"Dobrana para" Stephanie Laurens

Trzeci tom cyklu "Cynsters następna generacja"

Stephanie Laurens w swojej dobrej formie. W "Dobranej parze" spotkamy wszystko to, co charakterystyczne dla jej twórczości - dbałość o szczegóły, specyficzną atmosferę Szkocji dziewiętnastego wieku i nietuzinkowych bohaterów.

Niniver po tragicznych wydarzenia, o których trochę już mogliśmy się dowiedzieć w "Uwodzicielce" zostaje głową klanu Carricków. Bierze ona sobie mocno do serca, zadanie wyciągnięcia swoich ziem z kłopotów, w które popadły za rządów jej braci. Dlatego też uważa, że jej misja wymaga od niej stu procentowego poświęcenia. Jednym z przejawów tego poświęcenia, jest jej trwanie w stanie panieńskim, gdyż potencjalny małżonek mógłby doprowadzić do rozłamu wśród starszyzny klanu. Jak tu jednak pozostać przy swoim postanowieniu, gdy zalotnicy dobijają się do niej wszystkimi możliwymi sposobami? Zrozpaczona Niniver postanawia poprosić o pomoc w odstraszeniu konkurentów sąsiada - Marcusa Cynstersa.

W związkach międzyludzkich i tym razem będziemy mieli wiele powiedziane na temat przeznaczenia i woli sił wyższych. Miłość jednak w ostateczności odegra bardzo ważną rolę. Wszak małżeństwo bez miłości nie może dojść do skutku. Autorka zaserwuje nam też odrobinę thrillera - wprowadzając bardzo niebezpieczne dla życia bohaterów sceny w finale książki. 

Lecz tym o czym przede wszystkim chciałam napisać, jest bardzo charakterystyczny styl autorki. Buduje ona rozgrywane sytuacje w niezwykle barwny i opisowy sposób - za pomocą subtelnych niuansów, takich jak spojrzenie spod przymkniętych oczu, niewinne muśnięcie dłoni, czuły uśmiech - czujemy się wtedy tak, jakbyśmy czytali jeden z klasycznych romansów w stylu Jane Austen. Jednak w kwestii erotyki znacznie wykracza poza normy etyczne przyjęte w takiej literaturze. Pary oddają się zapamiętale burzliwej miłości, nie zważając na konsekwencje i nie poddając swoich czynów żadnej ocenie moralnej. Jest to bardzo ciekawe podejście do tematu, z którym nie spotkałam się u żadnej innej autorki.

Może choćby dla tego jej niezwykłego stylu, warto jest sięgnąć po którąś z pozycji Stephanie Laurens - aby przekonać się czy jej twórczość to jest to, co nam odpowiada.

"Uwodzicielka" Stephanie Laurens

Druga część cyklu "Cynsters- następna generacja"

Dwudziesta trzecia część związana z rodem Cynsterów.

Do pełnego zrozumienie tej części pomocna jest wcześniejsza lektura tomu "Zimowa opowieść", w której to poznajemy bohaterów "Uwodzicielki" i jesteśmy świadkami zawiązania się znajomości pomiędzy Lucillą i Thomasem.

Znów wybieramy się w podróż do dziewiętnastowiecznej Szkocji. Tam gdzie swoje panowanie sprawuje lokalne bóstwo - Pani, która za pośrednictwem swoich wybrańców roztacza opiekę nad miejscową ludnością. Lucilla Cynster jest przez nią naznaczona. Jej zdolności odznaczają się niezwykłą znajomością leczniczych ziół i wywarów, oraz intuicją, graniczącą z jasnowidzeniem. W "Uwodzicielce" osiąga ona wiek dwudziestu ośmiu lat, cierpliwie czekając, na mężczyznę jej przeznaczonego. Thomas jednak nie spieszy się, aby wkroczyć w życie Lucilli. Wręcz przeciwnie, ostatnie czego pragnie, to dać się ponieść namiętności do pięknej sąsiadki swojego wuja. Jednak dziwne wydarzenia, jakie rozgrywają się w Carric Manor zmuszają go do przyjazdu z Glasgow, a także wezwania na pomoc uzdrowicielki z rodu Cynsterów. Dla dziewczyny to wyraźny znak, że nadszedł czas, jednak łatwo nie będzie przekonać mężczyznę do wspólnej przyszłości.

