z ojcem i rodzeństwem na bagnach. W wyniku przypadkowego spotkania z mężczyzną jej marzeń - Wesleyem, zachodzi w ciąże. Ten czuje się w obowiązku pojąć ją za żonę i zerwać zaręczyny ze swoją narzeczoną Kimberly. Zaraz po ślubie wyjeżdża do Kentucky, gdzie zakupił nową farmę i zostawia swoją nową żonkę w rękach bratowej. Po roku wróci, by zabrać dziewczynę do ich nowego domu, ale wcześniej czekać ich będzie pełna przygód podróż.

Jude Deveraux popełnia w tej książce dokładnie te same błędy co w "Obietnicy". Swoje pomysły na rozwiązanie patowych sytuacji, zapożycza chyba od uczennic, serwując nam naiwność w czystej postaci. Do tego bohaterów obdarzyła bardzo trudnymi cechami charakteru, co sprawia, że trudno ich polubić. Czasem są wręcz irytujący do bólu. Za to bardzo sympatyczne wydają się postacie drugoplanowe. Szczególnie pewien Justin, który jest wręcz idealnym bohaterem romansów.

Nie mówię, że książka jest zła. Autorce nie można zarzucić, że nie umie pisać. "Uwiedziona" w zasadzie czyta się sama. Obracamy kartki i nawet nie spostrzegamy się, kiedy tak wiele ich już przeczytaliśmy. Dużo wydarzeń sprawia, że nie wieje nudą. Wierzę więc że Deverau może mieć wiele zagorzałych wielbicielek. Ja jednak nie mogę się do niej przekonać. Irytuje mnie głupota w postępowaniu bohaterów i nielogiczność ich wywodów emocjonalnych. Wkurza mnie ich zacietrzewienie i duma. 

Ponadto w "Uwiedzionej" spotkałam kilka scen trudnych do przełknięcia dla mnie. Na przykład opis doprowadzania Leah do czystości - jak ten Wesley mógł się pokusić na takiego brudasa? Zgrozo! I jeszcze scena pocieszania zmęczonej, smutnej żony poprzez sex. No nie wiem, ale jakoś mi się wydaje że ona nie powinna mieć szczególnej ochoty. Niestety autorka zapomniała też dopisać scen końcowych książki. Zostawiając nas bez odpowiedzi na wiele pytań. Nie poprawiło to jej notowań u mnie w rankingu.

Nie będę się dalej pastwić, choć kilka perełek jeszcze bym znalazła. Mnie nie po drodze z autorką, a "Uwiedziona" tego nie zmieniła.  Ale nie przekreślam tej książki - wiem że może się ona podobać. Musicie same ocenić czy proza Deveraux wam przypadnie do gustu.

"Tajniki uwodzenia" Nicole Jordan

Trzecia część cyklu "Legendarni kochankowie"

Romans z okresu angielskiej regencji? Chyba nic nowego nie można już w tym temacie napisać. Wszak jest to najbardziej oklepany czas dla romansów historycznych. A jednak, Nicole Jordan potrafiła mnie zaskoczyć, czego na prawdę się nie spodziewałam.

Skye Wilde to młoda energiczna dama. Pochodzi z bardzo awanturniczej rodziny. Jej rodzeństwo i kuzynostwo znani są z szalonych czynów - wszystko w imię miłości. Skye nie zamierza odstępować od tradycji i gdy postanawia wyjść za mąż, gotowa jest zrobić wszystko, aby tylko zdobyć ukochanego.

Wilde'owie swoje związki zawierają na podstawie pewnego nietypowego schematu. Ich małżeństwa porównywane są do słynnych legend i baśni o miłości.  Skye przyjdzie w udziale uaktualnić historię Pięknej i Bestii. Przyjeżdża więc do zrujnowanego zamku, w którym ponownie zamieszkał hrabia Hawkhurst. Przed laty w wyniku pożaru stracił on ukochaną żonę i synka. Teraz uważa, że nie jest zdolny ponownie się zakochać. Ale pewna młoda dama postanowi wyprowadzić go z tego błędu.

Czym  Pani Jordan mnie tym razem zaskoczyła? Osobą Skye, a w szczególności jej postępowaniem. Co prawda dość liberalnie autorka podeszła do moralności dziewiętnastowiecznej Anglii, ale dzięki temu, to właśnie w ręce kobiety oddała wszelką inicjatywę. Hrabia jest bohaterem, który z olbrzymią wyrozumiałością musi znosić wszystkie pomysły swojej nowej znajomej. I mocno się  kontrolować, aby nie ulec wszystkim niemoralnym jej propozycjom. Znajdziemy więc w książce dużo emocji, wiele namiętności, trochę łez - wszystko czego oczekujemy po dobrym romansie.

Jak zawsze w takich przypadkach mocno przeraziły mnie opisy antykoncepcji sprzed dwustu lat. Może i jest to ciekawostka, którą warto by zabłysnąć w towarzystwie, ale ja osobiście zawsze mam dreszcze, gdy czytam o takich niehigienicznym i na pewno niezdrowych praktykach. I szczerze mówiąc wolę zapomnieć o takich informacjach. Ale ja przewrażliwiona jestem, więc to tylko moje prywatne odczucie.

Podsumowując "Tajniki uwodzenia" to bardzo przyjemna lektura, idealnie wpisująca się w swoją konwencję. Nicole Jordan zresztą jest uznaną pisarką tego gatunku, pozostającą jedynie krok za mistrzyniami takimi jak Mary Balogh, czy Judith McNaught.

Dziękuję Wydawnictwu Amber za możliwość recenzji tej książki.