"Witaj, nieznajomy" Lisa Kleypas

Czwarta część cyklu Ravenels.

Historia, na początku może trochę dziwić. Wszak żaden z głównych bohaterów nie nosi nazwiska Ravenel. Jednak dość szybko domyślimy się, że jednak pozostajemy w kręgu rodzinnym i to nie tylko za sprawą znajomych nam już bohaterów.

Doktor Garrett Gibson to kobieta pełna pasji. Znamy ją już z poprzednich części. Jako pierwsza i jedyna lekarka w Anglii, musi stawać przeciwko niechęci społecznej, oraz lekceważeniu ze strony kolegów po fachu. Gdy odkryje, że Ethan Random, człowiek o powiązaniach z tajnymi służbami, śledzi ją i chroni przed niebezpieczeństwami czyhającymi w ciemnych, londyńskich uliczkach, jej świat przewróci się do góry nogami.

Jak zwykle u Lisy Kleypas możemy liczyć na solidną dawkę dobrze napisanego romansu historycznego. Mamy więc wyrazistych bohaterów, wydarzenia zapierające dech w piersiach, oraz dobrze zarysowane tło historyczne. W posłowiu autorka przybliża nam postać angielskiej lekarki, która stała się dla niej inspiracją do stworzenia doktor Gibson. Opisy przeprowadzania operacji i dylematy związane z transfuzją krwi są ciekawostką, która zainteresuje czytelników szukających w książce nie tylko gorących porywów serca.

Wisienką na torcie jest postać Westa Ravenela, który z otyłego hulaki stał się szalenie przystojnym farmerem, o znakomitym poczuciu humoru. Już nie mogę doczekać się powieści, która będzie opisywać jego przygody. 

"Nieczuły rozpustnik" Lisa Kleypas

Lisa Kleypas to dla mnie pewnik. Jej książki gwarantują dobrą zabawę. Są humorystyczne, romantyczne, z ciekawymi postaciami, namiętnymi scenami. Wręcz idealne na poprawę humoru. "Nieczuły rozpustnik", który rozpoczyna nową serię The Raveneles, posiada wszystkie te cechy i ani trochę nie zawodzi wiernych czytelniczek.

Devon dziedziczy tytuł hrabiowski po tragicznie zmarłym kuzynie. W spadku dostaje zrujnowany dwór, zaniedbany majątek i dzierżawców, którzy ledwo wiążą koniec z końcem. A wisienką na torcie jest buńczuczna wdowa po kuzynie i jego trzy ekscentryczne siostry.

Początkowe plany sprzedaży wszystkiego i umycia rąk od problemów, nowy hrabia zmienia pod wpływem Kathleeen - pogrążonej w żałobie żony zmarłego kuzyna. Chociaż małżeństwem tych dwoje było raptem trzy dni, kobieta z uporem maniaka przestrzega wszystkich najsurowszych przykazań swojego wdowiego stanu.

Romans w tej powieści jest pełen pasji. Devon i Kathleen kłócą się zawzięcie, żadne z nich nie chce ustąpić na krok od swoich przekonań, ale również pałają do siebie gorąca namiętnością. Dzięki temu jesteśmy świadkami przerzucania się złośliwymi uwagami, kilku burzliwych kłótni, ale również bardzo namiętnych pocałunków i upojnych nocy.

Ważną rolę w tej książce odgrywają postacie drugoplanowe. Brat Devona West jest wprost do pokochania, on będzie bohaterem piątej części cyklu. Bliźniaczki - Pandora i Kasandra już teraz zapewniają nam sporo zabawy swoimi charakterami porównywalnymi do tornada. Natomiast Helen, która będzie bohaterką drugiej części, choć spokojna i nieśmiała zapowiada się na fantastyczną kobietę. Już nie mogę doczekać się polskiego wydania "Marrying Winterborne". Zwłaszcza, że duży wstęp do tej historii autorka zaserwowała nam w "Nieczułym rozpustniku".

Tyle zachwytów ode mnie, że aż zęby bolą. Czy jednak książka miała wady? Może, nie wiem, nie zauwazyłam. Lubię autorkę, jej styl, jej humor. Może trochę za dużo erotyki momentami wkrada się do jej książek, ale wybaczam jej. Dla mnie przy lekturze najważniejsza jest dobra zabawa a "Nieczuły rozpustnik" w stu procentach mi ją zagwarantował.

"Magia powrotu" Lisa Kleypas

"Magia powrotu" to prequel serii o Paprotkach, czyli "Wallflowers".

Książka opowiada historie dwóch sióstr Marcusa hrabiego Westcliff, o którym mówi cześć cyklu pod tytułem "Jesienne zauroczenie". Rodzeństwo poznajemy, gdy są jeszcze nastolatkami. To wtedy ma początek wielka miłość pomiędzy Aline i McKenną  - stajennym w Stony Cross. Uczucie z gruntu skazane jest na niepowodzenie. Wszak taki mezalians jest nie do pomyślenia w świecie dziewiętnastowiecznej angielskiej arystokracji. Ojciec dziewczyny, gdy dowiaduje się o sekretnym romansie córki, wypędza McKennę, a dziewczyna aby ratować mu przyszłość, kategorycznie go odtrąca. Aby historia ta mogła dobiec końca będzie musiało upłynąć dwanaście długich i smutnych lat zarówno dla Aline jak i jej młodszej siostry Livii.

Jest rok 1844 Marcus po śmierci ojca z powodzeniem wypełnia obowiązki hrabiego Westcliff. Jako człowiek światły i postępowy otwiera się na kontakty z biznesmenami pochodzącymi z Ameryki. Pewnego razu zaprasza do Stony Cross słynnego Gideona Showa wraz z rodziną. Jednym z towarzyszy tego niezwykle zamożnego człowieka okazuje się Mckenna, który wraca do Anglii niesiany żądzą zemsty.  Po śmierci starego hrabiego wydaje się, że nie powinno być już przeszkód aby Aline wreszcie mogła wyznać ukochanemu swoje prawdziwe uczucie, jednak pewna tajemnica ciągle pozostaje ukryta.