Stephanie Laurens stworzyła troszkę dziwny romans w tej części. Bardzo mało w książce mamy o miłości. Czym więc kierują się bohaterowie? Przeznaczeniem, namiętnością, tajemniczym przyciąganiem, pewnością że tak ma zostać napisana ich przyszłość. Jakoś tak mało romantycznie, zwłaszcza jak na romans historyczny. Większą rolę niż uczucia odgrywa tutaj przekonanie, że przed przeznaczeniem nie da się uciec. Jest to niewątpliwie trochę odmienne podejście do historii głównych bohaterów niż spotykamy w większości romansów, więc zasługuje na podkreślenie. Nie lubię, gdy w każdej czytanej przeze mnie książce rozgrywają się prawie takie same wydarzenia, z takimi samymi motywami i wszytko jest tylko kalką wcześniej stworzonych powieści. Więc romans bez miłości (przynajmniej początkowo) to coś innego, coś co mnie zaskoczyło.

Autorka w tym utworze daje nam popis swojego niezaprzeczalnie charakterystycznego stylu. Bardzo drobiazgowe i skrupulatne opisy wydarzeń sprawiają, że czujemy się naocznymi świadkami scen rozgrywających się. Rozbudowane sceny erotyczne to też niewątpliwe coś , z czego słynie Stephanie Laurens. A w tej kwestii nie skąpiła nam autorka.

Jeszcze tylko słówko o okładce, która mnie zachwyciła. Wspaniała, piękna kobieta, w cudownej sukni. Gdybym była mężczyzną, to bym chciała być przez nią uwodzona.

Zakończenie książki już zdradza nam kto będzie bohaterem kolejnego tomu. Możemy też ze stu procentową pewnością wytypować jego wybrankę. A ponieważ obydwoje bohaterowie wzbudzili dużo mojej sympatii już w "Uwodzicielce", z niecierpliwością czekam na kolejną książkę.

"Tajemnica" Julie Garwood

Pierwszy tom cyklu "Tajemnica"

To było to, czego szukałam od dawna. Książka, która nie rozgrywa się ani w Anglii, ani w Stanach Zjednoczonych, której akcja nie toczy się ani współcześnie, ani w czasie regencji. Czyli coś innego niż większość romansów.A to, że historia rozgrywa się na przełomie XII i XIII wieku, i że przeniesieni zostajemy do mojej cudownej Szkocji, to już tylko wisienka na torcie.

Dwie małe dziewczynki Judith i Frances Catherine mieszkające na pograniczu połączyła przyjaźń prawdziwa - taka od serca, do grobowej deski. Nie przeszkadzało im to, iż jedna z nich jest Angielką, a druga Szkotką, ani to, że wyrastały w tradycji nienawiści do sąsiedniego narodu. Po latach, gdy ścieżki ich życia oddaliły się od siebie, nastał czas wypełnienia kilku obietnic. Judith musi ruszyć w daleką drogę, w głąb Szkocji i stawić czoła niechętnym jej ludziom, aby być obecną przy Frances Catherinie w chwili narodzin jej dziecka. Towarzyszyć jej będzie szwagier przyjaciółki - Ian, przystojny wódz klanu, który wraz ze swoimi przybocznymi zobowiązał się niezwłocznie sprowadzić dziewczynę. Judith wyrusza do Szkocji z jeszcze jednym ukrytym celem. Chce odkryć tajemnice swojego pochodzenia, którą przez lata skrywała przed nią matka.

"Tajemnica" to fantastyczny romans rycerski. Pełen przygód i romantycznych sytuacji. Nie należny co prawda brać za pewnik opisów życia i obyczajowości ówczesnych mieszkańców Szkocji i Anglii, jednak wszystko brzmi w miarę wiarygodnie. Ciekawym aspektem książki jest kwestia porodów w tamtych czasach, bardzo wnikliwie zbadana przez autorkę, a także opisy  przyrządów pomocnych akuszerkom przy sprowadzaniu na świat nowego życia.

Bohaterowie "Tajemnicy" są po prostu wspaniali. Dają się nie tylko lubić, ale wręcz kochać od pierwszego wejrzenia. Wszyscy co do jednego są tętniący życiem, mają swoje wady i zalety. Są silnymi osobowościami, które konstruują swoje sądy i nie boją się ich wypowiadać. Choć zdarzyło się autorce przeholować chyba z niektórymi poglądami  - są stanowczo zbyt postępowe jak na XIII wiek, ale można na to spokojnie przymknąć oko. 

