"W szwajcarskim zamku" Maya Blake

Pisałam już kiedyś o lepszych i gorszych harlequinach, nie wspomniałam jeszcze o tych naprawdę złych, a takich niestety też jest sporo i mogą one kosztować czytelniczkę wiele nerwów i irytacji.

Ja na takiego potworka natknęłam się ostatnio w postaci książki autorstwa Mayi  Blake. Ana wzięta modelka zostaje oskarżona o posiadanie narkotyków w swoim inhalatorze. Ponieważ jest twarzą wziętej firmy jubilerskiej, Bastien jej właściciel udaje się na rozprawę, żeby przekonać się osobiście o przebiegu sprawy. Wpłaca za dziewczynę kaucję, ale musi wziąć za jej czyny pełną odpowiedzialność. Kilka najbliższych dni będzie więc skazany na jej towarzystwo. 

Na pierwszy rzut oka nic takiego nadzwyczajnego, ale w miarę czytania oczy otwierać się nam będą coraz szerzej z powodu kolejnych niedorzeczności. To że dziewczyna jest dziewicą nie zdziwiło mnie aż tak bardzo -  wszak to harlequin, ale jej analfabetyzm już mocno mną wstrząsnął. Wiem, że to ostatnio modny motyw, ale bez przesady. Ana nie umie czytać i pisać bo matka nie uważała że będzie jej to kiedykolwiek potrzebne. Dziewczyna więc nie może przeczytać swojego nowego kontraktu, nie może zapoznać się z artykułami w brukowcach, ale posiada laptop, na którym.... no właśnie nie wiem co ona na tym laptopie robi. Chyba gra w gry przeznaczone dla dzieci do lat 6.

Dodajmy do tego luksusowe prywatne samoloty, przejażdżki konne u podnóża szwajcarskiego zamku, chwile zapomnienia na jachcie i ojca naukowca przebywającego w amazońskiej dżungli.

Doczytałam do końca. Ale nikomu nie polecam.

"Rozjaśnione mroki" Jadwiga Courths-Mahler

Książka wydana w ramach cyklu "Biblioteka Romansu", który zawiera odrębne powieści napisane przez Jadwigę Courths-Mehler- pisarkę niemiecką, żyjąca na przełomie XIX i XX wieku. Seria polecana jest przez Małgorzatę Kalicińską, autorkę słynnej serii "Rozlewisko". Na okładce opowiada ona ciekawą historyjkę, jaka przydarzyła się jej mamie, przy zakupie książek Pani Courts-Mehler. Morał z jej opowiadania jest taki, że romanse tej autorki, przed laty postrzegane były jako ulubiona lektura panien służących i kucharek. Powiem wam szczerze, nie dziwi mnie to zbytnio.

Siostry Nordmann - Freda i Blandyna spędzają kilkutygodniowy urlop w jednym ze szwajcarskich kurortów. Towarzyszy im znajomy -Frieder Lienhard, który nie przez przypadek wybrał na miejsce swojego odpoczynku tą samą miejscowość, co urocze i piękne panie. Zaprzyjaźniają się także z tajemniczym Frankiem Markwardem, który wraz z trzyletnią córką, w Szwajcarii leczy zranione po rozwodzie serce.

Wspólne spacery, picie razem herbaty na werandzie, zabawy z młodą panną Markward, wszystko jest takie cudowne, wspaniałe, wręcz sielankowe.  Ale przecież naszych bohaterów trapią rozterki sercowe. Frieder jest szaleńczo zakochany w Blandynie, która jak młoda głupiutka gąska traktuje go ozięble i trzyma na dystans, gdyż obawia się jego niestałości. Za to Freda, pielęgnuje w swoim sercu uczucie do Franka, które w jej mniemaniu, jest niemożliwe do odwzajemnienia. 

W ciągu całej powieści mamy, chyba ze dwa wydarzenia wymagające skupienia na nich naszej uwagi. Po za tym jedynie achy, ochy i problemy, które gdy tylko się pojawią, zostają rozwiązane w ciągu najbliższych dwóch akapitów, za pomocą zwyczajnej rozmowy i rad płynących prosto z serca. Zęby aż same zgrzytają na ich wspomnienie.

Autorka nie ustrzegła się także dość częstego błędu, które mnie nad wyraz, jako matkę irytuje - niedostosowanie zachowania dziecka do jego wieku. Trzyletnie dziewczynki nie prowadzą inteligentnej, spójnej rozmowy, wypowiadając się całymi zdaniami wielokrotnie złożonymi.

Chociaż książkę czyta się szybko i łatwo, nie polecam. Banalna opowieść, banalnie napisana, bez polotu, bez iskry, bez niczego.