Druga z sióstr natomiast, po stracie narzeczonego i skandalu jaki wywołała, zaszywa się w posiadłości, nie uczestnicząc w żadnych wydarzeniach towarzyskich. Wszystko ulega zmianie, gdy w trakcie jednego z przyjęć wydanych przez Marcusa, w ogrodzie spotyka Amerykanina o złej sławie, który mocno nadużywa alkoholu - czyli Gideona Showa.

"Magia powrotu" to trochę inna książka niż te, do których przyzwyczaiła nas autorka. Nie ma w niej zbyt dużo humoru. Choć napisana jest lekkim stylem, jednak niesie ze sobą olbrzymi ładunek emocjonalny. Wiele tam miłości, wiele też cierpienia, rozgoryczenia, jest też poświęcenie i niepewność. Wszystko to podane nam zostaje w tak doskonałym stylu, że nawet tak sceptycznie nastawiona do dramatów ludzkich czytelniczka jak ja, daje się porwać w stu procentach.

Nie dość tego że dałam się porwać najnowszej książce Kleypas - zakochałam się w niej bez pamięci. To zdecydowanie moja ulubiona powieść autorki. Podobało mi się w niej w zasadzie wszystko - fabuła, bohaterowie, emocje. Uważam, że ta książka to pozycja obowiązkowa dla każdej romansoholiczki.

"Pocałunek pod jemiołą" Lisa Kleypas

Wszystkie Paprotki są już mężatkami. W oku łezka z rozrzewnieniem się kręci. Trochę szkoda się rozstawać z tak uroczymi bohaterkami. Na szczęście Lisa Kleypas na Gwiazdkę podarowała nam jeszcze jedną historią ze świata szalonych przyjaciółek - uzupełnienie cyklu Wallflowers.

Tym razem do Anglii przybywa starszy brat Lillian i Daisy   - Rafe. Pan Bowman, jak zwykle ma już plany względem jego przyszłości. Młody mężczyzna przyjeżdża, aby starać się o piękną arystokratkę - Natalie. Jednak wszystko ulegnie zmianie, gdy pozna on damę do towarzystwa swojej potencjalnej narzeczonej. Hannah zawładnie jego sercem dzięki swojemu pogodnemu nastrojowi, swojej odwadze i szczerości. Będzie między nimi trochę iskrzyć i to nie tylko namiętnością.

Historia ta rozgrywa się w okresie bożonarodzeniowym. Mamy więc ubieranie choinki, śpiewanie kolęd i czytanie "Opowieści wigilijnej" Dickensa przy kominku. Dużo w niej też akcentów humorystycznych takich jak wprowadzanie nowej mody na dziurawe sukienki, czy podejrzenia Lilian, że Marcus ją zdradza. Zresztą nasza szalona Amerykanka jak zwykle jest w formie i wprowadza wiele dynamiki do akcji.

Kleypas i tym razem nie zawodzi swoich wiernych fanek. Daje nam opowieść, która jest idealną lekturą w ten zbliżający się świąteczny czas. A jedyną jej wadą jest to, że jest taka krótka. 

"Bez tchu" Anne Stuart

Trzeci tom serii House of Rohan

Z romansami Anne Stuart miałam już wcześniej do czynienia i wyobrażałam sobie jakiego typu bohatera mogę się spodziewać w książce. Mroczny, zraniony w dzieciństwie, obecnie zdegenerowany i zepsuty. Ale powiem wam, że na to co prezentował sobą Lucien de Malheur, nie byłam przygotowana i wątpię, aby jakakolwiek czytelniczka mogła obojętnie przejść obok jego wyczynów w tej książce.

Miranda Rohan przeżyła tragiczne w skutkach zadurzenie w przystojnym dandysie. Tańce w ogrodach Vauxhall skończyły się uprowadzeniem, gwałtem i próbą przymuszenia jej do małżeństwa. Dziewczyna jednak nie poddała się presji opinii publicznej i wyklęta przez arystokrację, rozpoczęła samotne stosunkowo znośne życie. Dwa lata później ciągle nie narzeka na brak małżonka, ale gdy rodzina wyjeżdża z Londynu ogarnia ją odrobina nudy. Wtedy poznaje tajemniczego, okrytego niesławą Luciena de Malheur zwanego Skorpionem. 

Ich przyjaźń ewoluuje w coraz większą fascynację, aż do momentu, gdy na jaw wychodzą prawdziwe intencję arystokraty. Pała on żądzą zemsty w stosunku do całej rodziny Rohan, gdyż obwinia brata Mirandy o samobójstwo swojej niezrównoważonej siostry. W ramach vendetty postanawia ożenić się z dziewczyną, wywieźć ją do swojej ponurej, bardzo zaniedbanej posiadłości i całkowicie odciąć jej kontakt z rodziną.

Nieprzyjemny typek? To dopiero czubek góry lodowej jego występków. Szybko dowiadujemy się, że to on stał za fatalną przygodą Mirandy z jej pierwszym pseudo narzeczonym. A dalsze jego poczynania z dziewczyną naprawdę wołają o pomstę do nieba. 

Na szczęście Miranda nie jest potulną owieczką i z wypiekami na twarzy czytamy o jej pomysłach na utrudnienie życia Lucienowi. 

Bardzo polubiłam postać kobiecą tej powieści i z przyjemnością przeczytałam całą książkę tylko dzięki niej. W ogóle dużo rozrywki dała mi ta pozycja, pomimo tego, że scyzoryk mi się w kieszeni otwierał na za każdym razem gdy Lucien pojawiał się na stronach powieści.

Książka jest łatwa, ciekawa, może nie do końca przyjemna, ale na pewno wywołująca wiele emocji, a przecież tego szukamy w lekturze. Szkoda tylko, że kara jaka spotkała na koniec bohatera nie była bardziej dotkliwa, ale za to bardzo zabawna i wręcz kultowa dla miłośniczek romansów.

Cykl "Wallflowers" Lisa Kleypas

Wallflowers w języku angielskim to potocznie osoba podpierająca ściany w trakcie przyjęć i balów. W tłumaczeniu na język polski trafnie został ten termin określony jako "paprotki".