To moje pierwsze spotkanie z Julie Garwood, ale na pewno nie ostatnie. Zwłaszcza że Szkocja to ostatnio jedno z moich ulubionych miejsc na romantycznej mapie ziemi. Chętnie poczytam więcej o przystojnych surowych mężczyznach, których duma jest wręcz legendarna.

"Zimowa opowieść" Stephanie Laurens

Pierwsza część cyklu "Cynsters - następna generacja".

Dwudziesta druga z kolei książką związana z rodem Cynsterów.

Jest to moje pierwsze spotkanie ze Stephanie Laurens, przez co odczuwałam początkowo pewne zagubienie pośród natłoku postaci z rodu Cynstersów. Pomocny w odnalezieniu się, okazał się być plakat z drzewem genealogicznym całej rodziny, który znalazłam na stronie autorki (do ściągnięcia TUTAJ). Pewnym ułatwieniem okazało się też to, że głowni bohaterowie tej historii, to guwernerzy dzieci Cynsterów, w żaden sposób nie spokrewnieni z tą tak bardzo liczną rodziną. Dlatego też śledząc ich losy, mogliśmy sobie darować wnikliwe dociekanie kto jest kim dla kogo, powoli oswajając się z rodem i przygotowując się do kolejnych tomów sagi.

Trwają Święta Bożego Narodzenia roku 1837. Cała rodzina spędza je w posiadłości rodowej w Szkocji, gdzie z dużą pieczołowitością kultywuje się wszelkie tradycje świąteczne. Opisy tych niecodziennych dla nas zwyczajów na pewno zaciekawią wnikliwych czytelników.  Ale są one jedynie tłem do rozgrywających się wydarzeń, które dzielą się na dwa wiodące wątki. Wątek główny to historia Clair i Daniela, którzy pracują jako guwernerzy dzieci. Obserwować będziemy mogli ich rozwijające się uczucie i opory jakie Clair będzie musiała w sobie przezwyciężyć, aby zaufać Danielowi. Drugi wątek to przygoda nastoletnich Cynsterów, którą przeżyli w trakcie wycieczki konnej, zorganizowanej w celu poszukiwania jeleni. Ta druga historia jest w zasadzie bardziej istotna dla całości sagi, gdyż stanowi wprowadzenie czytelnika w życie kolejnego pokolenia Cynsterów, powoli zaznajamiając tych, którzy nie znają poprzednich książek z niezwykłymi zdolnościami wybranych członków rodu.

Książka napisana jest bardzo spokojną narracją. Autorka raczy nas szczegółowymi opisami zachowań bohaterów, ich gestów i spojrzeń. Wydawało by się, że może to spowalniać akcję i czynić ja nieco nużącą, ale nie jest wcale tak źle. Leniwa atmosfera przygotowań do wieczerzy sprzyja wyciszeniu i błogiemu rozsmakowaniu się w bożonarodzeniowym klimacie.

Stephanie Laurens w niecodzienny sposób rozwiązała kwestię romantyczną w powieści. Starała się chyba znaleźć złoty środek pomiędzy współcześnie napisanymi romansami historycznymi, kipiącymi erotyzmem i budzącymi wiele wątpliwości co do moralności ówczesnych młodych panien, a klasycznymi powieściami, w których bohaterki doznawały uniesień serca od samego przypadkowego otarcia się o ramię przystojnego kawalera. Wyszło to może odrobinie dziwnie, ale po zastanowieniu się dochodzę do wniosku, że w miarę realistycznie.

Ciekawym motywem powieści są pewne nadnaturalne zdolności co poniektórych bohaterów. Tajemnicze bóstwo - Pani, rządzące okoliczną doliną, naznaczyło przedstawicieli rodu i uczyniło z nich swoich wysłanników w świecie zwykłych śmiertelników. Podejrzewam, że ten wątek jest znacznie dokładniej opisany w innych książkach z cyklu, a w tej akurat mamy tylko delikatne nawiązania. Bardzo mnie to zaciekawiło i jest głównym motorem pchającym mnie w kierunku kolejnych pozycji z sagi.