Cykl Lisy Kleypas to powieści o czterech przyjaciółkach, które z różnych względów nie mają powodzenia u kawalerów i w trakcie balów londyńskiego sezonu podpierają ściany. Annabell powszechnie znana jest jako biedna panna, szukająca bogatego męża, siostry Lilian i Daisy to nieokiełznane Amerykanki o niewyparzonych językach, natomiast Evie to piękna lecz nieśmiała, lekko jąkająca się, córka dżentelmena o nie najlepsze reputacji.

Cykl rozgrywa się w Anglii w połowie XIX wieku i luźno poprzez niektórych bohaterów wiąże się z zarówno z poprzedzającym go cyklem "Bow Street" jak i następnym w kolejności "Rodzina Hathaway".

Jak zwykle u Kleypas możemy liczyć na dużo humoru, nieco erotyki i porządną dawkę miłości. Według mnie to znacznie lepszy cykl niż "Bow Street", więc radzę nie zrażać się wszystkim czytelniczkom, które poczuły się rozczarowane wcześniejszą lekturą.

Całość prezentuje się następująco:

0,5 -"Magia powrotu" Aline i Johna (2004 rok)

1- "Sekret letnie nocy" ang. Secrets of a Summer Night- Annabell i Simon (2004 rok)

2- "Jesienne zauroczenie" ang. It Happened One Autumn- Lillian i Marcus (2005)

3- "Zimowy ślub" ang. Devil in Winter - Evie i Sebastian (2006 rok)

4- "Wiosna pełna tajemnic" ang Scandal in Spring - Daisy i Matthew (2006 rok)

4,5- "A Wallflower Christmas" Przez fanki uznawana za najlepszą część cyklu. Natalie i Rafe (2008 rok)

"Kochanek lady Angeli" Candace Camp

To nie pierwsze moje spotkanie z autorką, i na pewno nie szczególnie udane. Spodziewałam się znacznie przyjemniejszej lektury, zwłaszcza, że Camp potrafi napisać bardzo lekkiego i przyjemnego historyka. A co dostałam? Przyciężką opowieść, z motywem spotkania po latach, rozwodem, szantażem i mnóstwem problemów.

Angela jako szesnastolatka pałała namiętnym uczuciem do Camerona, który był stajennym w posiadłości jej dziadka. Gdy ich związek wyszedł na jaw, chłopak został pobity i odprawiony z pracy, a dziewczyna zmuszona do małżeństwa z nieprzyjemnym lordem Dunstanem. Mija trzynaście lat. Angela jest już po rozwodzie, a jej wspomnienia z małżeństwa nawiedzają ją w nocnych koszmarach. Autorka bardzo postarała się, abyśmy zapałali niechęcią do Dunstana. Opisy jego wyczynów budzą niesmak i są aż nazbyt nieprzyjemne, jak na romans historyczny. Cameron natomiast wraca po latach spędzonych w Ameryce jako bardzo bogaty mężczyzna i szantażem nakłania Angelę do zawarcia z nim małżeństwa.

Akcja książki dzieje się w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku i jest tam umieszczona chyba jedynie ze względu na rozwód Angeli, który w latach wcześniejszych byłby nie do pomyślenia. Po za tym, oraz poza podrożą koleją, nic nie wskazuje na czas akcji. Równie dobrze mógłby to być okres regencji. Autorka nie pokusiła się o to, aby popracować nad otoczką rozgrywanych wydarzeń.

I choć fabuła nie jest tak w stu procentach powieleniem setek innych książek, to wcale nie zachwyca. Za dużo chciała Camp zmieścić pomysłów w jednej powieści. Przez co wszystko wydaje się być napisane bardzo niewiarygodnie. Skorzystała też z kilku standardowych zabiegów, takich jak nocne koszmary, szantaż, przypadkowe postrzelenie, nieznany ojciec Camerona. Wrzuciła to do jednego worka zamieszała a potem wylała na karty książki nie siląc się zbytnio na dopieszczenie szczegółów.

Zdecydowanie nie jest to mój ulubiony historyk. Na jego obronę przyznam, że czyta się go szybko i łatwo. Jedno popołudnie i wieczór w zupełności wystarczyły mi na całą książkę. Była to taka mała rozrywka i odskocznia od codzienności, ale niestety nie zapadnie mi głębiej w pamięć.

"Wiosna pełna tajemnic" Lisa Kleypas

Czwarty tom serii Wallflowers.

To już ostatnie moje spotkanie z Paprotkami podpierającymi ściany w trakcie wystawnych balów. Po udanym zamążpójściu Anabell, Lillian i Evie nadszedł czas na Daisy - młodszą z sióstr Bowman. Z nieoczekiwaną pomocą w tej kwestii przyjdzie jej ojciec, który kandydata na męża dla córki sprowadzi wprost z Ameryki.

Matthew Swift to prawa ręka Bowmana, niezastąpiony pracownik fabryki mydeł, pochodzący z dobrej rodziny, choć nie arystokrata, sumienny i oddany swojemu szefowi. Dlaczego więc jego kandydatura wzbudza sprzeciw wszystkich kobiet w rodzinie Bowmanów? Brak urody, brak wyobraźni, sztywność charakteru, no i przede wszystkim poparcie ze strony ojca - to jak za dość, aby powiedzieć nie.

Daisy otrzymuje ultimatum - ma znaleźć męża w przeciągu dwóch miesięcy, albo jej przyszłość zależeć będzie od decyzji ojca. Jak jednak to zrobić przebywając w wiejskiej posiadłości Westcliffów? Szwagier rusza na ratunek spraszając do siebie, pod pretekstem polowania, dwunastu kawalerów, z których każdy jest idealnym kandydatem na męża. Tymczasem do Anglii przyjeżdża również Pan Swift, który w trakcie dwóch lat przebywania sióstr Bowman w Europie bardzo się zmienił.

Czy mogłabym narzekać na książkę Kleypas? Powoli przyzwyczajam się, że każda jej powieść do doskonała rozrywka i z utęsknieniem wyglądam wśród nowości kolejnych pozycji jej autorstwa. Jednak "Wiosna pełna tajemnic" nie będzie należała do moich ulubionych z tego cyklu. I to nie dlatego, że jest zła, tylko dlatego, że pozostałe są po prostu genialne.

Akurat w tej książce po prostu zabrakło mi innowacyjności, zabrakło mi też iskry którą miał by w sobie bohater. Wszystkie pozostałe cechy dobrego romansu zostały tutaj wypełnione w stu procentach. Było powoli rozwijające się uczucie, była namiętność, było trochę humoru (za który odpowiadała jak zwykle niezawodna Lillian), było trochę wzruszeń, a nawet momenty grozy.

Polecam tę książkę z czystym sercem. Tak samo jak cały cykl Wallflowers. 

"Zatańczymy?" Mary Balogh

I Mary Balogh po raz kolejny gości na blogu. Dlaczego tak bardzo upieram się przy tej autorce? Według mnie zasługuje ona na to, aby być czytaną i wydawaną. A z tym drugim ostatnio u nas w Polsce kiepsko.

Cykl Sullivan, został przez wydawców potraktowany w sposób karygodny. Dwadzieścia lat temu ukazała się książka "Zatańczymy?", która jest częścią drugą cyklu. W dodatku mocno związaną tematycznie z częścią pierwszą "Courting Julia", która nie została przetłumaczona na język polski. Do tej pory żadne z wydawnictw nie pokusiło się o to aby nadrobić zaległości.

Frederick przyjeżdża do Bath w poszukiwaniu bogatej żony. Zagrożony jest przez ścigających go dłużników i szybki ślub to jedyny sensowny ratunek jaki przychodzi mu do głowy. Spośród trzech kandydatek pada na Klarę - niezbyt urodziwą, kaleką kobietę, która odziedziczyła majątek po swoim zmarłym ojcu. A jak widzi to Klara? Ma już dwadzieścia sześć lat. Świadoma jest swoich wad i ułomności. Wie, że jedyną dla niej szansą na małżeństwo będzie łowca posagów. Wybiera Fredericka ze względu na jego przystojną aparycję i czarujące maniery. Czy uda im się stworzyć szczęśliwe małżeństwo pomimo tak niewłaściwych początków?

Właśnie za to cenię Mary Balogh. Za nie unikanie trudnych tematów w romansie. Ona nigdy nie idzie na łatwiznę. Stwarza fabułę, której nie można zakończyć w jednym akapicie. Emocje targające bohaterami są niezwykle prawdziwe, nie wydumane. Może trochę egzaltowane, ale jak najbardziej uzasadnione. 

Każda nowa książka jej autorstwa po którą sięgnę jest wyjątkowa. Choć zdarzył się Balogh powielić swoje pomysły (na przykład książki "Tajemnicza perła" i "Pojedynek"), ale są to sytuacje sporadyczne. Zazwyczaj każda historia wyróżnia się na tle pozostałych romansów historycznych swoją unikatowością. Dla mnie to jedna z najważniejszych cech, których szukam w książkach.

"Królewski list" Margit Sandemo

Nie dawno rozpoczęłam głębsze zapoznawanie się z serią "Opowieści Margit Sandemo". Autorkę znam i uwielbiam od lat. To z nią zaczynałam moją przygodę z romansem. "Saga o Ludziach Lodu" to dla mnie fenomen, który nie powtórzył się jak dotąd w literaturze, pod którego wrażeniem jestem nieustannie. Niestety w kolejnych zaliczanych przeze mnie opowieściach ciągle mi czegoś brakuje.

Tym razem autorka przenosi nas do siedemnastowiecznej Kopenhagi. Poznajemy Berenda, który służy pomocą zaprzyjaźnionej rodzinie arystokratów w odzyskaniu straconego przez nich majątku. Narażony w związku z tym jest na pewne niebezpieczeństwa, z których ratuje go wychudzona dziewczyna w łachmanach - Caroline. 

Niby wszystko jak pisane dla mnie - nietypowe miejsce i czas akcji. Ciekawa historia, motywy na poły baśniowe - podniesienie z biedy, ubóstwa i niewiedzy, trochę niebezpieczeństwa. No brzmi cudownie. Co jednak nie gra? Wydaje mi się że autorka nie daje rady w małych formach. Gdy historia zostanie okrojona z rozmachu jaki ma cała saga, gdy nie ma ona elementów fantasy, w których Sandemo jest genialna, wychodzą pewne niedociągnięcia. "Królewski list" co prawda jest stosunkowo dobra opowieścią, choć w mojej pamięci nie zapadnie na długo.

Ja jednak nie zrezygnuję z czytania książek Autorki. Liczę na to że także w Opowieściach znajdę perełki, na miarę jej sag.

"Złodziej marzeń" Mary Balogh

Mary Balogh to chyba najlepsza autorka romansów historycznych. Dlatego też, gdy nachodzi mnie nastrój na dobrą książkę wypełnioną pięknymi sukniami, balami i subtelnościami dworskiej etykiety w ciemno sięgam po pozycję jej autorstwa.

"Złodziej marzeń" to stosunkowo nietypowy romans historyczny. O dziwo, nie rozgrywa się ani w okresie regencji, ani w średniowieczu. Czas akcji to osiemnasty wiek, a autorka zadbała o szczegóły temu potwierdzające.

Kasandra obchodzi swoje dwudzieste pierwsze urodziny. Teraz będzie już pełnoletnia i obejmie pieczę nad odziedziczonym po ojcu majątku. Przygotowywania do balu z tej okazji zakłóca niespodziewane przybycie Nigela Wetherby, który podaje się za przyjaciela, jej zmarłego przed rokiem ojca. Szybko zjednuje on sobie niewinne serce młodej kobiety. Czy jednak jego intencje okażą się tak czyste i niewinne, a on sam będzie godzien zaufania jakim obdarzyła go Kasandra?

Co w tym romansie jest takie niecodzienne? Jak już wspominałam, czas akcji to osiemnasty wiek. Wyobraźcie sobie damy ubrane w suknie z krynoliną, z głębokimi dekoltami, z muszkami umieszczonymi nad wargą. Mężczyzn z długimi upudrowanymi włosami, w rajstopach i butach na obcasie. Wyobraźcie sobie czasy, gdzie jeden ukłon jest bardziej wymowny niż setki słów, gdzie na balach nie ma walca, gdyż jeszcze go nie wymyślono, gdzie sygnały do płci przeciwnej wraża się swoim strojem lub dodatkami.