"Zimowa opowieść" nie jest może książką, która zapadnie w mojej pamięci na długo, ale czytało ją się całkiem przyjemnie i szybko. Wzbudziła ona moje zainteresowanie pozostałymi pozycjami z cyklu i nie była całkiem złym pomysłem na początek przygody z prozą Stephanie Laurens, pomimo tego że wkraczałam w bardzo już rozbudowaną opowieść.

Za książkę dziękuję Wydawnictu HarperCollins Polska.

"Uwięziona w bursztynie" Diana Gabaldon

Drugi tom cyklu "Obca".

Z chwilą zakończenia pierwszego tomu zostawiamy naszych bohaterów we Francji w roku 1744. Drugi tom natomiast rozpoczyna się w roku 1968. Spotykamy Clair, która wraz z córką Brianną, podróżuje po Szkocji. Co takiego wydarzyło się w odległej przeszłości, dowiadywać będziemy się dopiero po całkiem sporym wstępie rozgrywającym się w XX wieku.

Akcja książki przeniesiona zostaje do Francji Ludwika XV, którego nota bene będziemy mieli okazję spotkać na stronach powieści. Jamie podejmuje się poprowadzić interes swojego kuzyna w trakcie jego podróży. Z dzikiego rozbójnika przemierzającego szkockie bezdroża, staje się kupcem winnym obracającym się w kręgach najznamienitszej arystokracji. Dzięki temu uzyskuje sposobność, do realizacji celu jaki sobie postawił - zapobiegnięcie Karolowi Stuart wzniecenia powstania w Szkocji. Clair w tym czasie oddaje się takim niecodziennym rozrywkom jak pielęgnowanie rannych we francuskim szpitalu, czy odwiedziny u tajemniczego aptekarza-kabalisty. Nie przeszkadza jej w tym ciąża, która zadziwiająco wolno się rozwija, nie przeszkadza ona też jej w wypijaniu dziesiątek litrów alkoholu, co akurat mi przeszkadzało i to bardzo. Troszkę zbulwersował mnie fakt, że w pierwszej części cyklu, gdy nie było ku temu przeszkód bohaterka piła alkohol jedynie w kilku scenach, natomiast w drugim tomie, częściej spotykamy ją z kieliszkiem w ręku niż bez.

Historia rozgrywająca się we Francji wyjątkowo mnie nużyła, z radością powitałam decyzję bohaterów o powrocie do Broch Tuarach. Wtedy też, wydarzenia zaczęły nabierać tempa. A zakończenie, odbywające się w trakcie powstania, było już na prawdę dobrą lekturą. 

W trakcie czytania wielokrotnie nachodziły mnie myśli o poprzestaniu na "Uwięzionej w bursztynie" i porzuceniu reszty książek z cyklu, jednak zakończenie znów rozbudziło moją ciekawość. Chociaż cała historia związana z bitwą pod Culloden, która była osią tych dwóch tomów wydaje się być już wyczerpana - autorka bardzo dobrze zamknęła wszystkie wątki, super radząc sobie z zawiłościami manipulowania przeszłością, jednak na ostatnich stronach otworzyła mały lufcik, który daje nam nadzieję na kolejne podróże w czasie.

Nie mam co prawda pomysłu na kolejne przygody Clair, ale wierzę że może być ciekawie. Byleby akcja z powrotem nie wróciła do Paryża. 

"Zew górzystej krainy" Amy Cameron

Tytułowa górzysta kraina to Highlands - północna cześć Szkocji, którą poznałam już wcześniej dzięki wspaniałej "Obcej" Diany Gabaldon. Dlatego też z zapałem zabrałam się za lekturę.

Rzecz dzieje się na początku ubiegłego stulecia - mamy rok 1913 i znajdujemy się w Edynburgu. Lili Campbell to nauczyciela angielskiego w szkole dla dziewcząt. Przygotowuje swoją ukochaną podopieczną do występu z okazji Dnia św. Andrzeja. Podczas tej uroczystości poznaje jej owdowiałego ojca Nialla, który zakochuję się w niej od pierwszego wejrzenia i po dwóch dniach znajomości oświadcza się jej (nie zważając na to, iż sam jest baronetem, a Lili nieślubną córką kucharki).