Autora o wszystkie te szczegół zadbała z niezwykłą dokładnością pisząc "Złodzieja marzeń". Na początku był to dla mnie pewien dyskomfort. Wszak ówczesnym mężczyzną daleko do kanonu piękna obecnie obowiązującego. Trochę mnie to niepokoiło momentami, ale gdy tylko się przyzwyczaiłam, a autorka zapoznawszy nas z epoką, swoją uwagę zwróciła bardziej na uczucia rozgrywające się między bohaterami, wszystko nabrało kolorów takich jak zazwyczaj. Była wielka miłość, było zaufanie, które nagle legło w gruzach, była niechęć, była namiętność. Dużo się działo w sferze uczuć. A Balogh po mistrzowsku poprowadziła nas przez tę huśtawkę. 

Fabuła również okazała się bardzo ciekawa. Tajemnica z przeszłości. Mroczna historia Nigela. Dużo musiało wyjść na światło dzienne zanim dotarliśmy do szczęśliwego zakończenia. 

Podsumowując, pozycja jak najbardziej do polecenia. 

"Rycerz i panna" Helen Dickson

Niestety nie nauczyłam się jeszcze trzy razy sprawdzić autora, nim kupię książkę, zwłaszcza taką z wydawnictwa Harlequin. A niestety nie wszystkich pisarzy z czarnej listy jestem wstanie zapamiętać. Tak właśnie zdarzyło się z tą książką. 

Helen Dickson poznałam już blisko dwa lata temu przy okazji jej romansu "Kapitan i córka pirata" i bardzo źle odebrałam. Niestety o "Rycerzu i pannie" nie mogę się ani trochę lepiej wypowiedzieć.

Czas i miejsce akcji tej powieści to Anglia XV wieku. Guy po latach wojaczki, przyjeżdża do swojego zamku objąć spadek po ojcu i poszukać sobie żony. Przypadkiem spotyka Jane, córkę kupca, która oczarowuje go od pierwszego wejrzenia. Nie chce on jednak piękną dziewczynę pojąć za żonę, lecz uczynić swoją nałożnicą. Gdy jego plany ujrzą światło dzienne postąpi jednak honorowo i zaproponuje ślub zhańbionej dziewczynie.

Tym razem na prawdę trudno było mi dokończyć powieść Pani Dickson. Nie zainteresował mnie temat, nie było egzotycznych krajów, nie było ciekawej fabuły. A emocje tak jak w przypadku wcześniej wspominanej pozycji były tak samo bezsensowne. Styl wcale nie lepszy, choć przyznaję że tutaj nie przeszkadzał mi tak bardzo jak sama fabuła, która kompletnie do mnie nie przemówiła.

Postaram się, na przyszłość zapamiętać nazwisko tej Pani i więcej nie wracać do jej romansów historycznych.

"Córka handlarza jedwabiem" Dinah Jefferies

Książka Dinah Jefferies rozpoczyna się od krótkiego rysu historycznego Wietnamu. Jest to bardzo pomocne przy lekturze, gdyż opowieść ta rozgrywa się na tle wydarzeń historycznych, o których my Europejczycy nie uczymy się z taką dokładnością na lekcjach historii.

Zmierzch panowania francuskiego w Wietnamie, początek wojny między komunistami a republiką wspieraną przez Stany Zjednoczone. Nicole to metyska - po ojcu Francuska, po matce Wietnamka. Poznajemy ją, gdy obchodzi swoje osiemnaste urodziny - po tym dniu wiele zmieni się w jej życiu. Przekazany jej zostanie do prowadzenia sklep z jedwabiem, pozna przystojnego tajemniczego Marka, dowie się o politycznych intrygach targających jej ojczyzną.

W trakcie lektury wielokrotnie zastanawiałam się ile lat ma autorka i do tej pory nie mogę uwierzyć, że nie jest to nastolatka. Powieść przez nią napisana jest bardzo nierówna, rozchwiana,  pełna sprzeczności, w sposób własnie taki jak na trudne sytuacje patrzą ludzie bardzo młodzi. Fakt, że opisana jest ona oczami osiemnastoletniej dziewczyny, nie usprawiedliwia w tym przypadku formy, jaką posłużyła się autorka. A problemy w niej poruszone są bardzo trudne - dyskryminacja rasowa, zaślepienie ideowe, wojna, odrzucenie, szukanie słuszności w zdradzie i morderstwie. Wydaje mi się, że autorka nie udźwignęła wagi tych tematów.

Ale nie o tym zawsze pisze na tym blogu. Teraz kilka słów o romansie. Nicole w tej historii spotyka dwóch mężczyzn, którzy stoją po przeciwnych stronach barykady. Obydwaj potrzebują dziewczyny do swoich celów, nie koniecznie związanych z uczuciami. Któremu z nich będzie ona mogła zaufać? Który okaże się godzien jej uwagi? Ja nie pokochałam żadnego z nich. Do końca im nie ufałam. Nicole to dziewczyna z sercem na dłoni. Bardzo potrzebująca miłości i akceptacji. Czy dobrze skończy się jej historia, musicie przekonać się sami.

I choć wydawało by się, że powieść rozgrywająca się w Wietnamie to będzie dla mnie coś idealnego, trochę zawiodłam się na książce. Wiem, że potraktowałam ją bardzo surowo, ale miałam wobec niej olbrzymie oczekiwania. Szkoda. Muszę spróbować jeszcze "Żony plantatora herbaty" tej samej autorki. Może w tym wypadku będzie lepiej.

"Zimowy ślub" Lisa Kleypas

Trzecia część cyklu Wallflowers.

Już pod koniec "Jesiennego zauroczenia" mieliśmy mały spojler na temat tego co wydarzy się w kolejnej części cyklu. Ja dałam się w pełni złapać na ten haczyk i z olbrzymią niecierpliwością oczekiwałam kolejnej książki Lisy Kleypas.

"Zimowy ślub" to historia najbardziej nieśmiałej z Paprotek -  Evangeline Jenner, rudowłosej piękności, która swoim jąkaniem i wycofaniem odstrasza od siebie kawalerów. Przyparta do muru przez swoją rodzinę postanawia jednak przemóc swoje opory i udaje się do Sebastiana St. Vincenta (niechlubnego porywacza z "Jesiennego zauroczenia") prosząc go aby ten się z nią ożenił. Hrabia wszak dramatycznie potrzebuje zamożnej żona, a Evie potrzebuje wyrwać się spod kurateli czyhających na jej majątek wujów. 

Tak zaczyna się najwspanialszy fragment książki, kiedy to para wsiada do powozu i w szaleńczym tempie udaje się do Gretna Green, aby tam bez jakichkolwiek formalności zawrzeć sakrament małżeństwa. W trakcie ich podróży bez reszty zakochujemy się Sebastianie - niepoprawnym hulace i cyniku, który okazuje się być pełnym troski dżentelmenem. 

Tak jak zwykle u Kleypas, możemy liczyć na bardzo lekki, przyjemny w odbiorze historyk. Trochę erotyki, trochę dramatycznych wydarzeń; przystojni, charyzmatyczni mężczyźni - czego chcieć więcej od romansu historycznego?

Ja jak zwykle jestem zachwycona. W oczekiwaniu na, niestety już ostatni, tom tej serii, będę musiała nadrobić nieczytaną wcześniej przeze mnie serię "Rodzina Hathaway". Może w ten sposób czas szybciej upłynie.

"Zatoka latarni" Kimberley Freeman

Powieść Kimberley Freeman to dwie oddzielne historie rozgrywające się w odległości stu lat od siebie. Libby przyjeżdża do swojego rodzinnego miasteczka w Australii aby odnaleźć się po śmierci swojego wieloletniego kochanka. Swoistego rodzaju katharsis ma być dla niej odkrywanie historii sprzed lat, która wydarzyła się nieopodal,  a ściśle jest związana z rodem jej ukochanego. Izabella wraz z mężem płynie do Australii aby dostarczyć niezwykle cenną buławę - królewski podarek dla nowego rządu. Katastrofa morska udaremnia jednak tą niezwykle ważną misję. Jedyną ocalałą jest właśnie Izabella, której życiowym celem stanie się uratowanie pamiątki po zmarłym przed trzema laty synku.

Początek z książką miałam bardzo ciężki. Nawet musiałam ją przerwać na chwilę po pierwszych kilkunastu stronach. Nie byłam w nastroju, do nastroju panującego na jej początku.

Ale gdy wreszcie przebrnęłam przez opisy rozpaczy, smutku i boleści, które przeżywali dosłownie wszyscy bohaterowie, którzy się pojawiali, historia zaczęła mnie wciągać. Z perspektywy czasu, gdy poznałam już całe opisane losy Izabelli i Libby, muszę przyznać, że ta opowieść jest na prawdę niezwykła. Urzekła mnie zwłaszcza cześć rozgrywająca się w 1901 roku, ale ta współczesna była również całkiem przyjemna i interesująca. Autorka wykazała się dużą innowacyjnością w tworzeniu fabuły i nie posiłkowała się żadnymi utartymi schematami.

Co mi przeszkadzało przy lekturze? Natłok emocji i to z ewidentną przewagą tych negatywnych. Nie to, że nie lubię czytać książek silnie wzruszających, ale nie przepadam za tym, gdy autorka najpierw przez kilkanaście stron opisuje rozpacz, smutek i boleść, a dopiero potem wprowadza nas w wydarzenia, które mają być uzasadnione przez uczucia wcześniej opisane. Ja osobiście wolę na podstawie opisanych wydarzeń domyślić się co bohater mógł w tym czasie czuć. Wtedy jestem w stanie wzbudzić w sobie podobne emocje - identyfikować się z postacią. Gdy najpierw czytam jakie mam czuć emocje, a dopiero potem bliżej poznaję bohaterów, nie potrafię się wykazać się maksymalną w stosunku do nich empatią.

No bo, o ile bardziej pokochała bym Izabellę, gdybym zobaczyła ją ciągnącą tajemniczy kufer dziesiątki kilometrów po plaży i poświęcającą wszystkie swoje siły, aby go uratować. Powoli odkrywając sekrety jej serca i wczuwając się w położenie kobiety.  Niż najpierw czytając o jej nieszczęściu, nie mając do niej żadnego stosunku emocjonalnego. Tak, od pierwszych stron wyrobiłam sobie do niej stosunek podszyty rezerwą i musiało wiele wody upłynąć, żeby bohaterka mnie do siebie przekonała.

Z Libby sprawy mają się podobnie, choć inaczej. Historia z Markiem nastawiła mnie do niej maksymalnie negatywnie (nawiasem mówiąc zaczynanie książki od pogrzebu nie jest moim ulubionym motywem). Za to bardzo zaciekawiła mnie sprawa jej stosunków z siostrą i ten wątek autorka poprowadziła dokładnie tak, jak lubię i gdyby nie ciągle powroty do żałoby po tym nieszczęsnym Marku, zapewne część współczesna podobałaby mi się bardziej.

Podsumowując "Zatoka latarni" podobała mi się. Uważam, że jest to bardzo dobra książka i jak to już zwykle bywa, czym bardziej wartościowa lektura, tym bardziej wymagający staje się czytelnik. Wiele już opisałam tutaj książek, które nawet do pięt nie sięgały powieści Freeman, a nie wypowiedziałam w stosunku do nich nawet połowy tyle obiekcji co w tym przypadku. Więc nie kierujcie się tym moim marudzeniem, tylko sami sprawdźcie czy właśnie ta lektura będzie dla was idealna.

"Dobrana para" Stephanie Laurens

Trzeci tom cyklu "Cynsters następna generacja"

Stephanie Laurens w swojej dobrej formie. W "Dobranej parze" spotkamy wszystko to, co charakterystyczne dla jej twórczości - dbałość o szczegóły, specyficzną atmosferę Szkocji dziewiętnastego wieku i nietuzinkowych bohaterów.