Gdy w święta Bożego Narodzenia Lili przybywa do Inverness, aby poznać rodzinę narzeczonego, przyszłość, która do tej pory ukazywała się w różowych barwach, zaczyna nabierać odcieni szarości. Okazuje się, iż żona Nialla zmarła w niezwykle tajemniczych okolicznościach, a cała rodzina ukrywa przed Lili jakąś wielką tajemnicę związaną z historią rodu. Dziewczyna stopniowo odkrywa upiory czające się w przeszłości, jednocześnie z przerażeniem stwierdzając, iż jej ojciec, którego nigdy nie poznała, jest silnie związany z tragicznymi wypadkami, jakie rozegrały się w rodzinie jej narzeczonego.

Bardzo lubię romanse, które oprócz historii miłosnej, mają także inne wątki, najlepiej detektywistyczne. Mistrzynią tego typu powieści jest Jaynne Ann Krentz, która związek między bohaterami zawsze rozwija przy okazji bardzo emocjonujących wydarzeń związanych z morderstwem, kradzieżą, rodzinnym sekretem. Opis z okładki książki "Zew górzystej krainy" dawał mi nadzieję na równie ciekawą lekturę. Niestety przeżyłam ogromne rozczarowanie. Sam pomysł fabuły może i ma w sobie potencjał. Co prawda takie zbiegi okoliczności jakie mamy tu opisane zdarzają się tylko w książkach i filmach, ale oczywiście na to można byłoby przymknąć oko, gdyby nie cała reszta. Aż nie wiem od czego by tu zacząć mój potok żalów.

Po pierwsze, to narzeczeństwo Lili i Nailla to jest kpina. Nikt przecież nie oświadcza się komuś z kim spędził raptem kilka godzin. Do tego wcale nie widać żeby jakoś bardzo przypadli sobie do gustu. Po drugie, to kwestia tej słynnej tajemnicy rodzinnej, o której wszyscy mówią, że nic Lili nie powiedzą, przerywając swoją wypowiedź w środku zdania, dużo znaczącymi wielokropkami - bardzo denerwujące. Kolejna sprawa to usilne trwanie Lili przy baronecie, pomimo tego, iż okazuje się on być nie tak wspaniały jak na początku ich znajomości. Autorka dostarcza nam co chwilę scen, świadczących o rozdwojeniu jaźni Nailla, co tym bardziej denerwuje, gdyż nie pozwala na wyrobienie sobie jakiejkolwiek opinii o tym bohaterze. 

W środku książki, ni z tego ni z owego, pojawia się kilka rozdziałów opisujących tragiczne wydarzenia sprzed sześćdziesięciu lat, dzięki którym owszem odkrywamy tą niedopowiedzianą wiecznie tajemnicę, jednak zostajemy pozbawieni możliwościowi śledzenia postępów Lili w tej sprawie. Gdy wreszcie poznaje ona wszystkie wydarzenia jakie się rozegrały, my już dawno wszystko wiemy.

Do tego wiele mam do zarzucenia autorce co do jej stylu. Męczyłam tą książkę. Często przeskakiwałam całe akapity, tylko z pierwszych słów orientując się o czym będzie mowa, aby szybciej skończyć to całe czytanie.

Żałuję zmarnowanego czasu i nie polecam tej powieści. Szczególnie czuję się rozczarowana, gdyż spodziewałam się czegoś, co przypomni mi wspaniały urok Szkocji, pozwoli zakochać się na powrót w jakimś szkockim surowym góralu, noszącym kilt. Na szczęście ta lektura już za mną. Teraz czas sięgnąć coś co pozwoli mi o niej zapomnieć.

"Obca" Diana Gabaldon

Swoją przygodę z "Obcą" rozpoczęłam nietypowo jak dla mnie, czyli od serialu "Outlander", który został nakręcony na podstawie tej książki. Zachwyciłam się nim, a w szczególności wspaniałą atmosferą jaką w nim panowała, dlatego też po książkę sięgnęłam z olbrzymimi oczekiwaniami.

Claire i Frank po zakończeniu II wojny światowej, w której brali czynny udział, postanawiają wyjechać na drugi miesiąc miodowy do Szkocji. Podróż ta, ma za zadanie odświeżyć uczucie ich łączące i na powrót zacieśnić więzy między nimi, które brutalnie zostały przerwane przez ich służbę w armii. Frank podąża także śladami swojego przodka, który w XVIII wieku, w randze kapitana stacjonował w okolicy, którą wybrali za cel swojej podróży. Jednak wszystko się kończy, gdy za sprawą tajemniczego, pradawnego, kamiennego kręgu, Claire przenosi się w czasie o dwieście lat wstecz. 