Niniver po tragicznych wydarzenia, o których trochę już mogliśmy się dowiedzieć w "Uwodzicielce" zostaje głową klanu Carricków. Bierze ona sobie mocno do serca, zadanie wyciągnięcia swoich ziem z kłopotów, w które popadły za rządów jej braci. Dlatego też uważa, że jej misja wymaga od niej stu procentowego poświęcenia. Jednym z przejawów tego poświęcenia, jest jej trwanie w stanie panieńskim, gdyż potencjalny małżonek mógłby doprowadzić do rozłamu wśród starszyzny klanu. Jak tu jednak pozostać przy swoim postanowieniu, gdy zalotnicy dobijają się do niej wszystkimi możliwymi sposobami? Zrozpaczona Niniver postanawia poprosić o pomoc w odstraszeniu konkurentów sąsiada - Marcusa Cynstersa.

W związkach międzyludzkich i tym razem będziemy mieli wiele powiedziane na temat przeznaczenia i woli sił wyższych. Miłość jednak w ostateczności odegra bardzo ważną rolę. Wszak małżeństwo bez miłości nie może dojść do skutku. Autorka zaserwuje nam też odrobinę thrillera - wprowadzając bardzo niebezpieczne dla życia bohaterów sceny w finale książki. 

Lecz tym o czym przede wszystkim chciałam napisać, jest bardzo charakterystyczny styl autorki. Buduje ona rozgrywane sytuacje w niezwykle barwny i opisowy sposób - za pomocą subtelnych niuansów, takich jak spojrzenie spod przymkniętych oczu, niewinne muśnięcie dłoni, czuły uśmiech - czujemy się wtedy tak, jakbyśmy czytali jeden z klasycznych romansów w stylu Jane Austen. Jednak w kwestii erotyki znacznie wykracza poza normy etyczne przyjęte w takiej literaturze. Pary oddają się zapamiętale burzliwej miłości, nie zważając na konsekwencje i nie poddając swoich czynów żadnej ocenie moralnej. Jest to bardzo ciekawe podejście do tematu, z którym nie spotkałam się u żadnej innej autorki.

Może choćby dla tego jej niezwykłego stylu, warto jest sięgnąć po którąś z pozycji Stephanie Laurens - aby przekonać się czy jej twórczość to jest to, co nam odpowiada.

"Marianna" Magdalena Wala

Pisałam ostatnio o książce "W służbie miłości" jako o polskim romansie historycznym. O, jakże się myliłam! Jak bardzo  z braku odpowiednich książek naciągałam to co czytałam do szablonu, którego pragnęłam. Mój błąd uzmysłowiłam sobie, gdy rozpoczęłam lekturę najnowszej powieści Magdaleny Wali.

Marianna, to niepokorna inteligentna, młoda dama, która w chwili próby dla polskiego narodu, postanawia ruszyć do walki w przebraniu mężczyzny. Ale nie o bitwach powstania listopadowego będzie traktować ta historia. Jej burzliwa przeszłość to tylko wstęp do dalszych losów dziewczyny. No bo jaka to przyszłość może czekać dziewczynę o zniszczonej reputacji, którą zaborca, gdy odkryje prawdę ześle na Sybir? Na szczęście w jej rodzinie nie brak zaradnych kobiet. Marianna staje przed wyborem: życie w klasztorze lub intratne małżeństwo z majętnym szlachcicem mieszkającym w zaborze austriackim. Dlaczego tylko, taka wspaniała partia chce pojąć za żonę córkę ubogiego rosyjskiego sprzedawczyka, której wychowanie wiele pozostawia do życzenia. Jak się wkrótce okaże Michał w  sprawie swojego małżeństwa nie będzie miał wiele do powiedzenia, a za wszystkim stać będzie jego genialna matka.

Dlaczego "Marianna" jest warta przeczytania?

Bo jest świetnie napisana - plastycznym, lecz łatwym w odbiorze stylem. Dlatego, że postacie są do pokochania od pierwszego wejrzenia, dlatego że jej humor - subtelny, lecz wyraźnie obecny poprawi nastrój każdemu czytelnikowi. Historia jest bardzo dobrze poprowadzona. Powoli podążamy za akcją dowiadując się wraz z Marianną kolejnych tajemnic z życia Michała. Trzyma nas to w ciągłym zainteresowaniu i nie pozwala odłożyć powieści ani na chwilę.

Czego "Mariannie" brakuje? Chyba tylko trochę namiętności. Autorka, która na co dzień pracuje jako nauczycielka nie może pozwolić sobie na zbyt pikantne opisy szczegółów pożycia małżeńskiego. Trochę żałuję. Zwłaszcza, że Michał, gdy dał się bliżej poznać, stał się idealnym kandydatem do moich westchnień i czułam niedosyt scen z jego udziałem. W ogóle scen ze wspólnego życia młodej pary mogło być znacznie więcej. Ich powolne przekonywanie się do siebie, rodzące się uczucia - wszystko zostało opisane, ale gdyby więcej tego było książka na pewno niczego by nie straciła.

Wątek poza romansowy okazał się bardzo ciekawy i szczerze mówiąc długo nie potrafiłam rozgryźć o co chodzi z tym duchem. Miałam podobne podejrzenia jak Marianna i tylko o kilka stron wcześniej zorientowałam się, kto straszy młodą mężatkę.

Wspomnę jeszcze o cudownie przedstawionej atmosferze dziewiętnastego wieku. I jeszcze o dbałości o szczegóły, i o braku jakichkolwiek potworków, które często spotykam w romansach historycznych, i o cichych planach napisania kolejnej części....no chyba nie muszę pisać więcej. Ja w tej książce jestem zakochana.

"Jesienne zauroczenie" Lisa Kleypas

Drugi tom cyklu "Wallflowers"

Moje kolejne już spotkanie z Lisą Kleypas. I muszę wam powiedzieć, że niezwykle udane. Tak jak miałam wiele wątpliwości co do jej cyklu "Bow Street", tak "Wallflowers" prezentuje na prawdę wysoki poziom.

Tym razem w miłosnych podchodach zmierzą się Lillian Bowman i hrabia Marcus Westcliff. Już w pierwszym tomie cyklu "Sekret letniej nocy" pojawiają się nasi bohaterowie. Marcus jest też drugoplanowa postacią w "Bezcennej miłości". Dlatego też, jego niezłomny charakter i surowe zasady postępowania nie powinny nikogo szczególnie dziwić. Lilian za to jest szaloną amerykanką, która nie daje się poskromić sztucznym konwenansom kultywowanym przez angielską arystokrację. Ta mieszanka będzie na prawdę wybuchowa. 