Zostaje ona zmuszona radzić sobie w niecodziennej sytuacji. Jest obca, nie tylko w czasie, ale także w tej krainie. Jako angielka, przez szkockich przywódców klanów traktowana jest jako potencjalny szpieg. Nie znajduje także sprzymierzeńca w kapitanie Randallu, przodku swojego męża. Z pomocą przychodzi jej jedynie doświadczenie w opatrywaniu ran i nastawianiu złamanych kończyn, które nabyła będąc pielęgniarką w trakcie wojny, a także młody buntownik Jamie, którego ufność i szczerość pozwalają odetchnąć od wrogich spojrzeń. Powoli zjednuje sobie rodzinę MacKenziech,u której przywódcy mieszka. Najważniejsze dla niej, jednak jest powrócić do kamiennego kręgu i spróbować ponownie odbyć podroż w czasie - do roku 1945.

Ciekawie się zapowiada, prawda? A to tylko wierzchołek góry lodowej. Książka naszpikowana jest wartką akcją i wydarzeniami nagle zmieniającymi bieg fabuły. Fragmentami jest to typowa powieść drogi. Nasza bohaterka ciągle podróżuje pokazując nam wspaniałe zakątki Szkocji. A wszystko to okraszone jest romantyczną historią, dla Claire bardzo dramatyczną, gdyż stawia ją w roli zdrajczyni męża, który tak na prawdę się jeszcze nie urodził.

Uważam, że książka jest bardzo dobra, choć owszem odczułam lekkie rozczarowanie przy jej lekturze. Po oglądnięciu serialu, oczekiwałam czegoś zachwycającego. Niestety, słowo nie było w stanie oddać magii obrazu. Owszem, wyjaśniło mi się kilka zawiłych kwestii, które czułam że scenarzyści spłycili, jednak zauważyłam też, że musieli oni naprawić trochę niedociągnięć Pani Gabaldon. Niby mamy remis. Jednak wspaniałe szkockie krajobrazy, cudowna muzyczna oprawa i tak bardzo chwytający mnie za serce szkocki akcent przeważyły szalę na rzecz filmu. I choć teraz wiem już jak zakończy się pierwszy sezon z utęsknieniem czekam na kolejny odcinek. 

A na koniec piosenka z czołówki. Zachwycająca

Cykl "Westmoreland" Judith McNaught

Cykl Westmoreland zapoczątkowany został przez pierwszą powieść Judith "Whitney, moja miłość", jednak zgodnie z kolejnością wydarzeń nie jest to pierwsza część opowieści.

Naszą lekturę powinniśmy zacząć od " Królestwa marzeń", którego akcja toczy się na przełomie wieku XV i XVI. I opowiada o początkach książęcego rodu Wesrmoreland. Rozgrywa się ona w średniowiecznych zamkach i obozach rycerskich.

Czytając drugą część - "Whitney, moja miłość" powinniśmy zwrócić uwagę, które wydanie mamy w rękach. Po ukazaniu się tomu pierwszego i trzeciego autorka dokonała korekty tekstu tej książki, dodając aluzje i nawiązania do pozostałych dwóch tomów. Akcja rozgrywa się w XIX w. A losy bohaterów są wyjątkowo burzliwe i zmienne. "Whitney.." jako książka wyróżnia się spośród romansów swoją objętością - przed nami lektura ponad 500 stron.

Ostatnia pozycja "Zanim się pojawiłeś" to historia rozgrywająca się kilka lat po zakończeniu historii Whitney. Znaleźć w niej możemy znanych nam już bohaterów z rodziny księcia Westmorelanda, w szczególności jego brata.

Podsumowując cykl "Westmoreland" składa się z 

• "Królestwo marzeń"(1989 r.)
• "Whitney, moja miłość" (1985 r.)
• "Zanim się pojawiłeś" (1994 r.)

Do cyklu zalicza się też opowiadanie:

• Opowiadanie "Miracles" z antlogii "Dary losu" i "Miłość pod choinkę"

Wikipedia podaje iż w przygotowaniu jest kolejna książka z tego cyklu "Someone like You", której premiera przewidziana jest  na 6 czerwca 2017 r.