Książka zaczyna się bardzo aromatycznie - od tajemniczych perfum, których sekretny składnik działa jak afrodyzjak. Czy to one sprawią, że poważny i zawsze opanowany hrabia straci głowę dla Lillian? Na pewno będą one pewnym impulsem, który zapoczątkuje szereg namiętnych sytuacji między parą.

W "Jesiennym zauroczeniu" mamy wszystko to co kochamy u autorki. Lekki styl, wciągający czytelnika w świat przedstawiony i nie pozwalający go opuścić do ostatniego akapitu; trochę humoru; dużo namiętności i poszukiwanie prawdziwej miłości.

Idealna książka dla każdej romansoholiczki.

"W służbie miłości" Weronika Wierzchowska

Romans historyczny osadzony w  dziewiętnastowiecznej Polsce to wyjątkowa rzadkość. Dlatego też z zapałem sięgnęłam po książkę Weroniki Wierzchowskiej. Początek mnie zachwycił. Nawet w po cichu liczyłam na pozycję porównywalną do romansów Amandy Quick - pełną akcji i porywów serca, jednak książka nie do końca okazała się zgodna z moimi przewidywaniami.

Maja i Bibi to dwie stare panny  - tuż przed trzydziestką oczywiście. Pragnąc pomóc nieśmiałemu kuzynowi w zdobyciu poważania u ojca jego ukochanej, wyrabiają sobie w Warszawie reputację specjalistek od beznadziejnych spraw sercowych. Ponieważ w kasie u nich krucho, zgadzają się podjąć zlecenie od panien Małachowskich, na sprowadzenie za wcześnie odrzuconego kawalera, który z rozpaczy zaciągnął się do wojska. W tym celu będą musiały odbyć daleką podróż do Kostrzyna w trakcie srogiej polskiej zimy. Zbieg okoliczności sprawi, że ich towarzyszami, z którymi będą dzielić powóz, okażą się dwaj niezwykle interesujący dżentelmeni.

Prawda, że brzmi zachęcająco? Do tego dołóżmy lekki styl pisania, dużo humoru sytuacyjnego i mamy prawdziwy rarytas. Niestety bardzo szybko książka zaczyna się mijać z moimi oczekiwaniami. Nasze Panie porzucone zostają pośrodku zasp,a panowie odjeżdżaj biorąc na siebie zadanie walki z goniącymi ich Kozakami. Fabuła z romantycznej, przemienia się na pełną akcji przygodówkę. Do czynienia będziemy mieć z tajną szpiegowską misją, ukrywaniem się przed wymiarem sprawiedliwości, dworskimi intrygami i spiskiem na życie bardzo ważnych historycznych osobistości. Część romantyczna będzie objawiać się jedynie w wątkach drugoplanowych postaci, których namnoży się całkiem sporo.

W miarę rozwoju akcji autorka niestety dość umownie zaczęła traktować dziewiętnastowieczny czas akcji - wsadzając w usta bohaterek kwestie, które w żadnym wypadku nie przystoją damą. A co do ich zachowania, też można mieć wiele do życzenia. Przymknąć jednak można na to oko, gdyż konwencja humorystyczna, w jakiej utrzymana jest powieść, pozwala na odrobinę odstępstw od rzeczywistości.

Podsumowując "W służbie miłości" czytało mi się bardzo dobrze. Była to wspaniała rozrywka, z odrobiną historii w tle. Wszelkie moje "ale" tu przedstawione, to raczej wynik zderzenia moich oczekiwań z historią, która jest na prawdę pasjonująca, ale nie do końca romantyczna.

"Whisky" Betina Krahn

Gdy czuję się znudzona historykami rozgrywającymi się w Anglii, sięgam coś z historii Stanów Zjednoczonych. Czasem można trafić na prawdziwie lekką, przyjemną lekturę w tej tematyce, z odrobiną elegancji charakterystyczną dla arystokracji, ale też z elementami surowego i dzikiego życia pionierów.

Taka właśnie jest "Whisky" Betiny Krahn. Akcja rozpoczyna się na amerykańskim pograniczu, gdzie młody rząd federacyjny wysyła swoich żołnierzy, aby zdusili bunt gorzelników. Producenci whisky odmówili płacenia bardzo wysokich podatków powołując się na prawa wolności obywatelskie, o które walczyli w wojnie o niepodległość. Do małej miejscowości Rapture dociera oddział pod dowództwem majora Townsenda. Będzie on musiał zmierzyć się z niechęcią mieszkańców, którzy żyjąc w małej społeczności wspierają się na wzajem i skrzętnie ukrywają destylarnię prowadzoną przez Blacka Danielsa. Największym przeciwnikiem majora okaże się niepokorna Whitney Daniels - córka gorzelnika, która swoimi talentami kupieckimi, będzie starała się przekonać żołnierzy do odjazdu z ich miejscowości.

Lubię historie, które rozgrywają się na świeżym powietrzu, nie przepadam za zamknięciem bohaterów w kamienicach, pałacach czy ciasnych miejskich uliczkach. Dlatego też początkowo "Whisky" podobało mi się ogromnie. Bohaterowie uganiali się za destylarnią i za sobą na wzajem po lasach i pagórkach, oraz czaili się w nocy, w zaroślach. Niestety w drugiej części tej historii akcja przenosi się do Bostonu, co już mnie tak bardzo nie ekscytowało.

Chociaż autorka w posłowiu podkreśla, że jej powieść częściowo została oparta na faktach, historia wydaje się być mocno mało prawdopodobna. No ale nie o wiarygodność nam przecież chodzi w romansie. Raczej o emocje, pożądanie, namiętność, trochę buntowniczego charakteru, trochę walki ze swoimi pragnieniami, nutkę przygody i szczęśliwe zakończenie. W "Whisky" wszystkiego tego mamy dostatek. Jest to książka, którą warto przeczytać dla dobrej rozrywki. Ja bawiłam się przy niej przednio.